41 ผลลัพธ์ สำหรับ

existent

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -existent-, *existent*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

existent

(adj) ที่มีอยู่, Syn. existing

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

existent

(เอคซิส'เทินทฺ) adj. ซึ่งมีอยู่, ซึ่งดำรงอยู่, ในขณะนี้. n. ผู้ที่ดำรงอยู่, สิ่งที่มีอยู่จริง

inexistent

(อินอิกซิส'เทินทฺ) adj. ซึ่งไม่ได้ดำรงอยู่., See Also: inexistency n.

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

existential quantifier

ตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง [คณิตศาสตร์๑๙ ก.ค. ๒๕๔๗]

existentialism

อัตถิภาวนิยม [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

existentialism

อัตถิภาวนิยม [วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Existentialism

อัตถิภาวนิยม [TU Subject Heading]

Existentialism

เอกซิสเทนเซียลิสม์, ลัทธิ, เอ็กซิสเทนเซียลิสม [การแพทย์]

English-Thai: Longdo Dictionary (UNAPPROVED version -- use with care ) Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

existential

(adj) เกี่ยวกับการมีุอยู่ / ดำรงอยู่, เกี่ยวกับการดำรงชีวิตของมนุษย์

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เป็น

(adj) alive, See Also: existent, living, Syn. ยังมีชีวิตอยู่, ยังไม่ตาย, สด, Ant. ตาย, Example:เขาซื้อปลาเป็นๆ มาทำอาหาร

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

existent

/EH0 G Z IH1 S T AH0 N T/ /เอะ กึ ซิ สึ เติ่น ถึ/

existential

/EH2 G Z IH2 S T EH1 N SH AH0 L/ /เอะ กึ ซิ สึ เต๊น เฉิ่ล/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

existent

(adj) /ˈɪgzˈɪstənt/ /อิ้ กึ ซิ สึ เติ่น ถึ/ /i1 g z i1 s t @ n t/

existential

/egsɪstˈenʃəl/ /เอะ กึ สิ สึ เต๊น เฉิ่ล/ /e g s i s t e1 n sh @ l/

existentialism

(n,(uncount)) /ˌegzɪstˈenʃəlɪzəm/ /เอะ กึ สิ สึ เต๊น เฉอะ หลิ เสิ่ม/ /e2 g z i s t e1 n sh @ l i z @ m/

existentialist

(n,(count)) /ˌegzɪstˈenʃəlɪst/ /เอะ กึ สิ สึ เต๊น เฉอะ หลิ สึ ถึ/ /e2 g z i s t e1 n sh @ l i s t/

existentialists

(n,(count)) /ˌegzɪstˈenʃəlɪsts/ /เอะ กึ สิ สึ เต๊น เฉอะ หลิ สึ ถึ สึ/ /e2 g z i s t e1 n sh @ l i s t s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

existent

(adj) having existence or being or actuality, Syn. existing, Ant. nonexistent, Example:an attempt to refine the existent machinery to make it more efficient; much of the beluga caviar existing in the world is found in the Soviet Union and Iran

existential

(adj) of or as conceived by existentialism, Example:an existential moment of choice

existential

(adj) relating to or dealing with existence (especially with human existence)

existentialism

(n) (philosophy) a 20th-century philosophical movement chiefly in Europe; assumes that people are entirely free and thus responsible for what they make of themselves, Syn. existentialist philosophy, existential philosophy

existentialist

(n) a philosopher who emphasizes freedom of choice and personal responsibility but who regards human existence in a hostile universe as unexplainable, Syn. existentialist philosopher, existential philosopher

existentialist

(adj) relating to or involving existentialism, Example:existentialist movement; existentialist philosophy; the existentialist character of his ideas

existential quantifier

(n) a logical quantifier of a proposition that asserts the existence of at least one thing for which the proposition is true, Syn. existential operator

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Existent

a. [ L. existens, -entis, p. pr. of existere. See Exist. ] Having being or existence; existing; being; occurring now; taking place. [ 1913 Webster ]

The eyes and mind are fastened on objects which have no real being, as if they were truly existent. Dryden. [ 1913 Webster ]

Existential

a. 1. Having existence. [ Archaic ] Bp. Barlow. [ 1913 Webster ]

2. of or pertaining to, or having the character of, existentialism. [ PJC ]

3. (Logic) specifying actual existence, rather than only possibility; as, the existential operator. [ PJC ]

--Ex`is*ten"tial*ly, adv. [Archaic] [1913 Webster]

Existentially as well as essentially intelligent. Colerige. [1913 Webster]

existentialism

n. (Philosophy) a philosophical theory or attitude having various interpretations, generally emphasising the existence of the individual as a unique agent with free will and responsibility for his or her own acts, though living in a universe devoid of any certain knowledge of right and wrong; from one's plight as a free agent with uncertain guidelines may arise feelings of anguish. Existentialism is concerned more with concrete existence rather than abstract theories of essences; is contrasted with rationalism and empiricism; and is associated with Kierkegaard, Heidegger and Sartre, as well as others. [ PJC ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

存在主义

[存在主义 / 存在主義, cún zài zhǔ yì] existentialism

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

無い

[ない, nai] (adj-i) (1) (uk) (See 亡い) nonexistent; not being (there); (2) unpossessed; unowned; not had; (3) (See またとない) unique; (4) (as ...ことがない, etc.) indicates negation, inexperience, unnecessariness or impossibility; (aux-adj) (5) (See ない) (after the ren'youkei form of an adjective) not ...; (6) (after the -te form of a verb) to not be...; to have not ...; (P) #952

あってなきがごとき

[attenakigagotoki] (exp) (1) virtually nonexistent; negligible; (2) absolutely useless

エグジスタンシアリスム

[egujisutanshiarisumu] (n) existentialisme (fre

架空請求詐欺

[かくうせいきゅうさぎ, kakuuseikyuusagi] (n) fraud based on demanding payment for false claims or non-existent bills

共存主義

[きょうぞんしゅぎ, kyouzonshugi] (n) coexistentialism

空貸し

[からがし, karagashi] (n) demanding payment for a non-existent loan (lit

実存主義

[じつぞんしゅぎ, jitsuzonshugi] (n, adj-no) existentialism