(n) border, See Also: frontier, boundary, Syn. พรมแดน, ชายแดน, แนวพรมแดน, แนวชายแดน, อาณาเขต, Example:เส้นแบ่งแขตแดนระหว่างไทย-ลาวคือแม่น้ำโขง, Unit:เขต, Thai Definition:พื้นที่ในขอบเขตที่กำหนด

พรมแดน

(n) frontier, See Also: border, boundary line, Syn. เขตแดน, ชายแดน, แนวพรมแดน, แนวเขตแดน, แนวเขต, Example:ทิวเขาที่อำเภอแม่สายจังหวัดเชียงรายเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างไทยกับพม่าเรียกนามว่าทิวเขาแดนลาว, Thai Definition:ขีดขั้นเขตแดน, แดนต่อแดน, Notes:(เขมร)

ประโคน

(n) boundary-post, See Also: frontier-post, Unit:ต้น, Thai Definition:เสาใหญ่ที่ปักหมายเขตแดน

ชายแดน

(n) frontier, See Also: border, boundary, Example:ชาวสตูลเข้าไปทำงานในมาเลเซียเพราะชายแดนติดต่อกัน การเดินทางไปมาสะดวก, Thai Definition:บริเวณเขตแดน หรือพื้นที่ที่อยู่สุดเขตแดนของประเทศ ซึ่งอาจจะมีพรมแดนติดกับประเทศอื่น

เขตพรมแดน

(n) borderland, See Also: frontier, Syn. เขตแดน, อาณาเขต, Example:ถึงแม้จะมีการแบ่งเขตพรมแดนตามกฎหมาย แต่ทั้งสองประเทศก็ยังคงมีข้อพิพาทกันเนืองๆ, Thai Definition:พื้นที่ที่กำหนดขีดคั่นไว้, เส้นแบ่งพื้นที่ระหว่าง 2 ประเทศ

เมืองด่าน

(n) frontier, See Also: border town, Syn. เมืองหน้าด่าน, เมืองชายแดน, Example:ลพบุรีเดิมมีฐานะเป็นเมืองในสมัยกรุงศรีอยุธยาชื่อเมืองอินทร์บุรี โดยเป็นเมืองด่าน

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อาณาเขต

[ānākhēt] (n) EN: border ; boundary ; frontier territory ; territory FR: limite territoriale [ f ] ; frontière [ f ] ; territoire [ m ] ; espace [ m ]

ชายแดน

[chāidaēn] (n) EN: border ; frontier ; boundary ; borderland FR: frontière [ f ]

ด่าน

[dān] (n) EN: immigration border checkpoint ; customs station ; check point ; outpost FR: poste frontière [ m ] ; poste de douane [ m ] ; douane [ m ] ; poste de contrôle [ m ]

ข้ามแดน

[khām daēn] (v, exp) EN: cross the frontier FR: passer la frontière ; traverser la frontière

ข้ามเขต

[khām khēt] (v, exp) EN: cross the frontier

ขโมยข้ามพรมแดน

[khamōi khām phromdaēn] (xp) EN: cross the border illegally FR: franchir la frontière illégalement

ข้ามถิ่น

[khām thin] (v, exp) EN: cross the frontier

เขต

[khēt] (n) EN: border ; frontier ; boundary ; bounds FR: limite [ f ] ; frontière [ f ] ; périmètre [ m ]

เขตแดน

[khētdaēn] (n) EN: frontier ; border ; boundary FR: frontière [ f ]

เขตพรมแดน

[khēt phromdaēn] (n, exp) EN: borderland ; frontier FR: zone frontalière [ f ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

frontier

Many families went to make a new life on the frontier.

frontier

Many families went west to make a new life on the frontier.

frontier

The soldiers headed for the frontier with caution.

frontier

The soldiers proceeded to the frontier with caution.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

frontier

/F R AH0 N T IH1 R/ /เฝริ่น เที้ย (ร)/

frontiere

/F R AA0 N T Y EH1 R/ /ฝร่าน ถึ แย้ (ร)/

frontiers

/F R AH0 N T IH1 R Z/ /เฝริ่น เที้ย (ร) สึ/

frontier's

/F R AH0 N T IH1 R Z/ /เฝริ่น เที้ย (ร) สึ/

frontieres

/F R AA0 N T Y EH1 R Z/ /ฝร่าน ถึ แย้ (ร) สึ/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

frontier

(n) a wilderness at the edge of a settled area of a country, Example:the individualism of the frontier in Andrew Jackson's day

frontier

(n) an international boundary or the area (often fortified) immediately inside the boundary

frontier

(n) an undeveloped field of study; a topic inviting research and development, Example:he worked at the frontier of brain science

frontier settlement

(n) a settlement on the frontier of civilization, Syn. outpost

frontiersman

(n) a man who lives on the frontier, Syn. mountain man, backwoodsman

frontierswoman

(n) a woman who lives on the frontier

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Frontier

n. [ F. frontière, LL. frontaria. See Front. ] 1. That part of a country which fronts or faces another country or an unsettled region; the marches; the border, confine, or extreme part of a country, bordering on another country; the border of the settled and cultivated part of a country; as, the frontier of civilization. [ 1913 Webster ]

2. (Fort.) An outwork. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Palisadoes, frontiers, parapets. Shak. [ 1913 Webster ]

Frontier

a. 1. Lying on the exterior part; bordering; conterminous; as, a frontier town. [ 1913 Webster ]

2. Of or relating to a frontier. “Frontier experience.” W. Irving. [ 1913 Webster ]

Frontier

v. i. To constitute or form a frontier; to have a frontier; -- with on. [ Obs. ] Sir W. Temple. [ 1913 Webster ]

Frontiered

p. a. Placed on the frontiers. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Frontiersman

n.; pl. Frontiersmen A man living on the frontier.

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary