main-logo
/IH2 M P EH1 R AH0 T IH0 V//อิม แพ้ เหรอะ ถิ ฝึ/help
practiceฝึกออกเสียง
50 ผลลัพธ์ สำหรับ 

imperative

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: imperative, *imperative*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
imperative
(adj) จำเป็น, See Also: สำคัญ, ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้, Syn. crucial, necessary, unavoidable
imperative
(adj) ที่เป็นคำสั่ง (คำทางการ), See Also: ซึ่งเป็นคำสั่ง, Syn. commanding, dominant, masterful
  Hope Dictionary 
imperative
(อิมเพอ' ระทิฟช) adj. ซึ่งเลี่ยงไม่ได้, จำเป็น, เชิงบังคับ -n. คำสั่ง, ความจำเป็น, ข้อบังคับ, กฎเกณฑ์, น้ำเสียงขอร้องหรือเป็นเชิงบังคับ, มาลาเชิงบังคับของไวยากรณ์
imperative statement
หมายถึง คำสั่งในภาษาระดับสูง (high level language) ที่สั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ลงมือทำการ คำสั่งเหล่านี้ ตัวแปลโปรแกรม จะแปลเป็นภาษาเครื่อง (machine language) ก่อน แล้วเครื่องจึงจะปฏิบัติตาม เช่น ข้อความสั่งทำการกำหนดให้ A = 2 ถ้าเครื่องคอมพิวเตอร์พบคำสั่งนี้ ก็จะลงมือทำหาร ด้วยการนำ 2 ไปเก็บไว้ในหน่วยความจำช่องหนึ่งที่มีอยู่ (address) แล้วกำหนดชื่อที่เก็บนั้นว่า A เป็นต้นมีความหมายเหมือน excutable statement
categorical imperative
n. กฎที่ว่าการกระทำของคนนั้นควรเป็นการบริหารซึ่งเป็นพื้นฐานของกฎทั่วไป
  Nontri Dictionary 
imperative
(adj) เชิงบังคับ, จำเป็น, ซึ่งเลี่ยงไม่ได้
imperative
(n) คำสั่ง, ข้อบังคับ, กฎเกณฑ์, ความจำเป็น
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
imperative language
ภาษาเชิงคำสั่ง [ มีความหมายเหมือนกับ procedural language ] [คอมพิวเตอร์ ๑๙ มิ.ย. ๒๕๔๔]
imperative, categorical
คำสั่งเด็ดขาด [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
imperative, conditional
คำสั่งมีเงื่อนไข [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
imperative, hypothetical
คำสั่งมีเงื่อนไข [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
... กันเถอะ
[... kan thoe] (x) EN: Let's ... [ imperative : moderate order, invitation ]  FR: ...ons ! [ impératif modéré, invitation : 1ère pers. pl. ]
คับขัน
[khapkhan] (adj) EN: critical ; trouble ; urgent ; emergent ; tight ; crisis ; imperative ; pressing  FR: critique ; décisif ; crucial ; difficile
ร้อน
[røn] (adj) EN: urgent ; imperative ; pressing ; in desperate need  FR: urgent ; pressant
ซิ
[si] (x) EN: [ imperative/emphatic particle ]  FR: [ particule impérative ou d'insistance ]
สิ
[si] (x) EN: [ softened imperative, emphatic word ]  FR: [ indicateur de l'impératif attenué ou particule utilisée pour renforcer une réponse ]
อย่า
[yā] (x) EN: don't ... (imperative) ; do not ... (imperative) ; never ... (imperative)  FR: ne pas ... (impératif)
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
imperative
(n) some duty that is essential and urgent
imperative
(adj) requiring attention or action, Ant. beseeching, Example:as nuclear weapons proliferate, preventing war becomes imperative; requests that grew more and more imperative
imperative
(adj) relating to verbs in the imperative mood
imperatively
(adv) in an imperative and commanding manner, Syn. peremptorily
imperative mood
(n) a mood that expresses an intention to influence the listener's behavior, Syn. imperative, imperative form, jussive mood
imperativeness
(n) the state of demanding notice or attention, Syn. insistency, pressure, insistence, press, Example:the insistence of their hunger; the press of business matters
imperativeness
(n) the quality of being insistent, Syn. instancy, Example:he pressed his demand with considerable instancy
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Imperative

a. [ L. imperativus, fr. imperare to command; pref. im- in + parare to make ready, prepare: cf. F. impératif. See Perade, and cf. Empire. ] 1. Expressive of command; containing positive command; authoritatively or absolutely directive; commanding; authoritative; as, imperative orders. [ 1913 Webster ]

The suit of kings are imperative. Bp. Hall. [ 1913 Webster ]

2. Not to be avoided or evaded; obligatory; binding; compulsory; as, an imperative duty or order. [ 1913 Webster ]

3. (Gram.) Expressive of command, entreaty, advice, or exhortation; as, the imperative mood. [ 1913 Webster ]

Imperative

n. (Gram.) The imperative mood; also, a verb in the imperative mood. [ 1913 Webster ]

Imperatively

adv. In an imperative manner. [ 1913 Webster ]

  EDICT JP-EN Dictionary 
た
[ta] (aux-v) (1) (だ after certain verb forms) (See だ・2) indicate past completed or action; (2) (See だ・3) indicates light imperative #7
れる;られる
[reru ; rareru] (aux-v, v1) (1) (れる for 五段 verbs, られる for 一段. Follows the imperfective form of (v5) and (vs) verbs) (See 未然形, 迷惑の受身・めいわくのうけみ) indicates passive voice (inc. the "suffering passive"); (2) (no imperative form. Infrequently used in modern Japanese, e.g. 歩ける is favoured over 歩かれる) (See ら抜き言葉・らぬきことば) indicates the potential form; (3) (no imperative form) indicates spontaneous occurrence; (4) (hon) (no imperative form) used as an honorific for others' actions #41
だ
[da] (aux) (1) (See です) plain copula; (aux-v) (2) (た after certain verb forms) (See た・1) indicates past or completed action; (3) (See た・2) indicates light imperative; (P) #79
まい
[mai] (aux) (1) probably isn't (doesn't, won't, etc.); (2) don't (doesn't) intend to; intend not to; (3) must not; (when used in an imperative sentence) don't #4213
なさい
[nasai] (aux) (See 為さる) do (imperative form often used after ~masu base of verbs) #6831
出会う(P);出合う(P);出逢う;出遭う
[であう, deau] (v5u, vi) (1) (出遭う usu. has a negative connotation) to meet (by chance); to come across; to run across; to encounter; to happen upon; (2) (出会う, 出合う only) (esp. 出合う) to meet (e.g. of rivers, highways, etc.); (3) (出会う, 出合う only) (often used imperatively as 出会え) to emerge and engage (an enemy); (P) #8048
いらっしゃい(P);いらしゃい(ik)
[irasshai (P); irashai (ik)] (int, n) (1) (hon) (See いらっしゃる) (used as a polite imperative) come; go; stay; (2) (See いらっしゃいませ) welcome!; (P) #9276
早々;早早
[はやはや, hayahaya] (adv) (arch) (used as an imperative) quickly #13406
お出で;御出で
[おいで, oide] (n) (1) (uk) (See お出でになる) coming; going; being (somewhere); (exp) (2) (col) (abbr) come (used as an imperative, usu. to children and one's inferiors); go; stay
お出でなさい;御出でなさい
[おいでなさい, oidenasai] (exp) (1) (uk) (hon) (used as a polite imperative) (See 御出でなさる・1) come; go; stay; (2) (See いらっしゃい・2) welcome!
  COMPDICT JP-EN Dictionary 
無条件文
[むじょうけんぶん, mujoukenbun] imperative statement, unconditional statement
命令文
[めいれいぶん, meireibun] imperative sentence, statement
  DING DE-EN Dictionary 
Befehlsform { m }; Imperativ { m } | Befehlsformen { pl }; Imperative { pl }
imperative | imperatives
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer