35 ผลลัพธ์ สำหรับ

%cognat%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: cognat, -cognat-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

cognate

(n) คนหรือสิ่งของที่มาจากต้นกำเนิดเดียวกัน, Syn. blood relation, blood relative, sib

cognate

(n) คำที่มาจากรากศัพท์เดียวกัน, Syn. cognate word

cognate

(adj) ซึ่งมาจากภาษาเดียวกัน

cognate

(adj) ซึ่งสัมพันธ์กันทางสายเลือด, See Also: ซึ่งมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน, Syn. akin, blood-related

cognation

(n) ความสัมพันธ์ที่มีบรรพบุรุษเดียวกัน

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

cognate

adj. เกี่ยวกับการกำเนิดเดียวกัน, ซึ่งมีบรรพบุรุษเดียวกัน, มีลักษณะหรือคุณสมบัติคล้ายกัน n. สิ่งหรือบุคคลจากต้นกำเนิดเดียวกัน, ภาษาตระกูลเดียวกัน, สัมพัทธ์, See Also: cognation n. ดูcognate

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

cognate

(adj) สัมพันธ์กัน, เกี่ยวเนื่องกัน, คล้ายคลึงกัน, มาจากแหล่งกำเนิดเดียวกัน

cognate

(n) สิ่งที่เกี่ยวเนื่องกัน, สิ่งที่มีแหล่งกำเนิดเดียวกัน

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

autolith; cognate inclusion

หินอัคนีแปลกปลอม [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]

cognate inclusion; autolith

หินอัคนีแปลกปลอม [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]

cognates

ญาติทางมารดา (ก. สกอตแลนด์) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

cognati (L.)

ญาติทางมารดา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

cognation

ความเป็นญาติ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

cognate

(n,(count), adj) /kˈɒgneɪt/ /เคาะ กึ เหน่ ถึ/ /k o1 g n ei t/

cognates

(n,(count)) /kˈɒgneɪts/ /เคาะ กึ เหน่ ถึ สึ/ /k o1 g n ei t s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

cognate

(n) a word is cognate with another if both derive from the same word in an ancestral language, Syn. cognate word

cognate

(adj) having the same ancestral language, Example:cognate languages

toxicognath

(n) either of a pair of poison fangs in the modified front pair of legs of the centipede

akin

(adj) related by blood, Syn. kin, cognate, consanguineous, consanguineal, blood-related, consanguine

blood relation

(n) one related by blood or origin; especially on sharing an ancestor with another, Syn. cognate, sib, blood relative

connate

(adj) related in nature, Syn. cognate, Example:connate qualities

consanguinity

(n) (anthropology) related by blood, Syn. cognation, blood kinship, Ant. affinity

matrilineage

(n) line of descent traced through the maternal side of the family, Syn. enation, cognation

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Cognate

a. [ L. cognatus; co- + gnatus, natus, p. p. of nasci, anciently gnasci, to be born. See Nation, and cf. Connate. ] 1. Allied by blood; kindred by birth; specifically (Law), related on the mother's side. [ 1913 Webster ]

2. Of the same or a similar nature; of the same family; proceeding from the same stock or root; allied; kindred; as, a cognate language. [ 1913 Webster ]

Cognate

n. 1. (Law) One who is related to another on the female side. Wharton. [ 1913 Webster ]

2. One of a number of things allied in origin or nature; as, certain letters are cognates. [ 1913 Webster ]

Cognateness

n. The state of being cognate. [ 1913 Webster ]

Cognati

‖n. pl. [ L. ] (Law) Relatives by the mother's side. Wharton. [ 1913 Webster ]

Cognation

n. [ L. cognatio. ] 1. Relationship by blood; descent from the same original; kindred. [ 1913 Webster ]

As by our cognation to the body of the first Adam. Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

2. Participation of the same nature. Sir T. Browne. [ 1913 Webster ]

A like temper and cognation. Sir K. Digby. [ 1913 Webster ]

3. (Law) That tie of consanguinity which exists between persons descended from the same mother; -- used in distinction from agnation. [ 1913 Webster ]

Cognatus

‖n. [ L., a kinsman. ] (Law) A person connected through cognation. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

蜛