%pretender%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: pretender, -pretender-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

pretender

(n) ผู้เสแสร้ง, See Also: ผู้แสร้งทำ, Syn. fraud, hypocrite

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

pretender

(พรีเทน'เดอะ) n. ผู้เสแสร้ง, ผู้แสร้งทำ, ผู้หลอกลวง, ผู้ปลอมแปลง, ผู้อวดอ้าง

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

pretender to the throne

รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

throne, pretender to the

รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

pretender

/P R IY0 T EH1 N D ER0/ /ผรี่ เท้น เด่อ (ร)/

pretenders

/P R IY0 T EH1 N D ER0 Z/ /ผรี่ เท้น เด่อ (ร) สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

pretender

(n,(count)) /prˈɪtˈendər/ /พริ เท้น เดิ่ร/ /p r i1 t e1 n d @ r/

pretenders

(n,(count)) /prˈɪtˈendəz/ /พริ เท้น เดอะ สึ/ /p r i1 t e1 n d @ z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

pretender

(n) a claimant to the throne or to the office of ruler (usually without just title)

hypocrite

(n) a person who professes beliefs and opinions that he or she does not hold in order to conceal his or her real feelings or motives, Syn. dissimulator, dissembler, phony, pretender, phoney

imposter

(n) a person who makes deceitful pretenses, Syn. fraud, sham, role player, faker, fake, pseud, pretender, pseudo, shammer, impostor

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Pretender

n. 1. One who lays claim, or asserts a title (to something); a claimant. Specifically, The pretender (Eng. Hist.), the son or the grandson of James II., the heir of the royal family of Stuart, who laid claim to the throne of Great Britain, from which the house was excluded by law. [ 1913 Webster ]

It is the shallow, unimproved intellects that are the confident pretenders to certainty. Glanvill. [ 1913 Webster ]

2. One who pretends, simulates, or feigns. [ 1913 Webster ]

Pretendership

n. The character, right, or claim of a pretender. Swift. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

伪朝