52 ผลลัพธ์ สำหรับ

%hegemon%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: hegemon, -hegemon-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

(n) ความมีอำนาจ (คำทางการ), See Also: ความมีอิทธิพลเหนือกว่า

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

(ฮิเจม'โมนี่) n. ความเป็นเจ้าโลก, ความเป็นผู้มีอิทธิพลเหนือกว่า., See Also: hegemonic, hegemonical adj., Syn. leadership

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

hegemonism

ลัทธิครองความเป็นใหญ่, ลัทธิใช้อำนาจครอบงำ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

hegemony

การครองความเป็นใหญ่, การใช้อำนาจครอบงำ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Hegemonic Power

มหาอำนาจที่ครอบงำ เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายในปี พ.ศ. 2534 สหรัฐอเมริกาได้กลายเป็น "มหาอำนาจเดียว" หรือ "มหาอำนาจที่ครอบงำ" [การทูต]

English-Thai: Longdo Dictionary (UNAPPROVED version -- use with care ) Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

hegemonic state

(n) มุขยรัฐ หมายถึงรัฐผู้นำที่มีอำนาจครอบงำรัฐอื่น

hegemony

มุขยภาพ คืออำนาจครอบงำทางการเมือง, เศรษฐกิจ และการทหารของรัฐหนึ่งเหนือรัฐอื่น

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

hegemon

Admittedly, models of hegemonic order cannot provide an explanation for all observed successful bargaining strategies.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

hegemony

/HH IY0 JH EH1 M AH0 N IY0/ /หี่ เจ๊ะ เหมอะ หนี่/

hegemonic

/HH EH2 G AH0 M AA1 N IH0 K/ /เฮะ เกอะ ม้า หนิ ขึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

hegemony

(n) /hˈɪgˈeməniː/ /ฮิ เก๊ะ เหมอะ หนี่/ /h i1 g e1 m @ n ii/

hegemonies

(n) /hˈɪgˈemənɪz/ /ฮิ เก๊ะ เหมอะ หนิ สึ/ /h i1 g e1 m @ n i z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

hegemon

(n) a leading or paramount power

hegemony

(n) the dominance or leadership of one social group or nation over others, Example:the hegemony of a single member state is not incompatible with a genuine confederation; to say they have priority is not to say they have complete hegemony; the consolidation of the United States' hegemony over a new international economic system

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Hegemonical

{ } a. [ Gr. &unr_;. See Hegemony. ] Leading; controlling; ruling; predominant. “Princelike and hegemonical.” Fotherby. [ 1913 Webster ]

Hegemony

n. [ Gr. &unr_;, fr. &unr_; guide, leader, fr. &unr_; to go before. ] Leadership; preponderant influence or authority; -- usually applied to the relation of a government or state to its neighbors or confederates. Lieber. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

霸气

[霸气 / 霸氣, bà qì] agressiveness; hegemony; domineering #5363

霸

[霸, bà] hegemon; tyrant; lord; feudal chief; to rule by force; to usurp; (in modern advertising) master #5798

春秋

[春秋, chūn qiū] spring and autumn; four seasons; the year; a person's age; Spring and Autumn period (770-476 BC), with many states contending for hegemony; Spring and Autumn Annals, chronicle of Lu State 722-481 BC, the earliest surviving Chinese history in the form of a, See Also: 五經, 五经 #7093

霸道

[霸道, bà dào] the Way of the Hegemon, abbr. of 霸王之道; despotic rule; rule by might; evil as opposed to the Way of the King 王道; overbearing; tyranny; (of liquor, medicine etc) strong; potent, See Also: 霸王之道, 王道 #10999

王道

[王道, wáng dào] the Way of the King; statecraft; benevolent rule; virtuous as opposed to the Way of Hegemon 霸道, See Also: 霸道 #11691

霸主

[霸主, bà zhǔ] a powerful chief of the princes of the Spring and Autumn Period (770-476 BC); overlord; hegemon #17526

争霸

[争霸 / 爭霸, zhēng bà] to contend for hegemony; a power struggle #19162

称霸

[称霸 / 稱霸, chēng bà] lit. to proclaim oneself hegemon; to take a leading role; to build a personal fiefdom #21321

霸权

[霸权 / 霸權, bà quán] hegemony; supremacy #24409

霸权主义

[霸权主义 / 霸權主義, bà quán zhǔ yì] hegemony #29915

勾践

[勾践 / 勾踐, Gōu Jiàn] King Gou Jian of Yue (c. 470 BC), sometimes considered one of the Five Hegemons 春秋五霸, See Also: 春秋五霸 #39217

独霸

[独霸 / 獨霸, dú bà] lit. sole hegemony; to monopolize; domination (of the market); personal empire #39817

霸业

[霸业 / 霸業, bà yè] the business of hegemony; toiling to become master of the universe #44772

齐桓公

[齐桓公 / 齊桓公, Qí Huán gōng] Duke Huan of Qi (reigned 685-643 BC), one of the Five Hegemons 春秋五霸, See Also: 春秋五霸 #66271

晋文公

[晋文公 / 晉文公, Jìn Wén gōng] Duke Wen of Jin (697-628 BC, reigned 636-628 BC), one of the Five Hegemons 春秋五霸, See Also: 春秋五霸 #88852

秦穆公

[秦穆公, Qín Mù gōng] Duke Mu of Qin, the first substantial king of Qin (ruled 659-621 BC), sometimes considered one of the Five Hegemons 春秋五霸, See Also: 春秋五霸 #103039

独霸一方

[独霸一方 / 獨霸一方, dú bà yī fāng] to exercise sole hegemony (成语 saw); to dominate a whole area (market, resources etc); to hold as one's personal fiefdom #103319

楚庄王

[楚庄王 / 楚莊王, Chǔ Zhuāng wáng] King Zhuang of Chu (reigned 613-591 BC), one of the Five Hegemons 春秋五霸, See Also: 春秋五霸 #103532

宋襄公

[宋襄公, Sòng Xiāng gōng] Duke Xiang of Song (reigned 650-637 BC), sometimes considered one of the Five Hegemons 春秋五霸, See Also: 春秋五霸 #130179

覇

[覇, bà] Japanese variant of 霸; hegemon, See Also: 霸 #142801

吴王阖闾

[吴王阖闾 / 吳王闔閭, Wú wáng Hé Lǘ] King Helu of Wu (-496 BC, reigned 514-496 BC), sometimes considered one of the Five Hegemons 春秋五霸; also called 吳王闔廬|吴王阖庐, See Also: 春秋五霸, 吳王闔廬, 吴王阖庐

春秋五霸

[春秋五霸, chūn qiū wǔ bà] the Five Hegemons of the Spring and Autumn period (770-476 BC), namely: Duke Huan of Qi 齊桓公|齐桓公, Duke Wen of Jin 晉文公|晋文公, King Zhuang of Chu 楚莊王|楚庄王, and alternatively Duke Xiang of Song 宋襄公 and Duke Mu of Qin 楚莊王|楚庄王 or King Helu of Wu 吳王闔閭|吴王阖闾 and King, See Also: 齊桓公, 齐桓公, 晉文公, 晋文公, 楚莊王, 楚庄王, 宋襄公, 吳王闔閭, 吴王阖闾, 越王勾踐, 越王勾践

越王勾践