main-logo
64 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%palaeo%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: palaeo, -palaeo-
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
palaeontologist
(n) ผู้ศึกษาซากดึกดำบรรพ์หรือซากฟอสซิล, Syn. paleontologist
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
Palaeocene Epoch; Paleocene Epoch
สมัยพาลีโอซีน [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
palaeoclimate; paleoclimate
ภูมิอากาศบรรพกาล [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
palaeoclimatology; paleoclimatology
ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
palaeomagnetism; paleomagnetism
ภาวะแม่เหล็กบรรพกาล [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
palaeontology; paleontology
บรรพชีวินวิทยา [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
Paleozoic Era; Palaeozoic Era
มหายุคพาลีโอโซอิก [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
Palaeozoic Era; Paleozoic Era
มหายุคพาลีโอโซอิก [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
Paleocene Epoch; Palaeocene Epoch
สมัยพาลีโอซีน [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
paleoclimate; palaeoclimate
ภูมิอากาศบรรพกาล [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
paleoclimatology; palaeoclimatology
ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
paleomagnetism; palaeomagnetism
ภาวะแม่เหล็กบรรพกาล [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
paleontology; palaeontology
บรรพชีวินวิทยา [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
systematic palaeontology
บรรพชีวานุกรมวิธาน [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
  Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
palaeontology
(n) สาขาทางธรณีวิทยาซึ่งศึกษาซากฟอสซิล
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
paleoanthropology
(n) the scientific study of human fossils, Syn. human palaeontology, palaeoanthropology, human paleontology
paleobiology
(n) a branch of paleontology that deals with the origin and growth and structure of fossil animals and plants as living organisms, Syn. palaeobiology
paleobotany
(n) the study of fossil plants, Syn. palaeobotany
paleoclimatology
(n) the study of the climate of past ages, Syn. palaeoclimatology
paleodendrology
(n) the branch of paleobotany that studies fossil trees, Syn. palaeodendrology
paleoecology
(n) the branch of ecology that studies ancient ecology, Syn. palaeoecology
paleoethnography
(n) the ethnography of paleolithic humans, Syn. palaeoethnography
paleogeography
(n) the study of the geography of ancient times or ancient epochs, Syn. palaeogeography
paleogeology
(n) the study of geologic features once at the surface of the earth but now buried beneath rocks, Syn. palaeogeology
paleolithic
(adj) of or relating to the second period of the Stone Age (following the eolithic), Syn. palaeolithic, Example:paleolithic artifacts
paleolithic age
(n) second part of the Stone Age beginning about 750, 00 to 500, 000 years BC and lasting until the end of the last ice age about 8, 500 years BC, Syn. Palaeolithic, Paleolithic
paleology
(n) the study of (especially prehistoric) antiquities, Syn. palaeology
paleontological
(adj) of or relating to paleontology, Syn. palaeontological
paleontologist
(n) a specialist in paleontology, Syn. palaeontologist, fossilist
paleontology
(n) the earth science that studies fossil organisms and related remains, Syn. fossilology, palaeontology
paleopathology
(n) the study of disease of former times (as inferred from fossil evidence), Syn. palaeopathology
paleornithology
(n) the paleobiology of birds, Syn. palaeornithology
paleozoology
(n) the study of fossil animals, Syn. palaeozoology
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
palaeo-

See Paleo-. [ 1913 Webster ]

Palaeographer

n., Same as Paleographer. [ 1913 Webster ]

Palaeographic

a., Same as Paleographic. [ 1913 Webster ]

palaeolithic

adj. Same as paleolithic.
Syn. -- paleolithic. [ WordNet 1.5 ]

palaeology

n. The study of (especially prehistoric) antiquities.
Syn. -- paleology. [ WordNet 1.5 ]

palaeontologist

n. A specialist in paleontology.
Syn. -- paleontologist. [ WordNet 1.5 ]

palaeontology

n. The branch of archeology that studies fossil organisms and related remains.
Syn. -- paleontology, fossilology. [ WordNet 1.5 ]

palaeopathology

n. The study of diseases of former times (as inferred from fossil evidence).
Syn. -- paleopathology. [ WordNet 1.5 ]

palaeornithology

n. The paleobiology of birds.
Syn. -- paleornithology. [ WordNet 1.5 ]

Palaeotype

n. [ Palæo- + -type. ] (Phon.) A system of representing all spoken sounds by means of the printing types in common use. Ellis. -- Pa`læ*o*typ"ic*al a. -- Pa`læ*o*typ"ic*al*ly, adv. [ 1913 Webster ]

palaeozoology

n. The study of fossil animals.
Syn. -- paleozoology. [ WordNet 1.5 ]

  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
古
[古, gǔㄍㄨˇ] ancient; old; palaeo-; surname Gu #2056
古生物学家
[古 生 物 学 家 / 古 生 物 學 家, gǔ shēng wù xué jiāㄍㄨˇ ㄕㄥ ㄨˋ ㄒㄩㄝˊ ㄐㄧㄚ] palaeontologist; paleobiologist #79151
古生物学
[古 生 物 学 / 古 生 物 學, gǔ shēng wù xuéㄍㄨˇ ㄕㄥ ㄨˋ ㄒㄩㄝˊ] palaeontology #91872
徐星
[徐 星, Xú Xīngㄒㄩˊ ㄒㄧㄥ] Xu Xing (1956-), Chinese palaeontologist #128370
古新世
[古 新 世, Gǔ xīn shìㄍㄨˇ ㄒㄧㄣ ㄕˋ] Palaeocene (geological epoch from 65m-55m years ago) #212773
莫斯特
[莫 斯 特, Mò sī tèㄇㄛˋ ㄙ ㄊㄜˋ] Mousterian (a Palaeolithic culture) #235237
古新统
[古 新 统 / 古 新 統, gǔ xīn tǒngㄍㄨˇ ㄒㄧㄣ ㄊㄨㄥˇ] Palaeocene system (geol., 65m-55m years ago) #454379
  EDICT JP-EN Dictionary 
プシロフィトン
[pushirofiton] (n) psilophyte (in palaeobotany) (lat
旧石器文化
[きゅうせっきぶんか, kyuusekkibunka] (n) Palaeolithic culture; Paleolithic culture
古生物地理学
[こせいぶつちりがく, koseibutsuchirigaku] (n) palaeobiogeography; paleobiogeography
古地理学
[こちりがく, kochirigaku] (n) paleogeography; palaeogeography
古皮質
[こひしつ, kohishitsu] (n) paleocortex (palaeocortex); paleopallium
  DING DE-EN Dictionary 
Paläontologie { f }
palaeontology
Paläontologist { m }
palaeontologist
altsteinzeitlich { adj }
paleolithic [ Am. ]; palaeolithic [ Br. ]
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer