main-logo
45 ผลลัพธ์ สำหรับ 

disintegrat

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -disintegrat-, *disintegrat*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
  Hope Dictionary 
disintegrate
(ดิสอิน'ทะเกรท) vi. ทำให้แตกสลาย, ทำให้เน่าเปื่อย, สึกกร่อนเปลี่ยนเป็นนิวเคลียสที่ต่างชนิด vt. สลายตัวเป็นอนุภาคหรือเศษเล็กเศษน้อย., See Also: disintegrable adj. disintegrative adj. disintegration n., Syn. fall apart
  Nontri Dictionary 
disintegrate
(vt) แยกเป็นส่วนๆ, แตกสลาย, สลายตัว, สึกกร่อน, เน่าเปื่อย
disintegration
(n) การแยกเป็นส่วนๆ, การสลายตัว, การแตกสลาย, การสึกกร่อน
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
disintegration
การสลาย [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
disintegration of rock
การแตกสลายของหิน [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Disintegrate
การกระจายตัว [การแพทย์]
Disintegration
สลายตัว, การแตกตัว [การแพทย์]
Disintegration, radioactive
การสลายกัมมันตรังสี, การแปลงนิวเคลียสที่เกิดขึ้นเองของนิวไคลด์กัมมันตรังสีหนึ่งให้เป็นนิวไคลด์อีกชนิดหนึ่ง หรือชนิดเดิมที่มีสถานะพลังงานต่างกัน กระบวนการนี้ทำให้จำนวนอะตอมกัมมันตรังสีของสารตั้งต้นลดลงตามเวลาที่ผ่านไป โดยมีการปล่อยอนุภาคแอลฟา หรืออนุภาคบีตา และหรือรังสีแกมมาออกมา หรือมีการจับยึดแบบนิวเคลียร์ (nuclear capture) หรือการสลัดอิเล็กตรอนออกจากวงโคจร หรือการแบ่งแยกนิวเคลียส คำนี้มีความหมายเหมือนกับ radioactive disintegration [นิวเคลียร์]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
พังครืน
(v) disintegrate, See Also: shrivel, evaporate, Example:ความอดทนของน้าหวานพังครืน เหมือนฝนที่ตั้งเค้ามานานเทเม็ดลงมาราวฟ้ารั่ว, Thai Definition:หมดลง, สลายไป
สลาย
(v) disintegrate, See Also: crumble, break up, break apart, shatter, Syn.  แตกพัง, ทลาย, ละลาย, ฉลาย, Example:ความเชื่อนี้ได้สลายไปเนื่องจากผลการทดลองไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร, Thai Definition:สิ้นสภาพไป
การสลายตัว
(n) disintegration, See Also: collapse, decay, rot, spoil, decompose, Syn. การกระจัดกระจาย, Ant. การรวมกลุ่ม, การรวมตัว, Example:ดินในภาคใต้เป็นดินที่เกิดจากการสลายตัวของซากพืชซากสัตว์ ในแอ่งที่ลุ่มน้ำขังตามชายฝั่งทะเล, Thai Definition:การที่จะไม่เป็นกลุ่มอีกต่อไป
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
สลาย
[salāi] (v) EN: crumble ; disintegrate ; break up ; break apart ; decay ; dissipate ; dissolve ; fall apart ; shatter ; disintegrate ; disperse  FR: briser ; démolir ; dissoudre ; désagréger ; disperser
สึกหรอ
[seukrø] (v) EN: wear away ; disintegrate ; be eroded ; become depleted   FR: éroder ; ronger
ยุ่ย
[yui = yūi] (v) EN: become soft (due to overcooking) ; break up ; crumble ; disintegrate ; be softhearted
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
disintegrate
(v) /dˈɪsˈɪntɪgreɪt/  /ดิ้ ซิ้น ถิ เกร่ ถึ/  /d i1 s i1 n t i g r ei t/
disintegrated
(v, v) /dˈɪsˈɪntɪgreɪtɪd/  /ดิ้ ซิ้น ถิ เกร่ ถิ ดึ/  /d i1 s i1 n t i g r ei t i d/
disintegrates
(v) /dˈɪsˈɪntɪgreɪts/  /ดิ้ ซิ้น ถิ เกร่ ถึ สึ/  /d i1 s i1 n t i g r ei t s/
disintegrating
(v) /dˈɪsˈɪntɪgreɪtɪŋ/  /ดิ้ ซิ้น ถิ เกร่ ถิ่ง/  /d i1 s i1 n t i g r ei t i ng/
disintegration
(n) /dˈɪsˌɪntɪgrˈeɪʃən/  /ดิ้ ซิน ถิ เกร๊ เฉิ่น/  /d i1 s i2 n t i g r ei1 sh @ n/
disintegrations
(n) /dˈɪsˌɪntɪgrˈeɪʃənz/  /ดิ้ ซิน ถิ เกร๊ เฉิ่น สึ/  /d i1 s i2 n t i g r ei1 sh @ n z/
  WordNet (3.0) 
disintegrate
(v) break into parts or components or lose cohesion or unity, Ant. integrate, Example:The material disintegrated; the group disintegrated after the leader died
disintegrate
(v) cause to undergo fission or lose particles
disintegrate
(v) lose a stored charge, magnetic flux, or current, Syn. decompose, decay, Example:the particles disintegrated during the nuclear fission process
disintegration
(n) a loss (or serious disruption) of organization in some system, Example:a disintegration of personality
disintegrative
(adj) tending to cause breakup into constituent elements or parts, Ant. integrative
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Disintegrate

v. t. [ imp. & p. p. Disintegrated; p. pr. & vb. n. Disintegrating. ] [ L. dis- + integratus, p. p. of integrare to renew, repair, fr. integer entire, whole. See Integer. ] To separate into integrant parts; to reduce to fragments or to powder; to break up, or cause to fall to pieces, as a rock, by blows of a hammer, frost, rain, and other mechanical or atmospheric influences. [ 1913 Webster ]

Marlites are not disintegrated by exposure to the atmosphere, at least in six years. Kirwan. [ 1913 Webster ]

Disintegrate

v. i. To decompose into integrant parts; as, chalk rapidly disintegrates. [ 1913 Webster ]

Disintegration

n. (a) The process by which anything is disintegrated; the condition of anything which is disintegrated. Specifically (b) (Geol.) The wearing away or falling to pieces of rocks or strata, produced by atmospheric action, frost, ice, etc. [ 1913 Webster ]

Society had need of further disintegration before it could begin to reconstruct itself locally. Motley. [ 1913 Webster ]

Disintegrator

n. (Mech.) A machine for grinding or pulverizing by percussion. [ 1913 Webster ]

  EDICT JP-EN Dictionary 
分解
[ぶんかい, bunkai] (n, vs, adj-no) (1) disassembly; dismantling; disaggregating; analysis; disintegrating; decomposing; degrading; (2) { math } factorization; (3) { chem } decomposition; resolution; (4) { comp } deblocking; (P) #5291
ロシュ限界;ロッシュ限界
[ロシュげんかい(ロシュ限界);ロッシュげんかい(ロッシュ限界), roshu genkai ( roshu genkai ); rosshu genkai ( rosshu genkai )] (n) Roche limit; Roche's limit (closest that a natural satellite can come to the center of a planet without disintegrating due to tidal forces)
壊変
[かいへん, kaihen] (n, vs) disintegration
壊変毎分
[かいへんまいふん, kaihenmaifun] (n) disintegration per minute; dpm
核崩壊
[かくほうかい, kakuhoukai] (n) disintegration of a cell nucleus
空中分解
[くうちゅうぶんかい, kuuchuubunkai] (n, vs) mid-air breakage or disintegration
自壊
[じかい, jikai] (n, vs) (1) disintegration; (2) self-destruction
自壊作用
[じかいさよう, jikaisayou] (n) (the act of) disintegration
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer