13 ผลลัพธ์ สำหรับ

supine

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -supine-, *supine*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

supine

(adj) ซึ่งนอนหงายอยู่, See Also: นอนหงาย, Syn. lying, reclining, recumbent

supine

(adj) ซึ่งหงายฝ่ามือออก, Syn. palm upward

supine

(adj) เฉื่อยชา, See Also: เกียจคร้าน, ขี้เกียจ, Syn. inactive, passive, inert, lethargic, lazy

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

supine

นอนหงาย [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

supine

/S AH0 P AY1 N/ /เสอะ พ้าย น/

supine

/S UW1 P AY0 N/ /ซู้ ผ่าย น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

supine

(adj) /sˈuːpaɪn/ /ซู้ ผ่าย น/ /s uu1 p ai n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

supine

(adj) lying face upward, Syn. resupine

supinely

(adv) with the face upward, Example:she was stretched supinely on her back

supinely

(adv) in an indifferently supine manner, Example:he called the tune to me and I supinely took it up

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Supine

a. [ L. supinus, akin to sub under, super above. Cf. Sub-, Super-. ] 1. Lying on the back, or with the face upward; -- opposed to prone. [ 1913 Webster ]

2. Leaning backward, or inclining with exposure to the sun; sloping; inclined. [ 1913 Webster ]

If the vine
On rising ground be placed, or hills supine. Dryden. [ 1913 Webster ]

3. Negligent; heedless; indolent; listless. [ 1913 Webster ]

He became pusillanimous and supine, and openly exposed to any temptation. Woodward. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Negligent; heedless; indolent; thoughtless; inattentive; listless; careless; drowsy. [ 1913 Webster ]

-- Su*pine"ly, adv. -- Su*pine"ness, n. [ 1913 Webster ]

Supine

n. [ L. supinum (sc. verbum), from supinus bent or thrown backward, perhaps so called because, although furnished with substantive case endings, it rests or falls back, as it were, on the verb: cf. F. supin. ] (Lat. Gram.) A verbal noun; or (according to C.F.Becker), a case of the infinitive mood ending in -um and -u, that in -um being sometimes called the former supine, and that in -u the latter supine. [ 1913 Webster ]

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Rückenbestattung { f }

supine burial

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

supine

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download