a. [ L. mendicans, -antis, p. pr. of mendicare to beg, fr. mendicus beggar, indigent. ] Practicing beggary; begging; living on alms; as, mendicant friars. [ 1913 Webster ]

Mendicant orders (R. C. Ch.), certain monastic orders which are forbidden to acquire landed property and are required to be supported by alms, esp. the Franciscans, the Dominicans, the Carmelites, and the Augustinians. [ 1913 Webster ]

Mendicant

n. A beggar; esp., one who makes a business of begging; specifically, a begging friar. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

托钵修会

[托钵修会 / 托鉢修會, tuō bō xiū huì] mendicant religious order in catholicism; Franciscan order

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

薦僧;菰僧

[こもそう;こもぞう, komosou ; komozou] (n) (arch) (See 虚無僧) mendicant Zen priest of the Fuke sect

托鉢修道会

[たくはつしゅうどうかい, takuhatsushuudoukai] (n) mendicant orders

托鉢僧

[たくはつぞう, takuhatsuzou] (n) { Buddh } mendicant priest

鉄鉢

[てっぱち, teppachi] (n) mendicant priest's begging bowl

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

mendicant

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download