(n) highland, See Also: mountain area, Example:ผู้ที่อาศัยในเขตภูเขาเรียกว่าชาวเขา, Unit:เขต, Thai Definition:พื้นที่ที่เต็มไปด้วยเนินนูนสูงเด่นหรือที่มีภูเขาอยู่รวมกันหลายลูก เป็นต้น

ป่าสูง

(n) highland forest, See Also: timber forest, forest of tall trees, Example:น้ำตกกรุงชิงยังคงยิ่งใหญ่ ผาหิน ป่าสูง ละอองน้ำ ยังความสดชื่นอยู่เสมอมา, Unit:แห่ง, ที่, Thai Definition:ป่าที่อยู่ในที่สูงขึ้นไป

ที่ดอน

(n) upland, See Also: highland, plateau, Ant. ที่ลุ่ม, Example:บ้านที่อยู่ในที่ดอน น้ำมักท่วมไม่ถึง, Unit:แห่ง, Thai Definition:ที่ที่น้ำท่วมไม่ถึง

ที่ราบสูง

(n) highland, See Also: plateau, Thai Definition:ที่ราบซึ่งสูงกว่าระดับผิวโลกโดยรอบตั้งแต่ 300 เมตรขึ้นไป

ดอน

(n) highland, See Also: high ground, dry land, prominence, Syn. ที่สูง, ที่ดอน, Ant. ที่ต่ำ, ที่ราบ, ที่ลุ่ม, Example:ที่ดอนไม่เหมาะแก่การปลูกข้าว, Thai Definition:ที่สูงซึ่งมีลักษณะตรงข้ามกับที่ลุ่ม, ที่เขิน, ที่ห่างน้ำ, เนิน, โคก, โขด, เขิน

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บก

[bok] (n) EN: land ; dry land ; terra firma ; highland FR: terre ferme [ f ] ; terre [ f ] ; sol [ m ]

ดอน

[døn] (n) EN: highland ; high ground ; elevation ; prominence FR: plateau [ m ] ; élévation [ f ] ; terre haute [ f ]

เขตภูเขา

[khēt phūkhao] (n, exp) EN: highland ; mountain area FR: région montagneuse [ f ]

ป่าสูง

[pāsūng] (n) EN: highland forest ; timber forest ; forest of tall trees

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

highland

The potato is native to the highlands of General and South America.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

Highland

(proper,noun) /hˈaɪlənd/ /ฮ้าย เหลิ่น ดึ/ /h ai1 l @ n d/

highland

(n,(count)) /hˈaɪlænd/ /ฮ้าย แหล่น ดึ/ /h ai1 l a n d/

highlands

(n,(count)) /hˈaɪlændz/ /ฮ้าย แหล่น ดึ สึ/ /h ai1 l a n d z/

Highlander

(n,(count)) /hˈaɪləndər/ /ฮ้าย เหลิ่น เดิ่ร/ /h ai1 l @ n d @ r/

Highlanders

(n,(count)) /hˈaɪləndəz/ /ฮ้าย เหลิ่น เดอะ สึ/ /h ai1 l @ n d @ z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

highland

(n) elevated (e.g., mountainous) land, Syn. upland, Ant. lowland

highlander

(n) a soldier in a Scottish regiment from the Highlands

highlander

(n) a native of the Highlands of Scotland, Syn. Scottish Highlander, Highland Scot

highland fling

(n) a vigorous Scottish reel

highlands

(n) a mountainous region of northern Scotland famous for its rugged beauty; known for the style of dress (the kilt and tartan) and the clan system (now in disuse), Syn. Highlands of Scotland

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Highland

n. Elevated or mountainous land; (often in the pl.) an elevated region or country; as, the Highlands of Scotland. [ 1913 Webster ]

Highland fling, a dance peculiar to the Scottish Highlanders; a sort of hornpipe. [ 1913 Webster ]

highland

adj. of, located in, or characteristic of high or hilly country. Contrasted to lowland. [ prenominal ] [ Narrower terms: alpestrine, subalpine ; alpine; mountain(prenominal) ; mountainous ]
Syn. -- upland. [ WordNet 1.5 +PJC ]

Highlander

n. 1. a soldier in a Scottish Highland regiment. [ wns=1 ] [ WordNet 1.5 ]

2. An inhabitant of highlands, especially of the Highlands of Scotland. [ wns=2 ] [ 1913 Webster + WordNet 1.5 ]

Highlandry

n. Highlanders, collectively. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

高地