main-logo
35 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%controvert%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: controvert, -controvert-
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
  Hope Dictionary 
controvert
(คอน'ทระเวิร์ท) vt. โต้เถียง, คัดค้าน, อภิปราย., See Also: controverter n. ดูcontrovert controvertible adj. ดูcontrovert, Syn. oppose, deny
  Nontri Dictionary 
controvert
(vi, vt) แย้งกัน, โต้เถียง, คัดค้าน, อภิปราย
incontrovertible
(adj) โต้แย้งไม่ได้, เปลี่ยนไม่ได้, เถียงไม่ได้
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
ต่อล้อต่อเถียง
(v) haggle, See Also: debate, controvert, argue against, keep arguing, argue back and forth, argue, talk back, d, Syn. โต้เถียง, ทุ่มเถียง, เถียง, Ant. สงบปากสงบคำ, Example:หลังจากที่เขาไม่สามารถหาเหตุผลมาอธิบายได้ เขาจึงพูดว่า ผมไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับผู้หญิง, Thai Definition:โต้เถียงกันไปมาไม่หยุดหย่อน
โต้เเย้ง
(v) dispute, See Also: argue, debate, quarrel, controvert, Syn. โต้เถียง, แย้ง
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Controvert

v. t. [ imp. & p. p. Controverted; p. pr. & vb. n. Controverting. ] [ See Controversy. ] To make matter of controversy; to dispute or oppose by reasoning; to contend against in words or writings; to contest; to debate. [ 1913 Webster ]

Some controverted points had decided according to the sense of the best jurists. Macaulay. [ 1913 Webster ]

Controverter

n. One who controverts; a controversial writer; a controversialist. [ 1913 Webster ]

Some controverters in divinity are like swaggerers in a tavern. B. Jonson. [ 1913 Webster ]

Controvertible

a. Capable of being controverted; disputable; admitting of question. -- Con`tro*ver"ti*bly, adv. [1913 Webster]

Controvertist

n. One skilled in or given to controversy; a controversialist. [ 1913 Webster ]

How unfriendly is the controvertist to the discernment of the critic! Campbell. [ 1913 Webster ]

Incontrovertibility

n. The state or condition of being incontrovertible. [ 1913 Webster ]

Incontrovertible

a. Not controvertible; too clear or certain to admit of dispute; indisputable. Sir T. Browne. -- In*con`tro*ver"ti*ble*ness, n. -- In*con`tro*ver"ti*bly, adv. [ 1913 Webster ]

Uncontrovertible

a. Incontrovertible. [ 1913 Webster ]

Uncontrovertibly

adv. Incontrovertibly. [ 1913 Webster ]

  WordNet (3.0) 
incontrovertibility
(n) the quality of being undeniable and not worth arguing about, Syn. incontrovertibleness, positiveness, positivity
incontrovertible
(adj) impossible to deny or disprove, Syn. irrefutable, positive, Example:incontrovertible proof of the defendant's innocence; proof positive; an irrefutable argument
demonstrable
(adj) necessarily or demonstrably true, Syn. incontrovertible, Example:demonstrable truths
demonstrably
(adv) in an obvious and provable manner, Syn. provably, incontrovertibly, Example:his documentary sources are demonstrably wrong
oppose
(v) be resistant to, Syn. controvert, contradict, Example:The board opposed his motion
refute
(v) prove to be false or incorrect, Syn. controvert, rebut
  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
颠扑不破
[颠 扑 不 破 / 顛 撲 不 破, diān pū bù pòㄉㄧㄢ ㄆㄨ ㄅㄨˋ ㄆㄛˋ] solid; irrefutable; incontrovertible; indisputable; unbreakable #69744
  EDICT JP-EN Dictionary 
否め無い;否めない
[いなめない, inamenai] (exp) cannot deny; undeniable; incontrovertible
  DING DE-EN Dictionary 
Zweifellosigkeit { f }
incontrovertibleness
anfechtbar
controvertible
bestreiten | bestreitend | bestreitet
to controvert | controverting | controverts
bestritt
controverted
nicht verwandelbar
incontrovertible
nicht verwandelbar { adv }
incontrovertibly
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer