29 ผลลัพธ์ สำหรับ 

incriminat

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -incriminat-, *incriminat*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
(vt) ฟ้องร้องSee Also: กล่าวหาSyn. accuse, charge, inculpate
(n) การฟ้องร้องSee Also: การกล่าวโทษSyn. accusation, charge, inculpation
  Hope Dictionary 
(อินคริม' มะเนท) vt. กล่าวโทษ, ใส่ร้าย, กล่าวหา, ฟ้องร้อง, ดำเนินคดีฟ้องร้อง.See Also: incrimination n. incriminator n. incriminatory adj.Syn. accuse
  Nontri Dictionary 
(vt) ใส่ความ, ปรักปรำ, ใส่ร้ายป้ายสี
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
กล่าวโทษ, ทำให้ต้องรับโทษทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
การกล่าวหาว่ากระทำความผิดอาญา [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
การกระทำที่อาจทำให้ตนต้องรับผิดทางอาญา, คำให้การที่อาจทำให้ตนต้องรับผิดทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
(v) defameSee Also: incriminate, criticize, defame, slanderSyn. ซ้ำเติมExample:สมศรีทับถมเพื่อนเมื่อรู้ว่าเขาทำความผิดThai Definition:กล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น
(v) incriminateSee Also: allege, blame, condemn, give evidence againstSyn. กล่าวหา, ว่าร้าย, กล่าวร้าย, ป้ายร้าย, ให้ร้าย, ใส่ร้ายป้ายสีExample:พยานหลายคนให้การปรักปรำเขาThai Definition:กล่าวโทษโดยไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นความจริงหรือไม่
(n) incriminationSee Also: crimination, accusation, slander, defamation, malignitySyn. การพูดซ้ำเติมAnt. การสรรเสริญ, การยกย่อง, การยกย่องสรรเสริญExample:การทับถมคนอื่นด้วยคำพูดเป็นการกระทำที่ไม่ดีThai Definition:โดยปริยายหมายความว่า การกล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
[kān phūt samtoēm] (n, exp) EN: incrimination
[khøklāohā] (n) EN: indictment ; allegation ; accusation ; charge  FR: accusation [ f ] ; incrimination [ f ] ; charge [ f ]
[klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach  FR: inculper ; accuser de ; charger
[prakpram] (v) EN: incriminate ; allege ; blame ; condemn ; give evidence against  FR: condamner ; blâmer
[prakpram khon dī] (v, exp) EN: frame up an innocent person ; incriminate innocent person
  WordNet (3.0) 
(v) suggest that someone is guiltySyn. imply, inculpate
(adv) in an incriminating manner
(n) an accusation that you are responsible for some lapse or misdeedSyn. blame, inculpationExample:his incrimination was based on my testimony; the police laid the blame on the driver
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 

v. t. [ imp. & p. p. Incriminated p. pr. & vb. n. Incriminating. ] [ LL. incriminatus, p. p. of incriminare; in- in + criminare, criminari, to accuse one of a crime. See Criminate. ] To accuse; to charge with a crime or fault; to criminate. [ 1913 Webster ]

adj. charging or suggestive of guilt or blame; as, incriminating testimony; incriminating evidence.
Syn. -- criminative, criminatory, incriminatory. [ WordNet 1.5 ]

n. The act of incriminating; crimination. [ 1913 Webster ]

a. Of or pertaining to crimination; tending to incriminate; criminatory. [ 1913 Webster ]

เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ