36 ผลลัพธ์ สำหรับ

plaintiff

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: plantiff, *plantiff*

ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ plaintiff

คำนี้อยู่ในหมวด

GRE General

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

plaintiff

(n) โจทก์, See Also: เจ้าทุกข์, ผู้ร้องทุกข์, Syn. complainant

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

plaintiff

(เพลน'ทิฟ) n. โจทก์, ผู้ร้องทุกข์

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

plaintiff

(n) โจทก์, ผู้ร้องทุกข์

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

plaintiff

โจทก์ (ในคดีแพ่ง) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เจ้าทุกข์

(n) complainant, See Also: plaintiff, victim, sufferer, Example:เขาพยายามยัดเยียดข้อหาให้ทั้งๆ ที่เจ้าทุกข์ยังไม่มีการแจ้งดำเนินคดีแต่อย่างไร, Thai Definition:ผู้ที่เสียหายได้รับทุกข์หรือเดือดร้อน, ผู้ที่ไม่มีความสุขใจ

โจทก์

(n) plaintiff, See Also: complainant, persecutor, Ant. จำเลย, Example:ศาลวินิจฉัยว่าข้อคัดค้านของโจทก์ไม่ถูกต้อง, Unit:คน, Thai Definition:บุคคลผู้ฟ้องคดีต่อศาล, Notes:(กฎหมาย) (บาลี/สันสกฤต)

จำเลย

(n) defendant, See Also: plaintiff, accused, Ant. โจทก์, Example:เขาตกเป็นจำเลยในข้อหาลักพาเด็ก, Unit:คน, Thai Definition:บุคคลผู้ถูกฟ้องต่อศาลแล้ว, Notes:(กฎหมาย)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

จำเลย

[jamloēi] (n) EN: defendant ; plaintiff ; accused FR: accusé [ m ] ; prévenu [ m ]

โจทก์

[jōt] (n) EN: complainant ; plaintiff ; prosecutor ; accuser FR: plaignant [ m ] ; accusateur [ m ]

ทนายโจทก์

[thanāi jōt] (n, exp) EN: plaintiff's attorney ; plaintiff's counsel ; attorney for the plaintiff

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

plaintiff

The judge decided against the plaintiff.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

plaintiff

(n,(count)) /plˈeɪntɪf/ /เพล้น ถิ ฝึ/ /p l ei1 n t i f/

plaintiffs

(n,(count)) /plˈeɪntɪfs/ /เพล้น ถิ ฝึ สึ/ /p l ei1 n t i f s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

plaintiff

(n) a person who brings an action in a court of law, Syn. complainant, Ant. defendant

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Plaintiff

n. [ F. plaintif making complaint, plaintive; in Old French equiv. to plaignant complainant, prosecutor, fr. plaindre. See Plaint, and cf. Plaintive. ] (Law) One who commences a personal action or suit to obtain a remedy for an injury to his rights; -- opposed to defendant. [ 1913 Webster ]

Plaintiff

a. See Plaintive. [ Obs. ] Prior. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

起诉者