ซีรัม, เซรุ่ม, ส่วนของน้ำเลือดที่แยกเอาสารที่ทำให้เลือดแข็งตัวออกไปแล้ว เซรุ่มที่มีภูมิคุ้มกันที่ต้องการใช้ฉีดเข้าไปในร่างกาย เพื่อให้ภูมิคุ้มกันแก่ร่างกายโดยตรง [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Immune Serum

ได้รับแอนติเจนมาแล้ว [การแพทย์]

Immune Serum, Therapeutic

อิมมูนเซรุ่มที่ใช้ในการรักษา [การแพทย์]

Iodine, Serum

ไอโอดีนในซีรั่ม [การแพทย์]

Iron, Serum

เหล็กในซีรั่ม [การแพทย์]

Lactates, Serum

แลคเตตในเลือด [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เซรุ่ม

(n) serum, Example:ูหมอฉีดเซรุ่มให้ผู้ที่ถูกงูกัด, Thai Definition:ของเหลวสีเหลืองใสที่สกัดจากเลือดสัตว์ ซึ่งทำให้เกิดภูมิต้านทานเชื้อโรค แล้วนำมาฉีดในคนเพื่อให้เกิดภูมิต้านทานเชื้อโรคนั้น, Notes:(อังกฤษ)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เซรุ่ม

[sērum] (n) EN: serum FR: sérum [ m ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

serum

/S IH1 R AH0 M/ /เซี้ย เหริ่ม/

geserum

/G AH0 S EH1 R AH0 M/ /เกอะ แซ้ เหริ่ม/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

serum

(n,(uncount)) /sˈɪərəm/ /เซี้ย (ร) เหริ่ม/ /s i@1 r @ m/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

antiserum

(n) blood serum containing antibodies against specific antigens; provides immunity to a disease

serum

(n) an amber, watery fluid, rich in proteins, that separates out when blood coagulates, Syn. blood serum

serum albumin

(n) albumin occurring in blood serum; serves to maintain the somatic pressure of the blood

serum globulin

(n) globulins occurring in blood serum and containing most of the antibodies of the blood

serum sickness

(n) a delayed allergic reaction to the injection of an antiserum caused by an antibody reaction to an antigen in the donor serum, Syn. serum disease

truth serum

(n) an intravenous anesthetic drug that has a hypnotic effect; induces relaxation and weakens inhibitions; is believed to induce people to talk freely, Syn. truth drug

hepatitis b

(n) an acute (sometimes fatal) form of viral hepatitis caused by a DNA virus that tends to persist in the blood serum and is transmitted by sexual contact or by transfusion or by ingestion of contaminated blood or other bodily fluids, Syn. serum hepatitis

immunoglobulin

(n) a class of proteins produced in lymph tissue in vertebrates and that function as antibodies in the immune response, Syn. immune serum globulin, immune gamma globulin, Ig, immune globulin

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Serum

n. [ L., akin to Gr. &unr_;&unr_;&unr_;, Skr. sāra curd. ] (Physiol.) (a) The watery portion of certain animal fluids, as blood, milk, etc. (b) A thin watery fluid, containing more or less albumin, secreted by the serous membranes of the body, such as the pericardium and peritoneum. [ 1913 Webster ]

Blood serum, the pale yellowish fluid which exudes from the clot formed in the coagulation of the blood; the liquid portion of the blood, after removal of the blood corpuscles and the fibrin. --
Muscle serum, the thin watery fluid which separates from the muscles after coagulation of the muscle plasma; the watery portion of the plasma. See Muscle plasma, under Plasma. --
Serum albumin (Physiol. Chem.), an albuminous body, closely related to egg albumin, present in nearly all serous fluids; esp., the albumin of blood serum. --
Serum globulin (Physiol. Chem.), paraglobulin. --
Serum of milk (Physiol. Chem.), the whey, or fluid portion of milk, remaining after removal of the casein and fat. [ 1913 Webster ]