(แวน'เดิล) n. สมาชิกเผ่าเยอรมันในสมัยศตวรรษที่ 5 ที่ถูกชาว Gaul และสเปนรุกราน adj. เกี่ยวกับชนเผ่าเยอรมันดังกล่าว, ชอบทำลาย, ทรัพย์สินของคนอื่น, ป่าเถื่อน., See Also: Vandalic adj. vandal n. ผู้ทำลายทรัพย์สินของรัฐหรือของเอกชน

vandalism

(แวน'เดิลลิสซึม) n. การทำลายทรัพย์สินของรัฐหรือของเอกชน, การทำลายวัฒนธรรมหรือศิลปวรรณคดีของชาติอื่น, พฤติกรรมและลักษณะนิสัยของชนเผ่าVandal., See Also: vandalistic adj. vandalish adj.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

vandal

(n) คนป่าเถื่อน

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

vandalism

การทำลายทรัพย์สิน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Vanda

แวนด้า [TU Subject Heading]

English-Thai: Longdo Dictionary (UNAPPROVED version -- use with care ) Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

vand

เวร

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ดอกลาเว็นเดอะ

[døk lāwendoe] (n) EN: lavender FR: lavande [ f ]

น้ำตะไคร้

[nām takhrai] (n, exp) EN: citronella water ; lavender water FR: eau de lavande [ f ]

นกเด้าลมหลังเทา

[nok daolom lang thao] (n, exp) EN: Grey Wagtail FR: Bergeronnette des ruisseaux [ f ] ; Bergeronnette boarule [ f ] ; Lavandière jaune [ f ] ; Hochequeue jaune [ m ]

นกอุ้มบาตร

[nok um bāt] (n, exp) EN: White Wagtail FR: Bergeronnette grise [ f ] ; Lavandière grise [ f ] ; Hochequeue [ m ]

สินค้าเถื่อน

[sinkhā theūoen] (n, exp) EN: contraband goods ; contravand

ทำลาย

[thamlāi] (v) EN: destroy ; demolish ; annihilate ; vandalise ; vandalize (Am.) ; abolish ; wipe out ; ruin ; pull down ; spoil ; attack FR: détruire ; annihiler ; démolir ; anéantir ; vandaliser

ทำลายตู้โทรศัพท์

[thamlāi tū thōrasap] (v, exp) FR: vandaliser des cabines téléphoniques

เหยี่ยวฮอบบี้พันธุ์เอเซีย

[yīo høpbī phan Ēsīa] (n, exp) EN: Oriental Hobby FR: Faucon aldrovandin [ m ] ; Hobereau à poitrine rousse [ m ]

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

Vandal

(n,(count)) /vˈændl/ /แฟน ดึ ล/ /v a1 n d l/

vandal

(n,(count)) /vˈændəl/ /แฟ้น เดิ่ล/ /v a1 n d @ l/

Vandals

(n,(count)) /vˈændlz/ /แฟน ดึลึ สึ/ /v a1 n d l z/

vandals

(n,(count)) /vˈændəlz/ /แฟ้น เดิ่ล สึ/ /v a1 n d @ l z/

vandalism

(n,(uncount)) /vˈændəlɪzəm/ /แฟ้น เดอะ หลิ เสิ่ม/ /v a1 n d @ l i z @ m/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

vanda

(n) any of numerous showy orchids of the genus Vanda having many large flowers in loose racemes

vandal

(n) someone who willfully destroys or defaces property

vandal

(n) a member of the Germanic people who overran Gaul and Spain and North Africa and sacked Rome in 455

vandalism

(n) willful wanton and malicious destruction of the property of others, Syn. hooliganism, malicious mischief

vandalize

(v) destroy wantonly, as through acts of vandalism, Syn. vandalise, Example:vandalize the park

vanderbilt

(n) United States financier who accumulated great wealth from railroad and shipping businesses (1794-1877), Syn. Commodore Vanderbilt, Cornelius Vanderbilt

vandyke

(n) Flemish painter of numerous portraits (1599-1641), Syn. Anthony Vandyke, Van Dyck, Sir Anthony Vandyke

vandyke beard

(n) a short pointed beard (named after the artist Anthony Vandyke), Syn. vandyke

vandyke brown

(n) a moderate brown color

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Vandal

n. [ L. Vandalus, Vandalius; of Teutonic origin, and probably originally signifying, a wanderer. Cf. Wander. ] [ 1913 Webster ]

1. (Anc. Hist.) One of a Teutonic race, formerly dwelling on the south shore of the Baltic, the most barbarous and fierce of the northern nations that plundered Rome in the 5th century, notorious for destroying the monuments of art and literature. [ 1913 Webster ]

2. Hence, one who willfully destroys or defaces any work of art or literature, or anything valluable. [ 1913 Webster ]

The Vandals of our isle,
Sworn foes to sense and law. Cowper. [ 1913 Webster ]

Vandalic

{ } a. Of or pertaining to the Vandals; resembling the Vandals in barbarism and destructiveness. [ 1913 Webster ]

Vandalism

n. The spirit or conduct of the Vandals; ferocious cruelty; hostility to the arts and literature, or willful destruction or defacement of any object of beauty or value. [ 1913 Webster ]

Vandyke

prop. n. A picture by Vandyke. Also, a Vandyke collar, or a Vandyke edge. [ Written also Vandyck. ] [ 1913 Webster ]

Vandyke

v. t. To fit or furnish with a Vandyke; to form with points or scallops like a Vandyke. [ R. ] [ Written also Vandyck. ] [ 1913 Webster ]

Vandyke

a. Of or pertaining to the style of Vandyke the painter; used or represented by Vandyke. “His Vandyke dress.” Macaulay. [ Written also Vandyck. ] [ 1913 Webster ]

Vandyke brown (Paint.), a pigment of a deep semitransparent brown color, supposed to be the color used by Vandyke in his pictures. --
Vandyke collar or
Vandyke cape, a broad collar or cape of linen and lace with a deep pointed or scalloped edge, worn lying on the shoulders; -- so called from its appearance in pictures by Vandyke. --
Vandyke edge, an edge having ornamental triangular points. [ 1913 Webster ]