(n) culprit, See Also: offender, criminal, wrongdoer, transgressor, felon, Example:เขาจะไม่ปล่อยให้ผู้กระทำผิดลอยนวลไปได้แน่นอน, Unit:คน, Thai Definition:บุคคลที่ปฏิบัติไม่ตรงกับความจริงหรือที่กําหนดนิยมไว้อย่างถูกต้อง

ผู้ฝ่าฝืนกฎหมาย

(n) violator, See Also: law breaker, offender, Syn. ผู้ทำผิดกฎหมาย, Example:บ้านเมืองเราน่าจะมีบทลงโทษผู้ฝ่าฝืนกฎหมายขั้นรุนแรงให้เข็ดหลาบบ้าง, Unit:คน, Thai Definition:บุคคลที่ล่วงหรือละเมิด ไม่ยอมปฏิบัติตามกฎระเบียบของกฎหมายที่กำหนดไว้

ผู้ร้าย

(n) criminal, See Also: lawbreaker, offender, malefactor, culprit, crook, felon, Syn. อาชญากร, โจร, คนร้าย, มิจฉาชีพ, Ant. ตำรวจ, Example:หน้าที่ของตำรวจคืออยู่เวรยามตามหน้าที่ จับผู้ร้าย, Unit:คน, Thai Definition:ผู้ที่ลักขโมยหรือปล้นทรัพย์สินผู้อื่น

มือมืด

(n) mysterious offender, See Also: invisible attacker, unknown hand, Example:ห้างได้แจ้งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจทราบว่า มีมือมืดนำระเบิดมาวางไว้บริเวณชั้น 1 ของห้าง, Thai Definition:ผู้ที่ลอบทำความผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งเหลือรู้เหลือเห็นว่าเป็นใคร

อาชญากร

(n) criminal, See Also: felon, offender, crook, malefactor, Syn. ผู้ร้าย, ผู้กระทำผิดกฎหมาย, Example:บุคคลที่มีบุคลิกภาพ ฉุนเฉียว ดุเดือด อาจจะหาทางออกด้วยการเกเร และเป็นอาชญากร, Unit:คน, Thai Definition:ผู้ก่ออาชญากรรม, ผู้กระทำความผิดที่เป็นคดีอาญา

พ้นข้อหา

(v) be relieved from being an offender, Ant. ถูกกล่าวหา, Example:ชาวคณะริ้วอักษรพ้นข้อหาใช้กระดาษหลวงไปพิมพ์หนังสือส่วนตัว, Thai Definition:พ้นจากการกล่าวหา, พ้นจากการถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้กระทำผิด

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

มือมืด

[meū meūt] (n, exp) EN: mysterious person ; mysterious offender ; invisible attacker ; unknown hand ; dark horse FR: main mystèrieuse [ f ]

พ้นข้อหา

[phon khøhā] (v, exp) EN: be relieved from being an offender FR: être acquitté

ผู้กระทำความผิด

[phū kratham khwāmphit] (n, exp) EN: offender

ผู้กระทำความผิดอีก

[phū kratham khwāmphit īk] (n, exp) EN: recidivist ; repeat offender FR: récidiviste [ m ]

ผู้กระทำผิด

[phū kratham phit] (n) EN: wrongdoer ; offender ; culprit ; perpetrator FR: fautif [ m ] ; fautive [ f ]

ผู้ผิด

[phūphit] (n) EN: wrongdoer ; guilty person ; offender ; mistaken person ; person in error FR: fautif [ m ] ; coupable [ m ] ; inculpé [ m ] ; inculpée [ f ]

ผู้ร้าย

[phūrāi] (n) EN: criminal ; perpretator ; wrongdoer ; offender ; culprit ; lawbreaker ; offender ; malefactor ; crook ; felon ; villain FR: criminel [ m ] ; délinquant [ m ] ; malfaiteur [ m ] ; bandit [ m ] ; vaurien [ m ] (vx)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

offender

He even suspected that the man was the principle offender.

offender

Sometimes first offenders are in need of help.

offender

Such conduct would subject the offender to a heavy penalty.

offender

The more laws, the more offenders.

offender

The police spotting him at once as the offender.

offender

The political offender rebelled against the police authority.

offender

They discussed the subject of the offender of the meaning of life.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

offender

/AH0 F EH1 N D ER0/ /เออะ เฟ้น เด่อ (ร)/

offenders

/AH0 F EH1 N D ER0 Z/ /เออะ เฟ้น เด่อ (ร) สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

offender

(n,(count)) /əfˈendər/ /เออะ เฟ้น เดิ่ร/ /@1 f e1 n d @ r/

offenders

(n,(count)) /əfˈendəz/ /เออะ เฟ้น เดอะ สึ/ /@1 f e1 n d @ z/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Offender

n. One who offends; one who violates any law, divine or human; a wrongdoer. [ 1913 Webster ]

I and my son Solomon shall be counted offenders. 1 Kings i. 21. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

first offender

(n) someone convicted for the first time

sex offender

(n) someone who has been convicted of a sex crime

violator

(n) someone who violates the law, Syn. lawbreaker, law offender

wrongdoer

(n) a person who transgresses moral or civil law, Syn. offender

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

不法分子

[不法分子 / 不法份子, bù fǎ fèn zǐ] law-breakers; offenders #16537

祸首

[祸首 / 禍首, huò shǒu] chief offender; chief culprit #57417

累犯

[累犯, lěi fàn] repeated offender; habitual criminal; recidivist #67505

偶犯

[偶犯, ǒu fàn] casual offender; casual offence #121622

赦罪

[赦罪, shè zuì] to forgive (an offender) #149393

冒犯者

[冒犯者, mào fàn zhě] offender #371863

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

犯人

[はんにん, hannin] (n) offender; criminal; (P) #5134

違反者;違犯者

[いはんしゃ, ihansha] (n) violator (of a law); offender

下手人

[げしゅにん, geshunin] (n) offender; criminal

逆ギレ;逆切れ

[ぎゃくギレ(逆ギレ);ぎゃくぎれ(逆切れ), gyaku gire ( gyaku gire ); gyakugire ( gyaku kire )] (n, vs) (sl) (See キレる) being angry at someone who would normally be angry at you; situation wherein the offender is angry at the victim

虞犯少年

[ぐはんしょうねん, guhanshounen] (n) juvenile likely to commit a crime; juvenile with a criminal bent; pre-delinquent juvenile; status offender

再犯者

[さいはんしゃ, saihansha] (n) second offender

主犯

[しゅはん, shuhan] (n) principal offence; principal offense; principal offender; (P)

主犯者

[しゅはんしゃ, shuhansha] (n) principal offender

重犯

[じゅうはん;じゅうぼん;ちょうはん, juuhan ; juubon ; chouhan] (n, vs) (1) felony; major offence; (2) felon; old offender

初犯

[しょはん, shohan] (n) first offender

初犯者

[しょはんしゃ, shohansha] (n) first offender

常習者

[じょうしゅうしゃ, joushuusha] (n) habitual offender

情けが仇

[なさけがあだ, nasakegaada] (exp) (id) Pardon makes offenders

性犯罪者

[せいはんざいしゃ, seihanzaisha] (n) sex offender

政治犯

[せいじはん, seijihan] (n) political offense; political offence; political offender; (P)

正犯

[せいはん, seihan] (n) principal offense; principal offence; principal offender

正犯者

[せいはんしゃ, seihansha] (n) principal offender

前科者

[ぜんかしゃ;ぜんかもの, zenkasha ; zenkamono] (n) former convict; old offender; ex-convict; person with a criminal record

属人主義

[ぞくじんしゅぎ, zokujinshugi] (n) the principle of nationality (according to which an offender should be tried in accordance with the law of his or her own country)

犯罪人

[はんざいにん, hanzainin] (n) criminal; culprit; offender; rogue

保護処分

[ほごしょぶん, hogoshobun] (n) disposing of a case by placing an offender on probation or under supervision

捕り手;捕手

[とりて, torite] (n) (1) (arch) policeman; official in charge of imprisoning offenders; (2) { MA } art of defeating (and capturing) an opponent with one's bare hands

累犯者

[るいはんしゃ, ruihansha] (n) repeat offender

咎人;科人(iK)

[とがにん, toganin] (n) offender; criminal

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Angreifer { m } | Angreifer { pl }

offender | offenders

Gewohnheitsverbrecher { m }

habitual criminal; habitual offender

Haupttäter { m }

principal offender

Rückfalltäter { m }; Rückfalltäterin { f } [ jur. ]