(n) astronaut, See Also: spaceman, spacewoman, Example:เราส่งมนุษย์อวกาศไปสำรวจดวงจันทร์, Unit:คน, Thai Definition:คนที่ฝึกจนมีความชำนาญเพื่อเดินทางออกนอกบรรยากาศของโลก

นักบินอวกาศ

(n) astronaut, See Also: cosmonaut, spaceman, spacewoman, Example:เราส่งนักบินอวกาศไปสำรวจดวงจันทร์เป็นครั้งที่ 3, Unit:คน, Thai Definition:เจ้าหน้าที่ที่ได้รับฝึกฝนให้เดินทางและปฏิบัติหน้าที่นอกชั้นบรรยากาศโลก

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

มนุษย์อวกาศ

[manut awakāt] (n, exp) EN: spaceman ; astronaut FR: astronaute [ m ]

นักบินอวกาศ

[nakbin awakāt] (n, exp) EN: astronaut FR: astronaute [ m ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

astronaut

He is dreaming of becoming an astronaut.

astronaut

She will be the first Japanese woman astronaut.

astronaut

The astronaut had to conduct many experiments in the space shuttle.

astronaut

The astronauts went up to the moon in a rocket.

astronaut

The astronauts were greeted with cheers and applause of an enthusiastic crowd.

astronaut

The astronauts were greeted with spontaneous applause.

astronaut

The astronauts were greeted with their enthusiastic cheers and applause.

astronaut

The astronaut was seen to land on the moon.

astronaut

The astronaut was slow to get used to the condition of weightlessness.

astronaut

The man whom she is going to marry is an astronaut.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

astronaut

(n,(count)) /ˈæstrənɔːt/ /แอ๊ สึ เถรอะ หน่อ ถึ/ /a1 s t r @ n oo t/

astronauts

(n,(count)) /ˈæstrənɔːts/ /แอ๊ สึ เถรอะ หน่อ ถึ สึ/ /a1 s t r @ n oo t s/

astronautics

(n,(uncount)) /ˌæstrənˈɔːtɪks/ /แอ สึ เถรอะ น้อ ถิ ขึ สึ/ /a2 s t r @ n oo1 t i k s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

astronaut

(n) a person trained to travel in a spacecraft, Syn. spaceman, cosmonaut, Example:the Russians called their astronauts cosmonauts

astronautic

(adj) of or belonging to astronauts or the science of astronautics, Syn. astronautical

aeronautics

(n) the theory and practice of navigation through air or space, Syn. astronautics

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

astronaut

adj. a person trained to travel in a spacecraft; one who travels in a spacecraft; -- called in the Soviet Union and Russia cosmonaut.
Syn. -- spaceman, cosmonaut [ WordNet 1.5 ]

astronautic

adj. of or pertaining to astronautics.
Syn. -- astronautical [ WordNet 1.5 ]

astronautical

adj. of or pertaining to astronautics.
Syn. -- astronautic [ WordNet 1.5 ]

astronautics

n. The theory and practice of navigation through the upper atmosphere or outer space; the science of travel beyond the Earth's atmosphere. [ WordNet 1.5 +PJC ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

航天员