(ออร์เดน') vt. บวช, ทำให้เป็นพระ, บัญญัติ, ออกคำสั่ง, ออกกฎหมาย, กำหนด, ลิขิต, ดลบันดาล. vi. ออกคำสั่ง, บัญญัติ., See Also: ordainable adj. ordainment n.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

ordain

(vi) บวช, บรรพชา, อุปสมบท, ดลบันดาล, ลิขิต

preordain

(vt) แต่งตั้งเสียก่อน

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

ordain

๑. บัญญัติ (กฎหมาย)๒. บวช [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ออกบวช

(v) become a monk, See Also: become an ascetic, be ordained, enter the monkhood, Syn. บวช, Example:พระประจักษ์ตัดสินใจออกบวชเมื่ออายุย่างเข้า 39 ปี ที่สำนักปฏิบัติสมาธิวิปัสสนากรรมฐาน, Thai Definition:ไปถือเพศเป็นพระหรือนักพรตอื่นๆ

อุปสมบท

(v) go into priesthood, See Also: to be ordained, Syn. บวช, บรรพชา, Example:ท่านเกิดความเบื่อหน่ายในชีวิตเพศฆราวาสจึงตัดสินใจอุปสมบทสู่เพศบรรพชิตอีกครั้ง, Thai Definition:บวชเป็นภิกษุ

บวชเรียน

(v) be ordained, See Also: enter the monkhood, go into the monkhood, , Syn. บวช, Example:ลูกชายบวชเรียนเพื่อทดแทนบุญคุณพ่อแม่, Thai Definition:ถือเพศเป็นภิกษุสามเณรหรือนักพรตอื่นๆ

ผนวช

(v) ordain, See Also: enter Buddhist priesthood, tonsure, Syn. บวช, อุปสมบท, บรรพชา, Ant. สึก, Example:พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ทรงผนวชที่วัดบวรนิเวศน์วิหาร, Thai Definition:คำราชาศัพท์หมายถึงถือเพศเป็นภิกษุสามเณรหรือนักพรตอื่นๆ, Notes:(ราชา)

นาค

(n) person about to be ordained as a Buddhist priest, Example:ญาติๆ กำลังเตรียมแห่นาครอบโบสถ์, Unit:คน, Thai Definition:คนที่ไปอยู่วัดเตรียมตัวจะบวชหรือกำลังจะบวช

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บันดาล

[bandān] (v) EN: ordain ; predestine ; destine

บัญญัติ

[banyat] (v) EN: enact ; prescribe ; legislate ; decree ; lay down ; formulate ; ordain ; regulate FR: décréter ; promulguer ; légiférer ; ordonner

บวช

[būat] (v) EN: ordain ; be ordained ; go into priesthood ; become a monk ; take the tonsure FR: ordonner ; être ordonné ; consacrer ; prendre l'habit

บวชพระ

[būat phra] (v, exp) EN: go into monkhood ; ordain into monkhood ; become a monk FR: devenir moine

บวชเรียน

[būat rīen] (v, exp) EN: be ordained ; enter the monkhood ; go into the monkhood FR: être ordonné

นาค

[nāk] (n) EN: aspirant to be ordained as a Buddhist priest FR: aspirant moine bouddhiste [ m ] ; candidat à l'ordination [ m ]

ผนวช

[phanūat] (v) EN: ordain ; enter Buddhist priesthood ; tonsure FR: prendre l'habit

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

ordain

God has ordained that all men shall die.

ordain

It is what the law ordains.

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

ordain

(v) order by virtue of superior authority; decree, Syn. enact, Example:The King ordained the persecution and expulsion of the Jews; the legislature enacted this law in 1985

ordain

(v) appoint to a clerical posts, Syn. order, ordinate, consecrate, Example:he was ordained in the Church

ordain

(v) invest with ministerial or priestly authority, Example:The minister was ordained only last month

ordain

(v) issue an order

ordainer

(n) a cleric who ordains; a cleric who admits someone to holy orders

predestine

(v) foreordain by divine will or decree, Syn. foreordain, predestinate

predestine

(v) foreordain or determine beforehand, Syn. foreordain, preordain

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Coordain

v. t. To ordain or appoint for some purpose along with another. [ 1913 Webster ]

Foreordain

v. t. To ordain or appoint beforehand; to preordain; to predestinate; to predetermine. Hooker. [ 1913 Webster ]

Ordain

v. t. [ imp. & p. p. Ordained p. pr. & vb. n. Ordaining. ] [ OE. ordeinen, OF. ordener, F. ordonner, fr. L. ordinare, from ordo, ordinis, order. See Order, and cf. Ordinance. ] 1. To set in order; to arrange according to rule; to regulate; to set; to establish. “Battle well ordained.” Spenser. [ 1913 Webster ]

The stake that shall be ordained on either side. Chaucer. [ 1913 Webster ]

2. To regulate, or establish, by appointment, decree, or law; to constitute; to decree; to appoint; to institute. [ 1913 Webster ]

Jeroboam ordained a feast in the eighth month. 1 Kings xii. 32. [ 1913 Webster ]

And doth the power that man adores ordain
Their doom ? Byron. [ 1913 Webster ]

3. To set apart for an office; to appoint. [ 1913 Webster ]

Being ordained his special governor. Shak. [ 1913 Webster ]

4. (Eccl.) To invest with ministerial or sacerdotal functions; to introduce into the office of the Christian ministry, by the laying on of hands, or other forms; to set apart by the ceremony of ordination. [ 1913 Webster ]

Meletius was ordained by Arian bishops. Bp. Stillingfleet. [ 1913 Webster ]

Ordainable

a. Capable of being ordained; worthy to be ordained or appointed. Bp. Hall. [ 1913 Webster ]

Ordainer

n. One who ordains. [ 1913 Webster ]

Ordainment

n. Ordination. [ R. ] Burke. [ 1913 Webster ]

Preordain

v. t. [ Pref. pre + ordain: cf. L. praeordinare. ] To ordain or appoint beforehand: to predetermine: to foreordain. Milton. [ 1913 Webster ]

Reordain

v. t. [ Pref. re- re- + ordain: cf. F. réordonner. ] To ordain again, as when the first ordination is considered defective. Bp. Burnet. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

受命

[受命, shòu mìng] ordained or appointed to a post; to benefit from counsel #24415

命运注定

[命运注定 / 命運註定, mìng yùn zhù dìng] ordain

果报

[果报 / 果報, guǒ bào] preordained fate (in Buddh.); karma; reward or retribution for one's actions

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

尼

[に, ni] (n, n-suf) (abbr) (See 比丘尼) bhikkhuni (fully ordained Buddhist nun) #8422

苾蒭;苾芻

[ひっしゅ;ひっすう, hisshu ; hissuu] (n) (obsc) { Buddh } (See 比丘) bhikkhu (fully ordained Buddhist monk)

運命づける;運命付ける

[うんめいづける, unmeidukeru] (v1) to preordain

乞士

[こっし, kosshi] (n) (obsc) (See 比丘) bhikkhu (fully ordained Buddhist monk)

四衆

[ししゅ;ししゅう, shishu ; shishuu] (n) (1) four orders of Buddhist followers (monks, nuns, male lay devotees and female lay devotees); (2) four monastic communities (ordained monks, ordained nuns, male novices and female novices); (3) (in Tendai) the four assemblies

式叉摩那

[しきしゃまな, shikishamana] (n) probationary nun (undergoing a two-year probationary period before receiving ordainment) (san

式年遷宮

[しきねんせんぐう, shikinensenguu] (n) construction of a new shrine and transfer of the enshrined object from the old to the new, occurring at a regular, preordained time

正教師

[せいきょうし, seikyoushi] (n) ordained minister; regular teacher

袖振り合うも他生の縁

[そでふりあうもたしょうのえん, sodefuriaumotashounoen] (exp) (id) A meeting by chance is preordained

入満(ateji);伊留満(ateji);由婁漫(ateji)

[イルマン, iruman] (n) (arch) (uk) non-ordained Christian monk (por

比丘

[びく, biku] (n) bhikkhu (fully ordained Buddhist monk) (san

比丘尼

[びくに, bikuni] (n) bhikkhuni (fully ordained Buddhist nun) (san

比丘尼ん

[びくにん, bikunin] (n) (arch) (obsc) (See 比丘尼) bhikkhuni (fully ordained Buddhist nun)