Search result for

disjoint

(28 entries)
(0.0177 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disjoint-, *disjoint*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
disjoint[VI] ไม่ต่อเนื่อง, See also: แยกจากกัน, Syn. dislocate, Ant. unite, join
disjoint[VT] ไม่ต่อเนื่อง, See also: แยกจากกัน, Syn. dislocate, Ant. unite, join
disjointed[ADJ] ไม่ต่อเนื่อง, See also: ไม่เชื่อมต่อกัน, แยกกัน, Syn. disconnected, Ant. unified, joined

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disjointvt.,vi. แยกข้อต่อ,แยกส่วนต่อ,ทำให้ข้อต่อหลุด,ทำให้ไม่เป็นระเบียบ

English-Thai: Nontri Dictionary
disjoint(vt) ไม่ปะติปะต่อ,ทำให้เคลื่อน,ทำให้ขาดกัน

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
disjointไร้สมาชิกร่วม [คอมพิวเตอร์ ๑๙ มิ.ย. ๒๕๔๔]
disjointไม่มีส่วนร่วม [คณิตศาสตร์๑๙ ก.ค. ๒๕๔๗]
disjoint setsเซตไม่มีส่วนร่วม [คณิตศาสตร์๑๙ ก.ค. ๒๕๔๗]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช.
disjoint eventsเหตุการณ์ที่ไม่เกิดร่วมกัน, ดู mutually exclusive events [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]
disjoint setsเซตไม่มีส่วนร่วม, เซต A และเซต B ไม่มีสมาชิกร่วมกันเลย เราเรียกเซตที่ไม่มีสมาชิกร่วมกันเลยว่า เซตไม่มีส่วนร่วม [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
Disjointed.ต่อไม่ได้แล้ว Chapter Eight 'Into Asylum' (2009)
A collection of disjointed memories and experiences.ด้วยผลรวบรวมความทรงจำและประสบการณ์อันขาดยุ่ย Chapter Twelve 'An Invisible Thread' (2009)
Why is everything in your recollection so hazy and disjointed?ทำไมทุกสิ่งทุกอย่าง ในภาพความทรงจำของคุณ ถึงได้พร่ามัวและ ไม่ประติดประต่อกัน Gimme Some Truth (2009)
The bones were perfectly disjointed.กระดูกตรงนี้หลุดจากข้อต่อโดยสมบูรณ์ The Lesson (2012)

CMU English Pronouncing Dictionary
DISJOINT    D IH2 S JH OY1 N T
DISJOINTED    D IH2 S JH OY1 N T AH0 D

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disjoint    (v) (d i1 s jh oi1 n t)
disjoints    (v) (d i1 s jh oi1 n t s)
disjointed    (v) (d i1 s jh oi1 n t i d)
disjointing    (v) (d i1 s jh oi1 n t i ng)
disjointedly    (a) (d i1 s jh oi1 n t i d l ii)
disjointedness    (n) (d i1 s jh oi1 n t i d n @ s)

Japanese-English: EDICT Dictionary
互いに素[たがいにそ, tagainiso] (adj-na,adj-no) (1) {math} coprime; relatively prime; (2) disjoint [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (5 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disjoint \Dis*joint"\, v. i.
     To fall in pieces. --Shak.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disjoint \Dis*joint"\, a. [OF. desjoint, p. p. of desjoindre.
     See {Disjoin}.]
     Disjointed; unconnected; -- opposed to {conjoint}. --Milton.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disjoint \Dis*joint"\, n. [From OF. desjoint, p. p. of
     desjoindre. See {Disjoint}, v. t.]
     Difficult situation; dilemma; strait. [Obs.] "I stand in such
     disjoint." --Chaucer.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disjoint \Dis*joint"\, v. t. [imp. & p. p. {Disjointed}; p. pr.
     & vb. n. {Disjointing}.]
     1. To separate the joints of; to separate, as parts united by
        joints; to put out of joint; to force out of its socket;
        to dislocate; as, to disjoint limbs; to disjoint bones; to
        disjoint a fowl in carving.
        [1913 Webster]
  
              Yet what could swords or poisons, racks or flame,
              But mangle and disjoint the brittle frame? --Prior.
        [1913 Webster]
  
     2. To separate at junctures or joints; to break where parts
        are united; to break in pieces; as, disjointed columns; to
        disjoint an edifice.
        [1913 Webster]
  
              Some half-ruined wall
              Disjointed and about to fall.         --Longfellow.
        [1913 Webster]
  
     3. To break the natural order and relations of; to make
        incoherent; as, a disjointed speech.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disjoint
      adj 1: having no elements in common
      v 1: part; cease or break association with; "She disassociated
           herself from the organization when she found out the
           identity of the president" [syn: {disassociate},
           {dissociate}, {divorce}, {disunite}, {disjoint}]
      2: separate at the joints; "disjoint the chicken before cooking
         it" [syn: {disjoint}, {disarticulate}]
      3: make disjoint, separated, or disconnected; undo the joining
         of [syn: {disjoin}, {disjoint}] [ant: {bring together},
         {join}]
      4: become separated, disconnected or disjoint [syn: {disjoin},
         {disjoint}] [ant: {conjoin}, {join}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top