(n) clothes, See Also: garments, apparel, raiment, vesture, Syn. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง, Example:พระพุทธรูปทรงภูษาตาดทอง ประดับพระนามาภิไธยย่อ ส.ก. ทาบเหนือพระอังสาซ้าย, Notes:(บาลี/สันสกฤต)

อาภรณ์

(n) clothes, See Also: clothing, apparel, attire, dress, garment, garb, costume, Syn. เครื่องแต่งตัว, เครื่องประดับ, Example:พระพุทธรูปมีสัดส่วนของร่างกายสะโอดสะอง ใบหน้ายาวรูปไข่ ทรงเครื่องอาภรณ์เช่นเดียวกับพระโพธิสัตว์ในศิลปะแบบปาละเสนะของอินเดีย

เครื่องนุ่งห่ม

(n) clothes, See Also: clothing, apparel, attire, dress, garment, garb, costume, Syn. เสื้อผ้า, เครื่องแต่งกาย, อาภรณ์, เครื่องแต่งตัว, Example:สิ่งที่มนุษย์ต้องมีต้องใช้ 4 อย่าง คือ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัยและยารักษาโรค, Unit:ชุด

เครื่องแต่งกาย

(n) clothes, See Also: clothing, apparel, attire, dress, garment, garb, costume, Syn. เสื้อผ้า, อาภรณ์, เครื่องแต่งกาย, เครื่องแต่งตัว, เครื่องนุ่งห่ม, Example:คนที่มาชุมนุมกันมีหน้าตาและเครื่องแต่งกายที่บอกว่าเป็นคนชาติตะวันตก, Unit:ชุด

เครื่องแต่งตัว

(n) clothes, See Also: clothing, apparel, attire, dress, garment, garb, costume, Syn. เสื้อผ้า, อาภรณ์, เครื่องแต่งกาย, เครื่องแต่งตัว, เครื่องนุ่งห่ม, Example:กระทรวงศึกษาฯ เคร่งครัดกับเครื่องแต่งตัวของครูโดยเฉพาะเรื่องการแต่งตัวด้วยสีฉูดฉาด, Unit:ชุด

เสื้อแสง

(n) clothes, See Also: clothing, apparel, vesture, Example:ภาพของตาเรืองเสื้อแสงขาดกะรุ่งกะริ่งแต่ประดับเหรียญตรากำมะลอยังคงติดตาอยู่, Unit:ตัว, Thai Definition:เสื้อกางเกง, เครื่องนุ่งห่ม

ทรงเครื่อง

(v) be decorated, See Also: be adorned, be appareled, be attired, Example:พระพุทธรูปนาคปรกเหล่านี้อาจทรงครองจีวรอย่างธรรมดาหรือทรงเครื่อง, Thai Definition:แต่งตัวมีเครื่องประดับ

ทรงประพาส

(n) name of king's dress, See Also: name of royal clothes uniform, royal apparel, royal garbs, Syn. เครื่องทรง, เครื่องแต่งตัว, ฉลองพระองค์, ชุดฉลองพระองค์, Unit:องค์, Thai Definition:ชื่อฉลองพระองค์ มีรูปเป็นเสื้อกั๊กมีชาย, คู่กับ พระกรน้อย เป็นเสื้อชั้นใน ที่แขนต่อแถบรัด มีสายรัดกับเสื้อทรงประพาส, Notes:(ราชา)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เครื่องแต่งกาย

[khreūangtaengkāi] (n) EN: clothes ; clothing ; apparel ; attire ; dress ; garment ; garb ; costume FR: costume [ m ] ; vêtement [ m ]

เสื้อผ้า

[seūaphā] (n) EN: clothing ; clothes ; household linen ; wearing apparel ; garments ; outfit FR: habillement [ m ] ; vêtement [ m ] ; linge [ m ] ; fringues [ fpl ] (fam.)

ทรงเครื่อง

[songkhreūang] (v) EN: be decorated ; be adorned ; be appareled ; be attired

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

apparel

The queen was richly appareled.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

apparel

/AH0 P AE1 R AH0 L/ /เออะ แพ้ เหริ่ล/

apparel

/AH0 P EH1 R AH0 L/ /เออะ แพ้ เหริ่ล/

capparelli

/K AA0 P AA0 R EH1 L IY0/ /ข่า ผ่า เร้ะ หลี่/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

apparel

(n) clothing in general, Syn. clothes, wearing apparel, dress, Example:she was refined in her choice of apparel; he always bought his clothes at the same store; fastidious about his dress

apparel chain

(n) a chain of clothing stores

apparel industry

(n) makers and sellers of fashionable clothing, Syn. rag trade, garment industry, fashion business, fashion industry

unappareled

(adj) having removed clothing, Syn. unclad, unattired, undressed, ungarmented, ungarbed

dress

(v) provide with clothes or put clothes on, Syn. apparel, garment, tog, habilitate, fit out, garb, raiment, clothe, enclothe, Ant. undress, Example:Parents must feed and dress their child

lingerie

(n) women's underwear and nightclothes, Syn. intimate apparel

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Apparel

n. [ OE. apparel, apareil, OF. apareil, appareil, preparation, provision, furniture, OF. apareiller to match, prepare, F. appareiller; OF. a (L. ad) + pareil like, similar, fr. LL. pariculus, dim. of L. par equal. See Pair. ] 1. External clothing; vesture; garments; dress; garb; external habiliments or array. [ 1913 Webster ]

Fresh in his new apparel, proud and young. Denham. [ 1913 Webster ]

At public devotion his resigned carriage made religion appear in the natural apparel of simplicity. Tatler. [ 1913 Webster ]

2. A small ornamental piece of embroidery worn on albs and some other ecclesiastical vestments. [ 1913 Webster ]

3. (Naut.) The furniture of a ship, as masts, sails, rigging, anchors, guns, etc. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Dress; clothing; vesture; garments; raiment; garb; costume; attire; habiliments. [ 1913 Webster ]

Apparel

v. t. [ imp. & p. p. Appareled, or Apparelled p. pr. & vb. n. Appareling, or Apparelling. ] [ OF. apareiller. ] 1. To make or get (something) ready; to prepare. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]

2. To furnish with apparatus; to equip; to fit out. [ 1913 Webster ]

Ships . . . appareled to fight. Hayward. [ 1913 Webster ]

3. To dress or clothe; to attire. [ 1913 Webster ]

They which are gorgeously appareled, and live delicately, are in kings' courts. Luke vii. 25. [ 1913 Webster ]

4. To dress with external ornaments; to cover with something ornamental; to deck; to embellish; as, trees appareled with flowers, or a garden with verdure. [ 1913 Webster ]

Appareled in celestial light. Wordsworth. [ 1913 Webster ]

appareled

adj. 1. 1 wearing clothes. the elegantly appareled gentleman
Syn. -- attired, clad, dressed, garbed, garmented, habilimented, robed. [ WordNet 1.5 ]

Disapparel

v. t. [ See Apparel, v. t. ] [ Pref. dis- + apparel: cf. OF. desapareiller. ] To disrobe; to strip of apparel; to make naked. [ 1913 Webster ]

Drink disapparels the soul. Junius (1635). [ 1913 Webster ]

Reapparel

v. t. To clothe again. [ 1913 Webster ]

Unapparel

v. t. [ 1st pref. un- + apparel. ] To divest of clothing; to strip. [ Obs. ] Donne. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

法宝

[法宝 / 法寶, fǎ bǎo] Buddha's teaching; Buddhist monk's apparel, staff etc; magic weapon (in Daoism); talisman; fig. specially effective device; magic wand #9050

尺码