(n) abstinence, See Also: refraining, restraint, giving up (smoking), starvation, Syn. การงด, การเลิก, การละ, การงดเว้น, Example:การอดบุหรี่ไม่ใช่เรื่องอยากหากตั้งใจทำจริงๆ ย่อมทำได้

การละ

(n) refrain, See Also: forbearance, abstinence, abstention, stop, Syn. การงดเว้น, การเลิก, การยกเลิก, การละเว้น, Example:การละการผูกขาดอำนาจทางการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์ถือเป็นการปิดฉากการปกครองของพรรคที่ยาวนานมากว่า 20 ปี, Thai Definition:การที่แยกตัวให้พ้นจากสิ่งใดสิ่งหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องอยู่

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การละเว้น

[kān lawen] (n) EN: abstinence FR: abstention [ f ] ; abstinence [ f ]

การอด

[kān ot] (n) EN: abstinence FR: abstinence [ f ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

abstinence

/AE1 B S T AH0 N AH0 N S/ /แอ๊ บึ สึ เตอะ เหนิ่น สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

abstinence

(n,(uncount)) /ˈæbstɪnəns/ /แอ๊ บึ สึ ติ เหนิ่น สึ/ /a1 b s t i n @ n s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

abstinence

(n) the trait of abstaining (especially from alcohol), Syn. abstention

abstinence

(n) act or practice of refraining from indulging an appetite

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Abstinence

n. [ F. abstinence, L. abstinentia, fr. abstinere. See Abstain. ] 1. The act or practice of abstaining; voluntary forbearance of any action, especially the refraining from an indulgence of appetite, or from customary gratifications of animal or sensual propensities. Specifically, the practice of abstaining from intoxicating beverages, -- called also total abstinence. [ 1913 Webster ]

The abstinence from a present pleasure that offers itself is a pain, nay, oftentimes, a very great one. Locke. [ 1913 Webster ]

2. The practice of self-denial by depriving one's self of certain kinds of food or drink, especially of meat. [ 1913 Webster ]

Penance, fasts, and abstinence,
To punish bodies for the soul's offense. Dryden. [ 1913 Webster ]

Inabstinence

n. [ Pref. in- not + abstinence: cf. F. inabstinence. ] Lack of abstinence; indulgence. [ Obs. ] “The inabstinence of Eve.” Milton. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

开戒

[开戒 / 開戒, kāi jiè] to end abstinence; to resume (drinking) after a break; to break (a taboo) #128577

戒绝

[戒绝 / 戒絕, jiè jué] abstinence; to give up (a bad habit) #168295

勒戒

[勒戒, lè jiè] to force sb (to give up drug); to enforce abstinence; to break drug dependence

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

塩断ち

[しおだち, shiodachi] (n, vs) abstinence from salt (for vow or spiritual reasons)

忌み;斎み;忌(io);斎

[いみ, imi] (n) (1) mourning; abstinence; (2) taboo; (3) religious purification; (n-pref) (4) pure; holy

禁酒

[きんしゅ, kinshu] (n, vs, adj-no) prohibition; temperance; abstinence; (P)

禁断症状

[きんだんしょうじょう, kindanshoujou] (n) withdrawal symptoms; abstinence syndrome

禁慾

[きんよく, kinyoku] (n, vs) abstinence; self-control

禁欲

[きんよく, kinyoku] (n, vs, adj-no) abstinence; abnegation

禁欲主義教育

[きんよくしゅぎきょういく, kinyokushugikyouiku] (n) abstinence-only sex education

禁欲生活

[きんよくせいかつ, kinyokuseikatsu] (n) an ascetic existence; (leading) a continent life; abstinence

潔斎

[けっさい, kessai] (n, vs) religious abstinence; purification

自己抑制

[じこよくせい, jikoyokusei] (n, vs) self-restraint; self-control; self-repression; abstinence; self-inhibition; autogenic inhibition; autogenous suppression

小斎

[しょうさい, shousai] (n) abstinence (in Catholicism)

精進日

[しょうじんび, shoujinbi] (n) day of abstinence

精進落ち

[しょうじんおち, shoujin'ochi] (n) first meal (including meat or fish) taken after a period of abstinence

節欲;節慾

[せつよく, setsuyoku] (n, vs) control one's desires; abstinence

断酒

[だんしゅ, danshu] (n, vs) (See 禁酒) abstinence from alcohol

物忌み;物忌

[ものいみ;ものいまい(物忌);ぶっき(物忌), monoimi ; monoimai ( mono ki ); bukki ( mono ki )] (n, vs) fasting; abstinence; confinement to one's house on an unlucky day