%defamation%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: defamation, -defamation-

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

defamation

(n) การใส่ร้าย, การทำให้เสียชื่อเสียง, การหมิ่นประมาท, การสบประมาท

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

defamation

ความผิดฐานหมิ่นประมาท [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

defamation insurance

การประกันภัยการหมิ่นประมาท [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เปสุญวาท

(n) slander, See Also: backbiting, words of sowing defamation, Syn. คำส่อเสียด, Thai Definition:เปลือยส่วนบน, Notes:(บาลี)

การทับถม

(n) incrimination, See Also: crimination, accusation, slander, defamation, malignity, Syn. การพูดซ้ำเติม, Ant. การสรรเสริญ, การยกย่อง, การยกย่องสรรเสริญ, Example:การทับถมคนอื่นด้วยคำพูดเป็นการกระทำที่ไม่ดี, Thai Definition:โดยปริยายหมายความว่า การกล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ฟ้องฐานหมิ่นประมาท

[føng thān minpramāt] (v, exp) EN: bring an action for defamation

ถูกฟ้องฐานหมิ่นประมาท

[thūk føng thān minpramāt] (v, exp) EN: be charged with defamation

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

defamation

/D EH2 F AH0 M EY1 SH AH0 N/ /เดะ เฝอะ เม้ เฉิ่น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

defamation

(n,(uncount)) /dˌefəmˈeɪʃən/ /เดะ เฝอะ เม้ เฉิ่น/ /d e2 f @ m ei1 sh @ n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

defamation

(n) a false accusation of an offense or a malicious misrepresentation of someone's words or actions, Syn. traducement, calumniation, hatchet job, calumny, obloquy

aspersion

(n) an abusive attack on a person's character or good name, Syn. denigration, defamation, calumny, slander

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Defamation

n. [ OE. diffamacioun, F. diffamation. See Defame. ] Act of injuring another's reputation by any slanderous communication, written or oral; the wrong of maliciously injuring the good name of another; slander; detraction; calumny; aspersion. [ 1913 Webster ]

☞ In modern usage, written defamation bears the title of libel, and oral defamation that of slander. Burrill. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

中傷

[ちゅうしょう, chuushou] (n, vs) slander; libel; defamation; (P) #7633

毀損;棄損;き損

[きそん, kison] (n, vs) damage; injury; defamation; waste #8479

口頭による名誉毀損

[こうとうによるめいよきそん, koutouniyorumeiyokison] (exp) oral defamation

誹毀;非毀

[ひき, hiki] (n, vs) (See 中傷) defamation; libel; calumny; slander

侮辱罪

[ぶじょくざい, bujokuzai] (n) (crime of) defamation (i.e. slander, libel)