main-logo
ปิดโฆษณาpremium
47 ผลลัพธ์ สำหรับ 

inflect

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: inflect, *inflect*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
inflect
(vt) ทำให้งอ, See Also: ทำให้โค้ง, ทำให้เฉ, Syn. bend, turn, curve
inflect
(vi) ผันไปตามบุรุษและพจน์ (ทางไวยากรณ์)
inflection
(n) การเปลี่ยนเสียงสูงต่ำ, Syn. intonation, pitch, tone, modulation
inflection
(n) การผันคำ (ทางไวยากรณ์), See Also: วิภัตติ
inflection of verbs
(n) การผันคำกริยา (ทางไวยากรณ์), See Also: วิภัตติ
  Hope Dictionary 
inflect
(อินเฟลคทฺ') v. ทำให้งอ, ทำให้โค้ง, ทำให้เฉ, ออกเสียงต่ำ, ผันไปตามบุรุษและพจน์., See Also: inflectness n. inflective adj. inflector n.
inflection
(อินเฟลค'เชิน) n. การทำให้งอ, การทำให้โค้ง, การเปลี่ยนแปลง, การเปลี่ยนแปลงเสียงพูด, การผันคำตามบุรุษและพจน์., See Also: inflectional adj., Syn. turn, bend
  Nontri Dictionary 
inflect
(vt) เบน, ผัน, เปลี่ยนแปลงคำ, ออกเสียงสูงต่ำ
inflection
(n) การเบน, การผันไปตามเพศพจน์, การเปลี่ยนแปลงคำ
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
inflected; inflexed
งอ [พฤกษศาสตร์ ๑๘ ก.พ. ๒๕๔๕]
inflection, point of; inflextion, point of
จุดเปลี่ยนความเว้า [คณิตศาสตร์๑๙ ก.ค. ๒๕๔๗]
  คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
Inflection
ความชัน [การแพทย์]
Inflection Point
จุดต่ำสุดข้างล่างของเคอรฟ [การแพทย์]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
โรคติดเชื้อ
(n) inflections disease, Example:คนชราภูมิต้านทานเสื่อมถอยลงทำให้เป็นโรคติดเชื้อได้ง่าย
  ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus 
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
inflect
(vt) /ˈɪnflˈekt/  /อิ้น เฟล้ะ ขึ ถึ/  /i1 n f l e1 k t/
inflects
(vt) /ˈɪnflˈekts/  /อิ้น เฟล้ะ ขึ ถึ สึ/  /i1 n f l e1 k t s/
inflected
(vt, vt) /ˈɪnflˈektɪd/  /อิ้น เฟล้ะ ขึ ถิ ดึ/  /i1 n f l e1 k t i d/
inflecting
(vt) /ˈɪnflˈektɪŋ/  /อิ้น เฟล้ะ ขึ ถิ่ง/  /i1 n f l e1 k t i ng/
inflection
(n) /ˈɪnflˈekʃən/  /อิ้น เฟล้ะ ขึ เฉิ่น/  /i1 n f l e1 k sh @ n/
inflections
(n) /ˈɪnflˈekʃənz/  /อิ้น เฟล้ะ ขึ เฉิ่น สึ/  /i1 n f l e1 k sh @ n z/
inflectional
(adj) /ˈɪnflˈekʃənəl/  /อิ้น เฟล้ะ ขึ เฉอะ เหนิ่ล/  /i1 n f l e1 k sh @ n @ l/
  WordNet (3.0) 
inflect
(v) change the form of a word in accordance as required by the grammatical rules of the language
inflection
(n) a change in the form of a word (usually by adding a suffix) to indicate a change in its grammatical function, Syn. inflexion
inflection
(n) deviation from a straight or normal course, Syn. flection, flexion
inflectional
(adj) characterized by inflections indicating grammatical distinctions, Ant. derivational, Example:inflectional morphology is used to indicate number and case and tense and person etc.
inflectional ending
(n) an inflection that is added at the end of a root word, Syn. inflectional suffix
inflectional morphology
(n) the part of grammar that deals with the inflections of words, Syn. accidence
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Inflect

v. t. [ imp. & p. p. Inflected; p. pr. & vb. n. Inflecting. ] [ L. inflectere, inflexum; pref. in- in + flectere to bend. See Flexible, and cf. Inflex. ] 1. To turn from a direct line or course; to bend; to incline, to deflect; to curve; to bow. [ 1913 Webster ]

Are they [ the rays of the sun ] not reflected, refracted, and inflected by one and the same principle ? Sir I. Newton. [ 1913 Webster ]

2. (Gram.) To vary, as a noun or a verb in its terminations; to decline, as a noun or adjective, or to conjugate, as a verb. [ 1913 Webster ]

3. To modulate, as the voice. [ 1913 Webster ]

Inflected

a. 1. Bent; turned; deflected. [ 1913 Webster ]

2. (Gram.) Having inflections; capable of, or subject to, inflection; inflective. [ 1913 Webster ]


Inflected cycloid (Geom.), a prolate cycloid. See Cycloid. [ 1913 Webster ]

Inflection

n. [ L. inflexio : cf. F. inflexion. See Inflect. ] [ Written also inflecxion. ] 1. The act of inflecting, or the state of being inflected. [ 1913 Webster ]

2. A bend; a fold; a curve; a turn; a twist. [ 1913 Webster ]

3. A slide, modulation, or accent of the voice; as, the rising and the falling inflection. [ 1913 Webster ]

4. (Gram.) The variation or change which words undergo to mark case, gender, number, comparison, tense, person, mood, voice, etc. [ 1913 Webster ]

5. (Mus.) (a) Any change or modification in the pitch or tone of the voice. (b) A departure from the monotone, or reciting note, in chanting. [ 1913 Webster ]

6. (Opt.) Same as Diffraction. [ 1913 Webster ]


Point of inflection (Geom.), the point on opposite sides of which a curve bends in contrary ways. [ 1913 Webster ]

Inflectional

a. Of or pertaining to inflection; having, or characterized by, inflection. Max Müller. [ 1913 Webster ]

Inflective

a. 1. Capable of, or pertaining to, inflection; deflecting; as, the inflective quality of the air. Derham. [ 1913 Webster ]

2. (Gram.) Inflectional; characterized by variation, or change in form, to mark case, tense, etc.; subject to inflection. [ 1913 Webster ]


Inflective language (Philol.), a language like the Greek or Latin, consisting largely of stems with variable terminations or suffixes which were once independent words. English is both agglutinative, as, manlike, headache, and inflective, as, he, his, him. Cf. Agglutinative. [ 1913 Webster ]

  EDICT JP-EN Dictionary 
事
[じ, ji] (n) (1) thing; matter; (2) incident; occurrence; event; something serious; trouble; crisis; (3) circumstances; situation; state of affairs; (4) work; business; affair; (5) after an inflectable word, creates a noun phrase indicating something the speaker does not feel close to; (n-suf) (6) (See 事・ごと・1) nominalizing suffix; (7) (See 事・ごと・2) pretending to ...; playing make-believe ...; (P) #353
変化
[へんげ, henge] (n, vs) (1) change; variation; alteration; mutation; transition; transformation; transfiguration; metamorphosis; (2) variety; diversity; (3) inflection; declension; conjugation; (4) sidestepping (sumo); (P) #1435
活用
[かつよう, katsuyou] (n, vs) (1) practical use; application; (2) { ling } conjugation; declension; inflection; (P) #2300
働き
[はたらき, hataraki] (n) (1) work; labor; labour; (2) achievement; performance; ability; talent; (3) salary; income; earnings; (4) action; activity; workings; function; operation; movement; motion; (5) { ling } (also written as 活) conjugation; inflection; (P) #5810
語尾
[ごび, gobi] (n) (inflected) end of a word; end of a sentence #9738
平仮名
[ひらがな, hiragana] (n) (uk) (See 片仮名) hiragana; cursive Japanese syllabary used primarily for native Japanese words (esp. function words, inflections, etc.); (P) #17499
屈折
[くっせつ, kussetsu] (n, vs) (1) bending; indentation; (2) refraction; (3) inflection; (4) warping (e.g. of opinion, reasoning, etc.); distortion; (P) #17826
カリ活用
[カリかつよう, kari katsuyou] (n) classical form of i-adjective inflection formed by contraction of the "ku" adverbial form with the classical verb "ari" ("aru")
カ行変格活用
[カぎょうへんかくかつよう, ka gyouhenkakukatsuyou] (n) irregular conjugation (inflection, declension) of the verb "kuru"
カ変
[カへん, ka hen] (n) (abbr) (See カ行変格活用) irregular conjugation (inflection, declension) of the verb "kuru"
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer