(คอม'พระไมซ) n. การประนีประนอม, การยอมรับ, การตกลงกันได้, สิ่งที่เป็นครึ่ง ๆ กลาง ๆ vt. ประนีประนอม, ยอม, เป็นอันตราย, เป็นภัยต่อ, พัวพัน. vi. ประนีประนอม, อ่อนข้อให้อย่างเสียเกียรติ, See Also: compromiser n. ดูcompromise, Syn. arra
(v) compromise, See Also: give in, Syn. ออมชอม, ประนีประนอม, Example:ในการที่จะติดต่อสมาคมกับผู้อื่น เราจำต้องรู้จักอะลุ้มอล่วย ไม่เอาแต่ใจเราฝ่ายเดียว, Thai Definition:ปรองดองกัน, ผ่อนหนักผ่อนเบาให้แก่กัน
[いっこくいちじょう, ikkokuichijou] (n) (1) (possession of) one feudal domain and one castle; being independent (acting without compromise or assistance); (2) establishing only one castle in each feudal domain (edict issued by the shogunate in 1615)