main-logo
49 ผลลัพธ์ สำหรับ 

sophisticat

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: sophisticat, *sophisticat*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
sophisticate
(vt) ทำให้เชี่ยวชาญเรื่องทางโลก, Syn. civilize
sophisticated
(adj) ซึ่งมีประสบการณ์มาก, See Also: เจนโลก, ซึ่งรอบรู้ในทางโลก, ซึ่งผ่านโลกมามาก, Syn. refined, well-bred
  Hope Dictionary 
sophisticate
(ซะฟิส'ทิเคท) n. ผู้ช่ำชองโลก. adj. ช่ำชองโลก vt. ทำให้ช่ำชองโลก, อ้างเหตุผลผิด ๆ , เจือปน, ทำให้ขาดความไร้เดียงสา, ทำให้ขาดลักษณะธรรมชาต'
sophisticated
(ซะฟิส'ทิเคทิด) adj. ช่ำชองโลก, มีลักษณะของชาวกรุง, ขาดความไร้เดียงสา, ขาดลักษณะธรรมชาติ, ซึ่งอ้างเหตุผลผิด ๆ , ตบตา, หลอกลวง, ทำให้หลงผิด, ซับซ้อน., Syn. sophisticate.
sophistication
(ซะฟิสทิเค'เชิน) n. ลักษณะที่ช่ำชองโลก, ลักษณะชาวกรุง, การขาดความไร้-เดียงสา, การขาดลักษณะธรรมชาติ, การเปลี่ยนจากลักษณะธรรมชาติ, การอ้างเหตุผลผิด ๆ
unsophisticated
(อันโซฟิส'ทิเคทิด) adj. ง่าย, ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม, ไม่เจือปน, ไร้เดียงสา, เรียบ ๆ , ตรงไปตรงมา, บริสุทธิ์, แท้จริง, ไม่ซับซ้อน.
  Nontri Dictionary 
sophisticated
(adj) ซับซ้อน, ตบตา
sophistication
(n) ความซับซ้อน, การตบตา
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
sophistication
การปลอมปน (อาหาร, ยา) [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
อ่อนต่อโลก
[øn tø lōk] (v, exp) EN: be innocent ; be naive ; be guileless ; be unsophisticated
ประสา
[prasā] (n) EN: manner ; way ; sophistication
ซับซ้อน
[sapsøn] (adj) EN: sophisticated ; complex ; intricate ; having layer upon layer of  FR: compliqué ; sophistiqué ; élaboré ; complexe
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
sophisticate
(n) a worldly-wise person, Syn. man of the world
sophisticate
(v) make less natural or innocent, Example:Their manners had sophisticated the young girls
sophisticate
(v) alter and make impure, as with the intention to deceive, Syn. doctor up, doctor, Example:Sophisticate rose water with geraniol
sophisticate
(v) make more complex or refined, Example:a sophisticated design
sophistication
(n) being expert or having knowledge of some technical subject, Example:understanding affine transformations requires considerable mathematical sophistication
sophistication
(n) the quality or character of being intellectually sophisticated and worldly through cultivation or experience or disillusionment, Syn. worldliness, mundanity, mundaneness, Ant. naivete
sophistication
(n) falsification by the use of sophistry; misleading by means of specious fallacies, Example:he practiced the art of sophistication upon reason
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Sophisticate

v. t. [ imp. & p. p. Sophisticated p. pr. & vb. n. Sophisticating. ] [ LL. sophisticatus, p. p. of sophisticare to sophisticate. ] To render worthless by admixture; to adulterate; to damage; to pervert; as, to sophisticate wine. Howell. [ 1913 Webster ]

To sophisticate the understanding. Southey. [ 1913 Webster ]

Yet Butler professes to stick to plain facts, not to sophisticate, not to refine. M. Arnold. [ 1913 Webster ]

They purchase but sophisticated ware. Dryden. [ 1913 Webster ]

Syn. -- To adulterate; debase; corrupt; vitiate. [ 1913 Webster ]

Sophisticated

{ } a. Adulterated; not pure; not genuine. [ 1913 Webster ]

So truth, while only one supplied the state,
Grew scare and dear, and yet sophisticate. Dryden. [ 1913 Webster ]

Sophistication

n. [ Cf. LL. sophisticatio, F. sophistication. ] The act of sophisticating; adulteration; as, the sophistication of drugs. Boyle. [ 1913 Webster ]

Sophisticator

n. One who sophisticates. [ 1913 Webster ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
人精
[人 精, rén jīngㄖㄣˊ ㄐㄧㄥ] sophisticate; man with extensive experience; child prodigy; Wunderkind (i.e. brilliant child); spirit within a person (i.e. blood and essential breath 血氣|血气 of traditional Chinese medicine), See Also: 血氣, 血气 #48853
  EDICT JP-EN Dictionary 
初;初心;産;生
[うぶ, ubu] (adj-na, n, adj-no) (1) (esp. 初, 初心) innocent; naive; unsophisticated; inexperienced; green; wet behind the ears; (n-pref) (2) (産, 生) birth- #250
伊達
[だて(P);ダテ, date (P); date] (n, adj-na) (1) elegance; dandyism; sophistication; having style; (2) affectation; showing off; putting on an air; appearances; just for show; (P) #3816
夷;戎
[えびす, ebisu] (n) (1) (arch) (See 蝦夷) peoples formerly of northern Japan with distinct language and culture (i.e. the Ainu); (2) provincial (i.e. a person who lives far from the city); (3) brutish, unsophisticated warrior (esp. used by Kyoto samurai to refer to samurai from eastern Japan); (4) (derog) foreigner; barbarian #13165
粋
[いき(P);すい, iki (P); sui] (adj-na, n) (1) (いき only) chic; stylish; refined; sophisticated; smart; (2) understanding; sympathetic; (3) (すい only) the best; (P) #19489
ださい
[dasai] (adj-i) primitive; unsophisticated; out of fashion
ソフィスティケーション
[sofisuteike-shon] (n) sophistication
ソフィスティケート
[sofisuteike-to] (n, vs) sophistication (trans
悪擦;悪擦れ;悪摺れ;悪ずれ
[わるずれ, waruzure] (n, vs) over-sophistication
懐石
[かいせき, kaiseki] (n) (1) (See 茶懐石) simple meal eaten before tea is served; (2) (See 懐石料理) sophisticated traditional Japanese cuisine brought in courses
貴やか
[あてやか, ateyaka] (adj-na) (See 気品・1) elegant; sophisticated
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer