39 ผลลัพธ์ สำหรับ

%couth%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: couth, -couth-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

uncouth

(adj) ที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม, Syn. discourteous, rude, uncivil, ill-mannered, Ant. courteous

uncouth

(adj) งุ่มง่าม

uncouthly

(adv) อย่างไร้มารยาท, Syn. rudely

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

couthie

(คู'ธี) adj. เอื้อเฟื้อ, กรุณา, มีไมตรีจิต

uncouth

(อันคูธ') adj. งุ่มง่าม, ซุ่มซ่าม, เก้งก้าง, ไม่มีมารยาท, ประหลาด, พิกล., See Also: uncouthly adv. uncouthness n., Syn. ungainly

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

uncouth

(adj) แปลก, เทอะทะ, เซ่อซ่า, ซุ่มซ่าม, หยาบ, เก้งก้าง

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

หยาบช้า

(adj) vulgar, See Also: coarse, common, uncouth, Syn. หยาบคาย, ต่ำช้า, เลวทราม, Example:ฆาตกรต่อเนื่องจะถูกสร้างให้มีลักษณะของความป่าเถื่อน หยาบช้า และชอบล่าเนื้อ

ตะกรุมตะกราม

(adv) voraciously, See Also: hastily, clumsily, awkwardly, uncouthly, greedily, voraciously, Syn. ผลีผลาม, สวาปาม, มูมมาม, Example:แมวดำพเนจรกินข้าวคลุกกับปลาทูอย่างตะกรุมตะกราม, Thai Definition:ทำไปอย่างผลีผลาม ขาดการพินิจพิจารณาเนื่องในการบริโภค

บุ่มบ่าม

(v) be rush, See Also: be uncouth, Syn. วู่วาม, Example:้เขาบุ่มบ่ามเข้าไปในห้องรัฐมนตรีอย่างไม่ฟังเสียงใคร, Thai Definition:ขาดความยับยั้งไม่เกรงใจใคร

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

กะเปิ๊บกะป๊าบ

[kapoēpkapāp] (adj) EN: rough ; uncouth ; uncultured

หยาบช้า

[yāpchā] (x) EN: vulgar ; coarse ; common ; uncouth FR: goujat ; mufle

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

couth

... There's things I'd like to say but to butt in now would be what they call uncouth.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

uncouth

/AH1 N K UW1 TH/ /อั๊น คู้ ตึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

uncouth

(adj) /ˈʌnkˈuːθ/ /อั๊น คู้ ตึ/ /uh1 n k uu1 th/

uncouthly

(adv) /ˈʌnkˈuːθliː/ /อั๊น คู้ ตลี่/ /uh1 n k uu1 th l ii/

uncouthness

(n,(uncount)) /ˈʌnkˈuːθnəs/ /อั๊น คู้ ตึ เหนอะ สึ/ /uh1 n k uu1 th n @ s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

couth

(adj) (used facetiously) refined

couthie

(adj) (chiefly Scottish) agreeable and genial, Syn. couthy

uncouthly

(adv) in an uncouth manner, Example:uncouthly, he told stories that made everybody at the table wince

boorishness

(n) inelegance by virtue of being an uncouth boor, Syn. uncouthness

coarse

(adj) lacking refinement or cultivation or taste, Syn. rough-cut, uncouth, common, vulgar, Example:he had coarse manners but a first-rate mind; behavior that branded him as common; an untutored and uncouth human being; an uncouth soldier--a real tough guy; appealing to the vulgar taste for violence; the vulgar display of the newly rich

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Couth

imp. & p. p. of Can. [ See Can, and cf. Uncouth. ] Could; was able; knew or known; understood. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Above all other one Daniel
He loveth, for he couth well
Divine, that none other couth;
To him were all things couth,
As he had it of God's grace. Gower. [ 1913 Webster ]

Selcouth

a. [ AS. selcūð, seldcūð; seld rare + cūð known. See Uncouth. ] Rarely known; unusual; strange. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

[ She ] wondered much at his so selcouth case. Spenser. [ 1913 Webster ]

Uncouth

a. [ OE. uncouth, AS. uncūð unknown, strange: un- (see Un- not) + cūð known, p. p. of cunnan to know. See Can to be able, and cf. Unco, Unked. ] 1. Unknown. [ Obs. ] “This uncouth errand.” Milton. [ 1913 Webster ]

To leave the good that I had in hand,
In hope of better that was uncouth. Spenser. [ 1913 Webster ]

2. Uncommon; rare; exquisite; elegant. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Harness . . . so uncouth and so rich. Chaucer. [ 1913 Webster ]

3. Unfamiliar; strange; hence, mysterious; dreadful; also, odd; awkward; boorish; as, uncouth manners. “Uncouth in guise and gesture.” I. Taylor. [ 1913 Webster ]

I am surprised with an uncouth fear. Shak. [ 1913 Webster ]

Thus sang the uncouth swain. Milton. [ 1913 Webster ]

Syn. -- See Awkward. [ 1913 Webster ]

-- Un*couth"ly, adv. -- Un*couth"ness, n. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

犷

[犷 / 獷, guǎng] rough; uncouth; boorish #98696

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

野性

[やせい, yasei] (n, adj-no) wildness (plants, animals, etc.); uncouth; rough; unpolished; (P) #19301

ブサメン

[busamen] (n) (sl) (derog) (See 不細工) unattractive, uncouth man

泥臭い

[どろくさい, dorokusai] (adj-i) smelling of mud or earth; unrefined; uncouth

蛮襟;蛮カラ

[ばんから(蛮襟);ばんカラ(蛮カラ), bankara ( ban eri ); ban kara ( ban kara )] (n, adj-na) (1) scruffy; unconcerned about one's personal appearance; (2) rough and uncouth vigor (vigour)

鼻摘み;鼻摘まみ

[はなつまみ, hanatsumami] (n) uncouth person; disgusting fellow; nuisance; outcast; bore

無骨;武骨

[ぶこつ, bukotsu] (adj-na, n) boorish; unrefined; rustic; uncouth; clumsy; brusque

無骨一徹;武骨一徹

[ぶこついってつ, bukotsuittetsu] (n, adj-na) rustic; boorish; uncouth; adamantly sticking to being boorish

無様;不様

[ぶざま, buzama] (adj-na, n) unshapely; unsightly; clumsy; unpresentable; uncouth

野性的

[やせいてき, yaseiteki] (adj-na) (See 野性) wild (plants, animals, etc.); uncouth; rough; unpolished

野暮

[やぼ, yabo] (n) (1) unrefinedness; uncouthness; boorishness; (adj-na) (2) tasteless; boorish; unrefined; thoughtless; dumb; (P)

野暮ったい

[やぼったい, yabottai] (adj-i) unfashionable (e.g. clothes); uncouth; unpolished

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Grobheit { f }

uncouthness

grob

uncouth

grob { adv }

uncouthly

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

%couth%

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download