39 ผลลัพธ์ สำหรับ

enunciat

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: enunciat, *enunciat*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

enunciate

(vt) ประกาศอย่างชัดเจน, See Also: แถลงการณ์อย่างชัดแจ้ง, Syn. announce, declare, proclaim

enunciate

(vt) พูดอย่างชัดเจน, Syn. articulate, pronounce, sound

enunciate

(vi) พูดอย่างชัดเจน, Syn. articulate, pronounce, sound

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

enunciate

(อินัน'ซิเอท) vt. อ่านออกเสียง, ออกเสียง, กล่าวอย่างชัดแจ้ง, ประกาศ, แถลง, สาธยาย., See Also: enunciation n. ดูenunciate enunciative adj. ดูenunciate enunciatory adj. ดูenunciate enunciator n. ดูenunciate

denunciation

(ดินันซีเอ'เชิน) n. การประณาม, การติเตียน, การกล่าวโทษ, การเพิกถอน, การประกาศเพิกถอน, Syn. accusation

denunciatory

adj. เกี่ยวกับหรือมีลักษณะของการประณาม, Syn. denunciative

renunciation

(รีนันซิเอ'เชิน) n. การสละ, การประกาศสละสิทธิ์, หนังสือสละสิทธิ์, การประกาศตัดบุตร, See Also: renunciative adj. renunciatory adj., Syn. repudiation

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

enunciate

(vi) เปล่งเสียง, แถลง, สาธยาย, ประกาศ

enunciation

(n) การออกเสียง, การอ่านออกเสียง, การแถลง, การประกาศ, การสาธยาย

denunciation

(n) การประณาม, การกล่าวโทษ, การติเตียน, การปรักปรำ

renunciation

(n) การสละ, การยกเลิก, การประกาศเลิก, หนังสือสละสิทธิ์

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

สำเนียง

[samnīeng] (n) EN: accent ; intonation ; tone ; modulation ; pronunciation ; enunciation FR: accent [ m ] ; prononciation [ f ] ; intonation [ f ] ; ton [ m ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

enunciate

/IH0 N AH1 N S IY0 EY2 T/ /อิ นั้น สี่ เอ ถึ/

enunciate

/IY0 N AH1 N S IY0 EY2 T/ /อี่ นั้น สี่ เอ ถึ/

enunciated

/IH0 N AH1 N S IY0 EY2 T IH0 D/ /อิ นั้น สี่ เอ ถิ ดึ/

enunciating

/IH0 N AH1 N S IY0 EY2 T IH0 NG/ /อิ นั้น สี่ เอ ถิ่ง/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

enunciate

(v) /ˈɪnˈʌnsɪeɪt/ /อิ้ นั้น สิ เอ่ ถึ/ /i1 n uh1 n s i ei t/

enunciated

(v, v) /ˈɪnˈʌnsɪeɪtɪd/ /อิ้ นั้น สิ เอ่ ถิ ดึ/ /i1 n uh1 n s i ei t i d/

enunciates

(v) /ˈɪnˈʌnsɪeɪts/ /อิ้ นั้น สิ เอ่ ถึ สึ/ /i1 n uh1 n s i ei t s/

enunciating

(v) /ˈɪnˈʌnsɪeɪtɪŋ/ /อิ้ นั้น สิ เอ่ ถิ่ง/ /i1 n uh1 n s i ei t i ng/

enunciation

(n,(count)) /ˈɪnˌʌnsɪˈeɪʃən/ /อิ้ นั้น สิ เอ๊ เฉิ่น/ /i1 n uh2 n s i ei1 sh @ n/

enunciations

(n,(count)) /ˈɪnˌʌnsɪˈeɪʃənz/ /อิ้ นั้น สิ เอ๊ เฉิ่น สึ/ /i1 n uh2 n s i ei1 sh @ n z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

enunciation

(n) the articulation of speech regarded from the point of view of its intelligibility to the audience, Syn. diction

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Enunciate

v. t. [ imp. & p. p. Enunciated p. pr. & vb. n. Enunciating ] [ L. enuntiatus, -ciatus, p. p. of enuntiare, -ciare. See Enounce. ] 1. To make a formal statement of; to announce; to proclaim; to declare, as a truth. [ 1913 Webster ]

The terms in which he enunciates the great doctrines of the gospel. Coleridge. [ 1913 Webster ]

2. To make distinctly audible; to utter articulately; to pronounce; as, to enunciate a word distinctly. [ 1913 Webster ]

Enunciate

v. i. To utter words or syllables articulately. [ 1913 Webster ]

Enunciation

n. [ L. enuntiatio, -ciatio. ] 1. The act of enunciating, announcing, proclaiming, or making known; open attestation; declaration; as, the enunciation of an important truth. [ 1913 Webster ]

By way of interpretation and enunciation. Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

2. Mode of utterance or pronunciation, especially as regards fullness and distinctness or articulation; as, to speak with a clear or impressive enunciation. [ 1913 Webster ]

3. That which is enunciated or announced; words in which a proposition is expressed; an announcement; a formal declaration; a statement. [ 1913 Webster ]

Every intelligible enunciation must be either true or false. A. Clarke. [ 1913 Webster ]

Enunciative

a. [ L. enuntiativus, -ciativus. ] Pertaining to, or containing, enunciation; declarative. Ayliffe. -- E*nun"ci*a*tive*ly, adv. [1913 Webster]

Enunciator

n. [ L. enuntiator, enunciator. ] One who enunciates or proclaims. [ 1913 Webster ]

Enunciatory

a. Pertaining to, or containing, enunciation or utterance. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

放棄(P);抛棄

[ほうき, houki] (n, vs) abandonment; renunciation; resignation; abdication (responsibility, right); (P) #5862

棄権

[きけん, kiken] (n, vs) (1) abstaining from voting; (2) renunciation of a right; (3) did not start (sport); DNS; defaulting; (P) #8243

棄却

[ききゃく, kikyaku] (n, vs) rejection; dismissal; abandoning; renunciation; waiver; (P) #12186

弾劾

[だんがい, dangai] (n, vs, adj-no) impeachment; accusation; censure; denunciation; (P) #19168

烏伝神道

[うでんしんとう, udenshintou] (n) Uden Shinto (Shinto doctrines enunciated by Kamo no Norikiyo of Kamigamo Shrine)

棄教

[ききょう, kikyou] (n, vs) (See 背教) apostasy; renunciation (e.g. of a religion); defection

個人攻撃

[こじんこうげき, kojinkougeki] (n, adj-no) personal attack or denunciation

歯切れ

[はぎれ, hagire] (n) (1) feel when biting; (2) (See 歯切れの良い) manner of enunciation; (P)

自己犠牲

[じこぎせい, jikogisei] (n, adj-no) self-sacrifice; self-renunciation

痛罵

[つうば, tsuuba] (n, vs) abuse; invective; denunciation

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ปิดโฆษณา

enunciat

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download