(n) judge, See Also: justice, magistrate, arbitrator, Syn. ตุลาการ, Example:ผู้พิพากษาตัดสินประหารชีวิตนักโทษคดีค้ายาบ้า, Unit:คน, Thai Definition:ผู้ตัดสินคดี

อนุญาโตตุลาการ

(n) arbitrator, See Also: umpire, Example:เธอจะเสนอเรื่องให้อนุญาโตตุลาการชี้ขาด, Thai Definition:บุคคลคนเดียวหรือหลายคนที่คู่กรณีในสัญญาอนุญาโตตุลาการตกลงเสนอข้อพิพาททางแพ่งที่เกิดขึ้นแล้วหรือจะเกิดขึ้นในอนาคตให้ชี้ขาด, Notes:(กฎหมาย)

อนุญาโตตุลาการ

(n) arbitrator, Example:เขาเป็นอนุญาโตตุลาการคนหนึ่งของข้อพิพาทนี้, Thai Definition:บุคคลที่คู่กรณีตกลงกันตั้งขึ้นเพื่อให้เป็นคนกลางชี้ขาดในข้อพิพาท

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อนุญาโตตุลาการ

[anuyātōtulākān] (n) EN: arbitrator ; umpire FR: arbitre [ m ]

กรรมการชี้ขาด

[kammakān chīkhāt] (n, exp) EN: referee ; umpire ; arbiter ; arbitrator

กฎหมายอนุญาโตตุลาการ

[kotmāi anuyātōtulākān] (n, exp) EN: arbitrator

ผู้ชี้ขาด

[phū chīkhāt] (n, exp) EN: arbitrator

ผู้ไกล่เกลี่ย

[phū klaiklīa] (n) EN: mediator ; peace-maker ; intermediary ; arbitrator FR: médiateur [ m ] ; médiatrice [ f ] ; pacificateur [ m ] ; pacificatrice [ f ] ; arbitre [ m ]

ตุลาการ

[tulākān] (n) EN: judge ; arbitrator ; arbiter ; adjudicator ; body of judges ; bench FR: juge [ m ] ; magistrat [ m ] ; magistrature [ f ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

arbitrator

/AA1 R B IH0 T R EY2 T ER0/ /อ๊า (ร) บิ เทร เถ่อ (ร)/

arbitrators

/AA1 R B IH0 T R EY2 T ER0 Z/ /อ๊า (ร) บิ เทร เถ่อ (ร) สึ/

arbitrator's

/AA1 R B AH0 T R EY2 T ER0 Z/ /อ๊า (ร) เบอะ เทร เถ่อ (ร) สึ/

arbitrators'

/AA1 R B AH0 T R EY2 T ER0 Z/ /อ๊า (ร) เบอะ เทร เถ่อ (ร) สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

arbitrator

(n,(count)) /ˈɑːbɪtreɪtər/ /อ๊า บิ เถร่ เถิ่ร/ /aa1 b i t r ei t @ r/

arbitrators

(n,(count)) /ˈɑːbɪtreɪtəz/ /อ๊า บิ เถร่ เถอะ สึ/ /aa1 b i t r ei t @ z/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Arbitrator

n. [ L., fr. arbitrari: cf. F. arbitrateur. ] 1. A person, or one of two or more persons, chosen by parties who have a controversy, to determine their differences. See Arbitration. [ 1913 Webster ]

2. One who has the power of deciding or prescribing without control; a ruler; a governor. [ 1913 Webster ]

Though Heaven be shut,
And Heaven's high Arbitrators sit secure. Milton. [ 1913 Webster ]

Masters of their own terms and arbitrators of a peace. Addison. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Judge; umpire; referee; arbiter. See Judge. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

arbiter

(n) someone chosen to judge and decide a disputed issue, Syn. arbitrator, umpire, Example:the critic was considered to be an arbiter of modern literature; the arbitrator's authority derived from the consent of the disputants; an umpire was appointed to settle the tax case

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

仲裁者

[ちゅうさいしゃ, chuusaisha] (n) arbitrator; mediator

仲裁人

[ちゅうさいにん, chuusainin] (n) arbitrator; mediator

調停者

[ちょうていしゃ, chouteisha] (n) arbitrator; mediator; go-between

留め男

[とめおとこ, tomeotoko] (n) tout; arbitrator

留め役

[とめやく, tomeyaku] (n) arbitrator

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary