main-logo
12 ผลลัพธ์ สำหรับ 

discursive

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -discursist-, *discursist*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ discursive
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Discursist

n. A discourser. [ Obs. ] L. Addison. [ 1913 Webster ]

Discursive

a. [ Cf. F. discursif. See Discourse, and cf. Discoursive. ] 1. Passing from one thing to another; ranging over a wide field; roving; digressive; desultory. “Discursive notices.” De Quincey. [ 1913 Webster ]

The power he [ Shakespeare ] delights to show is not intense, but discursive. Hazlitt. [ 1913 Webster ]

A man rather tacit than discursive. Carlyle. [ 1913 Webster ]

2. Reasoning; proceeding from one ground to another, as in reasoning; argumentative. [ 1913 Webster ]

Reason is her being,
Discursive or intuitive. Milton.

-- Dis*cur"sive*ly, adv. -- Dis*cur"sive*ness, n. [ 1913 Webster ]

  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
discursive
(adj) ซึ่งอ้อมค้อม, See Also: ซึ่งไกลประเด็น, Syn. disconnected, cursory
discursively
(adv) อย่างอ้อมค้อม, See Also: อย่างไม่ตรงไปตรงมา
  Hope Dictionary 
discursive
(ดิสเคอร์'ซิฟว) adj. อ้อมค้อม, ไกลประเด็น, สับสน., Syn. digressive, diffuse, Ant. organized
  Nontri Dictionary 
discursive
(adj) ก้าวก่ายกัน, สับสน, อ้อมค้อม
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
discursively
(adv) in a rambling manner, Syn. ramblingly
discursiveness
(n) the quality of being discursive
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer