40 ผลลัพธ์ สำหรับ

dissua

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: dissua, *dissua*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

dissuade

(vt) ห้ามปราม, See Also: เตือน, แนะนำ, Syn. againt, deter

dissuasion

(n) การห้ามปราม, See Also: การตักเตือน, การแนะนำ

dissuasive

(adj) ซึ่งห้ามปราม, See Also: ที่ตักเตือน

dissuasive

(adj) ที่ห้ามปราม, See Also: ที่ไม่แนะนำ, Syn. discourageable

dissuade from

(phrv) ชักนำให้...ต่อต้านกับ

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

dissuade

(ดิสเวด') vt. ชักชวนไม่ให้ทำ, หน่วงเหนี่ยว, ห้ามปราม, ยับยั้ง., See Also: dissuadable adj. ดูdissuade dissuader n. ดูdissuade, Syn. discourage, avert, warn, Ant. encourage

dissuasion

(ดิสเว'เชิน) n. การชักชวนไม่ให้ทำ, การหน่วงเหนี่ยว, การห้ามปราม, การยับยั้ง

dissuasive

(ดิสเว'ซิฟว) adj. ซึ่งหน่วงเหนี่ยว, ซึ่งห้ามปราม, ซึ่งยับยั้ง., See Also: dissuasiveness n. ดูdissuasive

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

dissuade

(vt) ยังยั้ง, หน่วงเหนี่ยว, ห้ามปราม, ปราม

dissuasion

(n) การหน่วงเหนี่ยว, การยับยั้ง, การห้ามปราม, การปราม

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ห้ามปราม

(v) dissuade, See Also: warn, discourage, deter, Syn. ห้าม, Example:ลูกชายกับลูกสะใภ้ทะเลาะตบตีแล้วร้องไห้เสียงลั่นจนผู้เป็นแม่ต้องออกมาห้ามปราม, Thai Definition:สั่งไม่ให้ทำ

เหนี่ยวรั้ง

(v) dissuade someone from doing something, See Also: deter, discourage, advise someone not to do something, Syn. ชะลอ, ประวิง, Example:คำพูดของเขามีน้ำหนักเหนี่ยวรั้งการตัดสินใจของฉันไว้

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

คัดค้าน

[khatkhān] (v) EN: oppose ; object ; disagree ; protest ; reject ; dissuade ; dispute ; ban FR: s'opposer ; être en désaccord ; protester ; contester ; contredire

เหนี่ยวรั้ง

[nīorang] (v) EN: dissuade someone from doing something ; deter ; discourage ; advise someone not to do something FR: retenir ; retarder ; dissuader

ปราม

[prām] (v) EN: dissuade ; advise not to FR: dissuader ; mettre en garde

ท้วงติง

[thūangting] (v) EN: advise against ; dissuade

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

dissua

She tried to dissuade him from participating in the project.

dissua

They dissuaded her from cutting her long hair.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

dissuade

/D IH0 S W EY1 D/ /ดิ สึ เว้ ดึ/

dissuaded

/D IH0 S W EY1 D IH0 D/ /ดิ สึ เว้ ดิ ดึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

dissuade

(vt) /dˈɪswˈeɪd/ /ดิ้ สึ เว้ ดึ/ /d i1 s w ei1 d/

dissuaded

(vt, vt) /dˈɪswˈeɪdɪd/ /ดิ้ สึ เว้ ดิ ดึ/ /d i1 s w ei1 d i d/

dissuades

(vt) /dˈɪswˈeɪdz/ /ดิ้ สึ เว้ ดึ สึ/ /d i1 s w ei1 d z/

dissuading

(vt) /dˈɪswˈeɪdɪŋ/ /ดิ้ สึ เว้ ดิ่ง/ /d i1 s w ei1 d i ng/

dissuasion

(n,(uncount)) /dˈɪswˈeɪʒn/ /ดิ้ สึ เว้ ฉึ น/ /d i1 s w ei1 zh n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

dissuade

(v) turn away from by persuasion, Syn. deter, Ant. persuade, Example:Negative campaigning will only dissuade people

dissuasion

(n) a communication that dissuades you

dissuasion

(n) persuading not to do or believe something; talking someone out of a belief or an intended course of action, Ant. persuasion

dissuasive

(adj) deterring from action, Ant. persuasive, Example:dissuasive advice; made a slight dissuasive gesture with her hand

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Dissuade

v. t. [ imp. & p. p. Dissuaded; p. pr. & vb. n. Dissuading. ] [ L. dissuadere, dissuasum; dis- + suadere to advise, persuade: cf. F. dissuader. See Suasion. ] 1. To advise or exhort against; to try to persuade (one from a course). [ Obsolescent ] [ 1913 Webster ]

Mr. Burchell, on the contrary, dissuaded her with great ardor: and I stood neuter. Goldsmith. [ 1913 Webster ]

War, therefore, open or concealed, alike
My voice dissuades. Milton. [ 1913 Webster ]

2. To divert by persuasion; to turn from a purpose by reasons or motives; -- with from; as, I could not dissuade him from his purpose. [ 1913 Webster ]

I have tried what is possible to dissuade him. Mad. D' Arblay. [ 1913 Webster ]

Dissuader

n. One who dissuades; a dehorter. [ 1913 Webster ]

Dissuasion

n. [ L. dissuasio: cf. F. dissuasion. See Dissuade. ] 1. The act of dissuading; exhortation against a thing; dehortation. [ 1913 Webster ]

In spite of all the dissuasions of his friends. Boyle. [ 1913 Webster ]

2. A motive or consideration tending to dissuade; a dissuasive. [ 1913 Webster ]

Dissuasive

a. Tending to dissuade or divert from a measure or purpose; dehortatory; as, dissuasive advice. -- n. A dissuasive argument or counsel; dissuasion; dehortation. Prynne. -- Dis*sua"sive*ly, adv. [1913 Webster]

Dissuasory

n. A dissuasive. [ R. ] [ 1913 Webster ]

This virtuous and reasonable person, however, has ill luck in all his dissuasories. Jeffrey. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

慰留

[いりゅう, iryuu] (n, vs) dissuasion from resigning or leaving

諌止

[かんし, kanshi] (n, vs) dissuasion

思い切らせる

[おもいきらせる, omoikiraseru] (v1) to dissuade; to change someone's mind; to make someone give up the idea of

諫止

[かんし, kanshi] (n, vs, adj-no) dissuasion