(v) swear, See Also: curse, abuse, revile, imprecate, Example:เขาสบถว่าถ้าผิดคำพูดขอให้ฟ้าผ่าตาย, Thai Definition:อ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ลงโทษตนเองเมื่อไม่เป็นไปอย่างพูด, Notes:(บาลี/สันสกฤต)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

สบถ

[sabot] (v) EN: swear ; curse ; abuse ; revile ; imprecate

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

imprecate

(vt) /ˈɪmprɪkeɪt/ /อิ้ม ผริ เข่ ถึ/ /i1 m p r i k ei t/

imprecated

(vt, vt) /ˈɪmprɪkeɪtɪd/ /อิ้ม ผริ เข่ ถิ ดึ/ /i1 m p r i k ei t i d/

imprecates

(vt) /ˈɪmprɪkeɪts/ /อิ้ม ผริ เข่ ถึ สึ/ /i1 m p r i k ei t s/

imprecating

(vt) /ˈɪmprɪkeɪtɪŋ/ /อิ้ม ผริ เข่ ถิ่ง/ /i1 m p r i k ei t i ng/

imprecation

(n,(count)) /ˌɪmprɪkˈeɪʃən/ /อิม ผริ เค้ เฉิ่น/ /i2 m p r i k ei1 sh @ n/

imprecations

(n,(count)) /ˌɪmprɪkˈeɪʃənz/ /อิม ผริ เค้ เฉิ่น สึ/ /i2 m p r i k ei1 sh @ n z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

imprecation

(n) the act of calling down a curse that invokes evil (and usually serves as an insult), Syn. malediction, Example:he suffered the imprecations of the mob

imprecation

(n) a slanderous accusation

curse

(v) utter obscenities or profanities, Syn. imprecate, blaspheme, cuss, swear, Example:The drunken men were cursing loudly in the street

curse

(v) wish harm upon; invoke evil upon, Syn. maledict, imprecate, bedamn, damn, anathemise, anathemize, beshrew, Ant. bless, Example:The bad witch cursed the child

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Imprecate

v. t. [ imp. & p. p. Imprecated p. pr. & vb. n. Imprecating ] [ L. imprecatus, p. p. of imprecari to imprecate; pref. im- in, on + precari to pray. See Pray. ] 1. To call down by prayer, as something hurtful or calamitous. [ 1913 Webster ]

Imprecate the vengeance of Heaven on the guilty empire. Mickle. [ 1913 Webster ]

2. To invoke evil upon; to curse; to swear at. [ 1913 Webster ]

In vain we blast the ministers of Fate,
And the forlorn physicians imprecate. Rochester. [ 1913 Webster ]

Imprecation

n. [ L. imprecatio: cf. F. imprécation. ] The act of imprecating, or invoking evil upon any one; a prayer that a curse or calamity may fall on any one; a curse. [ 1913 Webster ]

Men cowered like slaves before such horrid imprecations. Motley.

Syn. -- Malediction; curse; execration; anathema. See Malediction. [ 1913 Webster ]

Imprecatory

a. Of the nature of, or containing, imprecation; invoking evil; as, the imprecatory psalms. [ 1913 Webster ]

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Verwünschung { f } | Verwünschungen { pl }

imprecation | imprecations

herabwünschen | herabwünschend

to imprecate | imprecating

verwünschend

imprecatory

wünscht herab

imprecates

wünschte herab

imprecated

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

%imprecat%

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download