main-logo
18 ผลลัพธ์ สำหรับ 

officiate

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: officiator, *officiator*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ officiate
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
มรรคนายก
[makkhanāyok] (n) EN: lay temple officiator
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Officiator

n. One who officiates. Tylor. [ 1913 Webster ]

Officiate

v. i. [ imp. & p. p. Officiated p. pr. & vb. n. Officiating. ] [ LL. officiare. See Office. ] To act as an officer in performing a duty; to transact the business of an office or public trust; to conduct a public ceremony or service. Bp. Stillingfleet. [ 1913 Webster ]

Officiate

v. t. To discharge, perform, or supply, as an official duty or function. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Merely to officiate light
Round this opacous earth. Milton. [ 1913 Webster ]

  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
officiate
(vi) ทำหน้าที่, Syn. preside, conduct, manage
officiate
(vi) เป็นผู้ประกอบพิธี, See Also: เป็นผู้ทำหน้าที่, Syn. govern, umpire
officiate as
(phrv) ปฏิบัติหน้าที่เป็น (อย่างเป็นทางการ)
officiate at
(phrv) ทำหน้าที่อย่างเป็นทางการ, See Also: ปฏิบัติ
  Hope Dictionary 
officiate
(อะฟิช'ชิเอท) v. ปฏิบัติหน้าที่, ประกอบพิธี, See Also: officiation n. officiator n., Syn. administer
  Nontri Dictionary 
officiate
(vi) ทำหน้าที่, ประกอบพิธี, ปฏิบัติหน้าที่
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
officiate
(v) act in an official capacity in a ceremony or religious ritual, such as a wedding, Example:Who officiated at your wedding?
officiate
(v) perform duties attached to a particular office or place or function, Syn. function, Example:His wife officiated as his private secretary
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer