92 ผลลัพธ์ สำหรับ

%retainer%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: retainer, -retainer-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

retainer

(n) ผู้คอยติดตาม, See Also: ผู้คอยรับใช้, Syn. attendant, lackey, servant

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

retainer

(n) ผู้ติดตาม, ค่าจ้าง, คนใช้, บริวาร

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

retainer

๑. ผู้มีสิทธิยึดหน่วง๒. การจ้างทนายความ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

retainer

ส่วนยึด [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕]

retainer lock; valve keeper; valve key; valve lock; valve-spring-retainer lock

ตัวประกบตีนลิ้น [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

spring retainer; valve spring ratainer

ฐานสปริงลิ้น [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

continuous bar retainer; continuous clasp

แผงตะขอต่อเนื่อง [ มีความหมายเหมือนกับ Kennedy bar ] [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕]

continuous clasp; continuous bar retainer

แผงตะขอต่อเนื่อง [ มีความหมายเหมือนกับ Kennedy bar ] [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕]

direct retainer

ส่วนยึดหลัก [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕]

extracoronal retainer

ส่วนยึดนอกฟัน [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕]

indirect retainer

ส่วนยึดรอง [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕]

intracoronal retainer

ส่วนยึดในฟัน [ทันตแพทยศาสตร์๑๓ มี.ค. ๒๕๔๕]

valve spring retainer; spring retainer

ฐานสปริงลิ้น [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

valve keeper; retainer lock; valve key; valve lock; valve-spring-retainer lock

ตัวประกบตีนลิ้น [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

valve key; retainer lock; valve keeper; valve lock; valve-spring-retainer lock

ตัวประกบตีนลิ้น [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

valve lock; retainer lock; valve keeper; valve key; valve-spring-retainer lock

ตัวประกบตีนลิ้น [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

valve-spring-retainer lock; retainer lock; valve keeper; valve key; valve lock

ตัวประกบตีนลิ้น [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Orthodontic retainers

เครื่องคงตำแหน่งหลังจัดฟัน [TU Subject Heading]

Acrylic Splints, Retainer

เครื่องดัดในช่องปาก [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ค่าทนายความ

(n) retainer, See Also: lawyer fee, retaining fee, Example:เขาเสียค่าทนายความในการดำเนินคดีนี้ค่อนข้างแพง

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บริวาร

[børiwān] (n) EN: followers ; suite ; retainer ; retinue FR: suite [ f ] ; disciples [ mpl ]

ค่าทนายความ

[khā thanāikhwām] (n, exp) EN: lawyer's charges ; lawyer's fees ; retainer

ทนาย

[thanāi] (n) EN: master's representative ; royal officer ; retainer

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

retainer

/R IH0 T EY1 N ER0/ /หริ เท้ เหน่อ (ร)/

retainer

/R IY0 T EY1 N ER0/ /หรี่ เท้ เหน่อ (ร)/

retainers

/R IH0 T EY1 N ER0 Z/ /หริ เท้ เหน่อ (ร) สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

retainer

(n,(count)) /rˈɪtˈeɪnər/ /ริ เท้ เหนิ่ร/ /r i1 t ei1 n @ r/

retainers

(n,(count)) /rˈɪtˈeɪnəz/ /ริ เท้ เหนอะ สึ/ /r i1 t ei1 n @ z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

retainer

(n) a fee charged in advance to retain the services of someone, Syn. consideration

retainer

(n) a dental appliance that holds teeth (or a prosthesis) in position after orthodontic treatment

servant

(n) a person working in the service of another (especially in the household), Syn. retainer

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Retainer

n. 1. One who, or that which, retains. [ 1913 Webster ]

2. One who is retained or kept in service; an attendant; an adherent; a hanger-on. [ 1913 Webster ]

3. Hence, a servant, not a domestic, but occasionally attending and wearing his master's livery. Cowell. [ 1913 Webster ]

4. (Law) (a) The act of a client by which he engages a lawyer or counselor to manage his cause. (b) The act of withholding what one has in his hands by virtue of some right. (c) A fee paid to engage a lawyer or counselor to maintain a cause, or to prevent his being employed by the opposing party in the case; -- called also retaining fee. Bouvier. Blackstone. [ 1913 Webster ]

5. The act of keeping dependents, or the state of being in dependence. Bacon. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

朝觐

[朝觐 / 朝覲, cháo jǐn] to give audience (of emperor); retainers' duty to pay respect to sovereign; Hajj (muslim's duty of pilgrimage to Mecca) #51236

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

侍

[さむらい(P);さぶらい, samurai (P); saburai] (n) (1) warrior (esp. of military retainers of daimyos in the Edo period); samurai; (2) (さぶらい only) (arch) man in attendance (on a person of high standing); retainer; (P) #4255

家臣

[かしん, kashin] (n, adj-no) vassal; retainer #4899

臣

[おみ;しん, omi ; shin] (n) (1) (arch) retainer; attendant; (2) (おみ only) (See 八色の姓) Omi (hereditary title; orig. one of the two highest such titles, later demoted to sixth highest of eight); (3) (しん only) (hum) I (used by a servant when speaking to his master); me #5262

臣;奴;僕

[やつこ(臣;奴);つぶね(奴);やつこらま, yatsuko ( shin ; yatsu ); tsubune ( yatsu ); yatsukorama] (n) (1) (やつこ only) (arch) slave; (2) retainer; servant; (3) (やつこ only) captive; (4) (やつこ only) (derog) varlet; (5) (やつこ only) (hum) I; me #5262

旗本

[はたもと, hatamoto] (n) shogunal vassal; direct retainer of a shogun #7777

藩士

[はんし, hanshi] (n) feudal retainer or warrior #8950

家老

[かろう, karou] (n) chief retainer; daimyo's minister #9948

家人

[けにん, kenin] (n) retainer #17357

お付き;御付き

[おつき, otsuki] (n) retainer; attendant; escort

遺臣

[いしん, ishin] (n) surviving retainer

塩梅

[えんばい, enbai] (n) (1) (arch) (originally, esp. salt and plum vinegar) seasoning; flavour; flavor; (2) (arch) serving one's lord well (of a retainer)

下臣

[かしん, kashin] (n) low-rank retainer

下剋上;下克上

[げこくじょう, gekokujou] (n) juniors dominating seniors; retainer supplanting his lord

家来(P);家礼;家頼

[けらい, kerai] (n) retainer; retinue; servant; (P)

義士

[ぎし, gishi] (n) loyal retainer

義臣

[ぎしん, gishin] (n) loyal retainer

逆臣

[ぎゃくしん, gyakushin] (n) treacherous retainer

旧臣

[きゅうしん, kyuushin] (n) old retainer

勤番

[きんばん, kinban] (n) taking turns on duty (esp. daimyo's retainers on duty in Edo)

群臣

[ぐんしん, gunshin] (n) a crowd or large number of one's retainers or subjects

権臣

[けんしん, kenshin] (n) influential vassal; powerful retainer; powerful courtier

賢臣

[けんしん, kenshin] (n) wise and able retainer

御用人

[ごようにん, goyounin] (n) (hon) (See 用人・1) manager; steward; person next in rank to the chief retainer and in charge of general management and accounting in a samurai family (Edo period)

功臣

[こうしん, koushin] (n) meritorious retainer

三羽烏

[さんばがらす, sanbagarasu] (n) trio; triumvirate; three famous retainers

侍所

[さむらいどころ;さぶらいどころ, samuraidokoro ; saburaidokoro] (n) (1) (esp. さむらいどころ) Board of Retainers; Kamakura- and Muromachi-period government office; (2) (esp. さぶらいどころ) samurai guard house (Heian and Kamakura periods)

主従

[しゅうじゅう;しゅじゅう, shuujuu ; shujuu] (n) master and servant; lord and retainer; employer and employee

彰義隊

[しょうぎたい, shougitai] (n) (See 上野戦争) Shogitai (group of former Tokugawa retainers opposed to the Meiji government who fought in the battle of Ueno)

上足

[じょうそく, jousoku] (n) high retainer

臣下

[しんか, shinka] (n, adj-no) retainer

臣事

[しんじ, shinji] (n, vs) serving as a retainer

人臣

[じんしん, jinshin] (n) subjects; retainers

着手金

[ちゃくしゅきん, chakushukin] (n) retainer fee (e.g. for a lawyer)

忠臣

[ちゅうしん, chuushin] (n) loyal retainer; loyal subject; (P)

寵臣

[ちょうしん, choushin] (n) favored retainer; favoured retainer

朝賀

[ちょうが, chouga] (n) New Year's greetings or well-wishes offered by retainers to the Emperor

定詰;定詰め

[じょうづめ, joudume] (n, vs) (1) (obsc) permanent staff; permanent employee; service for a fixed period of time; (n) (2) (arch) (Edo era) a daimyo or feudal retainer who lived and; or served in Edo for a fixed period of time

馬回り

[うままわり, umamawari] (n) a daimyo's (mounted) guards or retainers

陪侍

[ばいじ, baiji] (n) retainer; attending on the nobility

陪臣

[ばいしん, baishin] (n) rear vassal; daimyo's retainer

叛臣;反臣

[はんしん, hanshin] (n) rebellious retainer

被官;被管

[ひかん, hikan] (n) (1) lower government office (ritsuryo period); (2) servant of a higher ranking person (during the middle ages); retainer; (3) servant of an urban family; (4) (See 被官百姓) serf

武臣

[ぶしん, bushin] (n) military retainer

腹心

[ふくしん, fukushin] (n, adj-no) one's confidant; trusted friend; trusted retainer; (P)

偏諱を賜う

[へんきをたまう, henkiwotamau] (exp, v5u) (arch) (of a nobleperson) to bestow one of the kanji in one's name upon someone (e.g. a meritorious retainer, a boy coming of age, etc.)

俸祿;俸禄

[ほうろく, houroku] (n) retainer's stipend; official pay; salary

幕臣

[ばくしん, bakushin] (n) shogunate retainer or vassal

又家来

[またげらい, matagerai] (n) secondary retainer

用人

[ようにん, younin] (n) (1) (See 御用人) manager; steward; factotum; person next in rank to the chief retainers and in charge of general management and accounting in a samurai family (Edo period); (2) useful person

歴仕

[れきし, rekishi] (n) (successive lords) using the same retainers

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Anwaltvorschuss { m }

retainer

Halter { m }

retainer

Haltering { m }; Halterungsring { m }

retaining ring; retainer

Honleiste { f }

honing stone retainer

Kontakthalterung { f }