ผลลัพธ์การค้นหาสำหรับ

affray

   
11 รายการ
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -affray-, *affray*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
affray[N] การทะเลาะวิวาท, See also: การปะทะคารม, การตะลุมบอน, Syn. quarrel, brawl

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
affray(อะเฟร') n. การทะเลาะวิวาท, การต่อสู้ของคนในสาธารณะ. -vt. ทำให้กลัว. -affrayer n., Syn. battle, fight, fracas ###A. peace)

English-Thai: Nontri Dictionary
affray(n) การทะเลาะวิวาท,การต่อสู้

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
affrayการชุลมุนต่อสู้, การทะเลาะวิวาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช.
Affrayการทะเลาะวิวาท [TU Subject Heading]

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
affray    (n) ˈəfrˈɛɪ (@1 f r ei1)
affrays    (n) ˈəfrˈɛɪz (@1 f r ei1 z)

Japanese-English: EDICT Dictionary
乱雑[らんざつ, ranzatsu] (adj-na,n) clutter; disorder; promiscuity; affray; confusion; muddle; (P) [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Affray \Af*fray"\, v. t. [p. p. {Affrayed}.] [OE. afraien,
     affraien, OF. effreer, esfreer, F. effrayer, orig. to
     disquiet, put out of peace, fr. L. ex + OHG. fridu peace
     (akin to E. free). Cf. {Afraid}, {Fray}, {Frith} inclosure.]
     [Archaic]
     1. To startle from quiet; to alarm.
        [1913 Webster]
  
              Smale foules a great heap
              That had afrayed [affrayed] me out of my sleep.
                                                    --Chaucer.
        [1913 Webster]
  
     2. To frighten; to scare; to frighten away.
        [1913 Webster]
  
              That voice doth us affray.            --Shak.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Affray \Af*fray"\, n. [OE. afrai, affrai, OF. esfrei, F. effroi,
     fr. OF. esfreer. See {Affray}, v. t.]
     1. The act of suddenly disturbing any one; an assault or
        attack. [Obs.]
        [1913 Webster]
  
     2. Alarm; terror; fright. [Obs.] --Spenser.
        [1913 Webster]
  
     3. A tumultuous assault or quarrel; a brawl; a fray. "In the
        very midst of the affray." --Motley.
        [1913 Webster]
  
     4. (Law) The fighting of two or more persons, in a public
        place, to the terror of others. --Blackstone.
        [1913 Webster]
  
     Note: A fighting in private is not, in a legal sense, an
           affray.
           [1913 Webster]
  
     Syn: Quarrel; brawl; scuffle; encounter; fight; contest;
          feud; tumult; disturbance.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  affray
      n 1: noisy quarrel [syn: {affray}, {altercation}, {fracas}]
      2: a noisy fight [syn: {affray}, {disturbance}, {fray},
         {ruffle}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top