54 ผลลัพธ์ สำหรับ

precept

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: precept, *precept*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

precept

(n) กฎ, Syn. doctrine, rule

precept

(n) คำสั่งสอน

preceptor

(n) ครู, See Also: ผู้สอน, ผู้ให้ความรู้, Syn. instructor, mentor, lecturer

preceptive

(adj) ที่สั่งสอนอบรม

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

precept

(พรี'เซพทฺ) n. การอบรม, การสั่งสอน, คำสั่งสอน, ศีล, ภาษิต, ธรรมะ, คติพจน์, กฎ, หนังสือคำสั่ง, Syn. maxim, writ, directive

preceptive

(พรีเซพ'ทิฟว) adj. อบรม, สั่งสอน, เป็นคติพจน์, เป็นกฎ, เป็นคำสั่ง., Syn. mandatory, instructive

preceptor

(พรีเซพ'เทอะ) n. ผู้สอน, ครู, ผู้ชี้นำ, ครูใหญ่, ผู้ตั้งกฎ., See Also: preceptorate n. preceptorial adj. preceptoral adj., Syn. instructor, teacher, tutor

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

precept

(n) กฎ, คำสั่งสอน, ธรรมะ, ศีล, ภาษิต, การอบรม

preceptor

(n) ครูใหญ่, พี่เลี้ยง, ผู้ตั้งกฎ, ผู้ชักนำ

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

precept

๑. คำสั่ง, หมายศาล๒. ข้อสั่งสอน, ศีล [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

precept of attachment

หมายอายัด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ศีล

(n) precept, Syn. ข้อกำหนด, ข้อปฎิบัติ, ข้อห้าม, Unit:ข้อ

พระอุปัชฌาย์

(n) preceptor, See Also: priest who officiates at an ordination ceremony, Syn. อุปัชฌาย์, อุปัชฌาย, อุปัชฌายะ, Example:มหาเถรสมาคมมีคำสั่งให้พระอุปัชฌาย์เอาใจใส่พระภิกษุสามเณรที่พระอุปัชฌาย์บวชให้, Unit:รูป, องค์, Thai Definition:พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา

นิจศีล

(n) Five Buddhist Precepts, See Also: precepts that observed regularly, Example:เดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองไปมาก รักษานิจศีลอย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์โดยตลอด, Thai Definition:ศีลที่ควรรักษาเป็นนิจ ได้แก่ ศีล 5, Notes:(บาลี)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อาบัติ

[ābat] (v) EN: transgress a precept

เบญจศีล

[benjasīn] (n) EN: the five commandments of the Buddha for the layman ; five basic Buddhist precepts of moral practices

บุรุษธรรม

[burutsatham] (n) EN: personal precepts ; personal rule FR: principe personnel [ m ]

ให้ศีล

[hai sīn] (v, exp) EN: pronounce precepts

จำศีล

[jamsīn] (v) EN: stay in a monastery to observe the Buddhist precepts FR: observer les préceptes bouddhiques dans un temple

จำศีล

[jamsīn] (v) EN: keep the Buddhist precepts ; sit still and pray ; observe precepts

เจริญรอย

[jaroēnrøi] (v) EN: follow ; observe the precepts ; behave ; track ; trace FR: suivre

คติ

[khati] (n) EN: principle ; tradition ; ways ; model ; method FR: précepte [ m ] ; principe [ m ]

คติ

[khati] (n) EN: moral precempt FR: précepte [ m ]

ปฏิบัติตาม

[patibat tām] (v) EN: abide by ; follow ; observe the precepts ; act accordingly ; comply with ; execute ; behave ; track ; trace FR: se conformer ; obéir (à) ; suivre ; respecter ; observer

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

precept

An ounce of practice is worth a pound of precept.

precept

Example is better than precept.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

precept

/P R IY1 S EH2 P T/ /พรี้ เซะ ผึ ถึ/

precepts

/P R IY1 S EH2 P T S/ /พรี้ เซะ ผึ ถึ สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

precept

(n) /prˈiːsept/ /พรี้ เสะ ผึ ถึ/ /p r ii1 s e p t/

precepts

(n) /prˈiːsepts/ /พรี้ เสะ ผึ ถึ สึ/ /p r ii1 s e p t s/

preceptor

(n,(count)) /prˈɪsˈeptər/ /พริ เซ้ะ ผึ เถิ่ร/ /p r i1 s e1 p t @ r/

preceptors

(n,(count)) /prˈɪsˈeptəz/ /พริ เซ้ะ ผึ เถอะ สึ/ /p r i1 s e1 p t @ z/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Precept

n. [ L. praeceptum, from praecipere to take beforehand, to instruct, teach; prae before + capere to take: cf. F. précepte. See Pre-, and Capacious. ] 1. Any commandment, instruction, or order intended as an authoritative rule of action; esp., a command respecting moral conduct; an injunction; a rule. [ 1913 Webster ]

For precept must be upon precept. Isa. xxviii. 10. [ 1913 Webster ]

No arts are without their precepts. Dryden. [ 1913 Webster ]

2. (Law) A command in writing; a species of writ or process. Burrill. [ 1913 Webster ]

Syn. -- Commandment; injunction; mandate; law; rule; direction; principle; maxim. See Doctrine. [ 1913 Webster ]

Precept

v. t. To teach by precepts. [ Obs. ] Bacon. [ 1913 Webster ]

Preceptial

a. Preceptive. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

[ Passion ] would give preceptial medicine to rage. Shak. [ 1913 Webster ]

Preception

n. [ L. praeceptio. ] A precept. [ R. ] Bp. Hall. [ 1913 Webster ]

Preceptive

a. [ L. praeceptivus. ] Containing or giving precepts; of the nature of precepts; didactic; as, the preceptive parts of the Scriptures. [ 1913 Webster ]

The lesson given us here is preceptive to us. L'Estrange. [ 1913 Webster ]

Preceptor

n. [ L. praeceptor, fr. praecipere to teach: cf. F. précepteur. See Precept. ] 1. One who gives commands, or makes rules; specifically, the master or principal of a school; a teacher; an instructor. [ 1913 Webster ]

2. The head of a preceptory among the Knights Templars. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ]

Preceptorial

a. Of or pertaining to a preceptor. [ 1913 Webster ]

Preceptory

a. Preceptive. “A law preceptory.” Anderson (1573). [ 1913 Webster ]

Preceptory

n.; pl. Preceptories [ LL. praeceptoria an estate assigned to a preceptor, from L. praeceptor a commander, ruler, teacher, in LL., procurator, administrator among the Knights Templars. See Preceptor. ] A religious house of the Knights Templars, subordinate to the temple or principal house of the order in London. See Commandery, n., 2. [ 1913 Webster ]

Preceptress

n. A woman who is the principal of a school; a female teacher. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

preceptor

(n) teacher at a university or college (especially at Cambridge or Oxford), Syn. don

preceptorship

(n) the position of preceptor

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

教え(P);訓

[おしえ, oshie] (n) teaching; instruction; teachings; precept; lesson; doctrine; (P) #2184

校訓

[こうくん, koukun] (n) school precepts #6248

教訓

[きょうくん, kyoukun] (n, vs) lesson; precept; moral instruction; (P) #15864

和尚(P);和上

[おしょう(和尚)(P);かしょう;わじょう, oshou ( oshou )(P); kashou ; wajou] (n) (1) (おしょう only) (hon) preceptor or high priest (esp. in Zen or Pure Land Buddhism); (2) (かしょう only) (hon) preceptor or high priest (in Tendai or Kegon Buddhism); (3) (わじょう only) (hon) (usu. 和上) preceptor or high priest (in Shingon, Hosso, Ritsu or Shin Buddhism); (4) (See 法眼) second highest priestly rank in Buddhism; (5) (おしょう, かしょう only) monk (esp. the head monk of a temple); (6) master (of one's art, trade, etc.); (P) #16210

一生不犯

[いっしょうふぼん, isshoufubon] (n) (strict) observance of the Buddhist precept of lifelong celibacy

家訓

[かきん;かくん, kakin ; kakun] (n) family precepts

戒

[かい;いんごと(ok), kai ; ingoto (ok)] (n) (1) (かい only) { Buddh } admonition; commandment; (2) sila (precept)

戒め(P);誡め;警め

[いましめ, imashime] (n) (1) caution; admonition; warning; lesson; (2) (also written as 禁め) prohibition; ban; commandment; precept; (3) punishment; (4) (arch) caution; guard; (P)

戒行

[かいぎょう, kaigyou] (n) { Buddh } observing the precepts (of Buddhism)

戒律

[かいりつ, kairitsu] (n) (religious) precept; discipline; commandment; mitzvah; (P)

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

precept

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download