32 ผลลัพธ์ สำหรับ

%pharis%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: pharis, -pharis-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

Pharisee

(n) คนหลอกลวง, See Also: คนปากกับใจไม่ตรงกัน

Pharisaic

(adj) เคร่งระเบียบ, See Also: เคร่งศาสนา

Pharisaical

(adj) เคร่งระเบียบ, See Also: เคร่งศาสนา

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

pharisaic

(เฟริเซ'อิค) adj. เกี่ยวกับPharisees (ดู) , เจ้าระเบียบ, เคร่งในรูปแบบ, เคร่งในวินัยศาสนา แต่รูปแบบภายนอก, เคร่งในพิธีการทางศาสนา, แสร้งทำ, จอมปลอม, ปากกับใจไม่ตรงกัน., Syn. pharisaical

pharisee

(แฟ'ริซี) n. ผู้ที่มีปากกับใจไม่ตรงกัน, เจ้าระเบียบ, พวกมือถือสากปากถือศีล, สมาชิกยิวโบราณที่เคร่งครัดในวินัยศาสนาแต่รูปแบบภายนอก, ผู้ที่หลอกลวง, สุภาพบุรุษจอมปลอม, See Also: phariseeism n.

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

blepharism

๑. อาการตากะพริบไม่หยุด๒. เปลือกตาเกร็งกระตุก [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เจ้าระเบียบ

(adj) methodical, See Also: pharisaical, formal, orderly, meticulous, precise, Syn. ละเอียด, ถี่ถ้วน, Example:เขาเป็นคนเจ้าระเบียบ จะรำคาญตาทุกครั้งเมื่อเห็นนอนห้องไม่เป็นระเบียบ

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

pharis

Now some Pharisees who had been sent.

pharis

Now there was a man of the Pharisees named Nicodemus.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

pharis

/F AE1 R AH0 S/ /แฟ้ เหรอะ สึ/

phariss

/F ER0 IH1 S/ /เฝ่อ (ร) ริ สึ/

pharisee

/F AA1 R IH0 S IY2/ /ฟ้า หริ ซี/

pharisees

/F AA1 R IH0 S IY2 Z/ /ฟ้า หริ ซี สึ/

pharisaism

/F AE1 R IH0 S EY2 IH2 Z AH0 M/ /แฟ้ หริ เซ อิ เสิ่ม/

blepharisma

/B L EH2 F ER0 IH1 Z M AH0/ /เบละ เฝ่อ (ร) ริ สึ เหมอะ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

Pharisee

(n,(count)) /fˈærɪsiː/ /แฟ้ หริ สี่/ /f a1 r i s ii/

Pharisees

(n,(count)) /fˈærɪsiːz/ /แฟ้ หริ สี่ สึ/ /f a1 r i s ii z/

pharisaic

(adj) /fˌærɪsˈeɪɪk/ /แฟ หริ เซ้ อิ ขึ/ /f a2 r i s ei1 i k/

pharisaical

(adj) /fˌærɪsˈeɪɪkəl/ /แฟ หริ เซ้ อิ เขิ่ล/ /f a2 r i s ei1 i k @ l/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

blepharism

(n) condition in which a person blinks continuously

pharisee

(n) a self-righteous or sanctimonious person

pharisee

(n) a member of an ancient Jewish sect noted for strict obedience to Jewish traditions

holier-than-thou

(adj) excessively or hypocritically pious, Syn. pietistic, self-righteous, pharisaic, pharisaical, sanctimonious, pietistical, Example:a sickening sanctimonious smile

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Pharisaical

{ } a. [ L. Pharisaicus, Gr. Farisai:ko`s: cf. F. pharisaïque. See Pharisee. ] 1. Of or pertaining to the Pharisees; resembling the Pharisees. “The Pharisaic sect among the Jews.” Cudworth. [ 1913 Webster ]

2. Hence: Addicted to external forms and ceremonies; making a show of religion without the spirit of it; ceremonial; formal; hypocritical; self-righteous. “Excess of outward and pharisaical holiness.” Bacon. “Pharisaical ostentation.” Macaulay. [ 1913 Webster ]

-- Phar`i*sa"ic*al*ly, adv. -- Phar`i*sa"ic*al*ness, n. [ 1913 Webster ]

Pharisaism

n. [ Cf. F. pharisaisme. ] 1. The notions, doctrines, and conduct of the Pharisees, as a sect. Sharp. [ 1913 Webster ]

2. Rigid observance of external forms of religion, without genuine piety; hypocrisy in religion; a censorious, self-righteous spirit in matters of morals or manners. “A piece of pharisaism.” Hammond. [ 1913 Webster ]

Pharisean

a. [ L. Pharisaeus, Gr. Farisai^os. ] Following the practice of Pharisees; Pharisaic. [ Obs. ] “Pharisean disciples.” Milton. [ 1913 Webster ]

Pharisee

n. [ L. Pharisaeus, Gr. Farisai^os, from Heb. pārash to separate. ] One of a sect or party among the Jews, noted for a strict and formal observance of rites and ceremonies and of the traditions of the elders, and whose pretensions to superior sanctity led them to separate themselves from the other Jews. [ 1913 Webster ]

Phariseeism

n. See Pharisaism. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

法利赛人