(คันจอย') { conjoined, conjoining, conjoins } vt., vi. รวมกัน, เชื่อมกัน, ประสานกัน., See Also: conjoinedly adv. conjoiner n., Syn. connect, join, attach, unite

conjoint

(คันจอยทฺ') adj. ซึ่งรวมกัน, ซึ่งเชื่อมกัน, ซึ่งประสานกัน, See Also: conjointness n.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

conjoin

(vt) ประสานกัน, เชื่อมกัน, รวมกัน, ต่อกัน

conjointly

(adv) โดยประสานกัน, โดยร่วมกัน

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

consort; conjoints

คู่สมรส [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

conjoined twin

แฝดติดกัน [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

conjoint robbery

การร่วมกันชิงทรัพย์ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

conjoints; consort

คู่สมรส [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

twin, conjoined

แฝดติดกัน [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Conjoint analysis (Marketing)

การวิเคราะห์คอนจอยท์ [วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี]

Twins, Conjoined

ฝาแฝดติดกัน [TU Subject Heading]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

พร้อมใจ

(v) conjoin, See Also: unite, join together, Syn. ร่วมใจ, ร่วมกัน, พร้อมเพรียง, Example:ประชาชนพร้อมใจกันบำเพ็ญตนเพื่อสาธารณะประโยชน์เพื่อถวายแก่ในหลวง, Thai Definition:เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

รวม

(v) assemble, See Also: include, join, conjoin, gather, collect, Syn. ร่วม, Example:รวมกันเราอยู่ แยกกันเราตาย, Thai Definition:สิ่ง 2 สิ่ง หรือหลายสิ่งอยู่ด้วยกันไม่แบ่งแยก

สมทบ

(v) join (someone in doing something), See Also: combine, unite, add, do jointly (with someone), do conjointly, Example:ญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายจะใส่เงินลงไปสมทบด้วย เสมือนเป็นของขวัญให้คู่บ่าวสาว, Thai Definition:รวมเข้าด้วยกัน

สมทบ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ด้วยกัน

[dūaykan] (adv) EN: together ; in company with ; together with ; along FR: ensemble ; conjointement

พินัยกรรมร่วม

[phinaikam ruam] (n, exp) EN: joint will ; conjoint will ; common will

พร้อมใจ

[phrømjai] (v) EN: conjoin ; unite ; join together

รวม

[rūam = ruam] (v) EN: assemble ; include ; join ; conjoin ; gather ; collect ; merge ; combine ; unite ; merge FR: rassembler ; collecter ; réunir ; assembler ; combiner ; grouper ; inclure ; unir ; joindre

สามีภรรยา

[sāmī-phanrayā] (n, exp) EN: husband and wife ; married couple FR: époux [ mpl ] ; conjoints [ mpl ] ; couple [ m ]

สมทบ

[somthop] (v) EN: join ; associate ; combine ; unite ; add ; do jointly ; do conjointly FR: se joindre ; participer

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

conjoin

/K AA2 N JH OY1 N/ /คาน จ๊อย น/

conjoined

/K AA2 N JH OY1 N D/ /คาน จ๊อย น ดึ/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Conjoin

v. t. [ imp. & p. p. Conjoined p. pr. & vb. n. Conjoining. ] [ F. conjoindre, fr. L. conjungere, -junctum; con- + jungere to join. See Join, and cf. Conjugate, Conjunction. ] To join together; to unite. [ 1913 Webster ]

The English army, that divided was
Into two parties, is now conjoined in one. Shak. [ 1913 Webster ]

If either of you know any inward impediment why you should not be conjoined. Shak. [ 1913 Webster ]

Let that which he learns next be nearly conjoined with what he knows already. Locke. [ 1913 Webster ]

Conjoin

v. i. To unite; to join; to league. Shak. [ 1913 Webster ]

Conjoined

a. (Her.) Joined together or touching. [ 1913 Webster ]

Conjoint

a. [ F. conjoint, p. p. of conjoindre. See Conjoin, and cf. Conjunct. ] United; connected; associated. “Influence conjoint.” Glover. [ 1913 Webster ]

Conjoint degrees (Mus.), two notes which follow each other immediately in the order of the scale, as ut and re. Johnson. --
Conjoint tetrachords (Mus.), two tetrachords or fourths, where the same note is the highest of one and the lowest of the other; -- also written conjunct. [ 1913 Webster ]

Conjointly

adv. In a conjoint manner; untitedly; jointly; together. Sir T. Browne. [ 1913 Webster ]

Conjointness

n. The quality of being conjoint. [ 1913 Webster ]

Reconjoin

v. t. To join or conjoin anew. Boyle. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

join

(v) make contact or come together, Syn. conjoin, Ant. disjoin, Example:The two roads join here

jointly

(adv) in conjunction with; combined, Syn. conjointly, collectively, together with, Example:our salaries put together couldn't pay for the damage; we couldn't pay for the damages with all our salaries put together

marry