of or pertainingกล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis muscle) เป็นกล้ามเนื้อบางๆ ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าของศีรษะ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า และเกาะกับพังผืดชั้นผิว (superficial fascia) มีลักษณะกว้างกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส (Occipitalis) และใยของกล้ามเนื้อนี้ยังยาวและสีซีดกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส กล้ามเนื้อนี้ไม่มีจุดเกาะอยู่กับกระดูก to the temple and jaw

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ตะพอง

(n) frontal humps of an elephant, See Also: nodes on both sides of elephant's head, Syn. กระพอง, ตระพอง, กะพอง, Example:ช้างตัวนั้นมีตะพองใหญ่มาก, Thai Definition:ส่วนที่นูนเป็นปุ่ม 2 ข้างศีรษะช้าง

กระดูกหน้าผาก

(n) frontal bone

ส่วนหน้า

(adj) front, See Also: frontal, Syn. ด้านหน้า, ข้างหน้า, Ant. ส่วนหลัง, Example:สมองส่วนกลางเป็นส่วนแคบระหว่างสมองส่วนหน้าและสมองส่วนหลัง, Thai Definition:เกี่ยวกับบริเวณที่อยู่ด้านหน้า

ส่วนหน้า

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อำเภอชายแดน

[amphoē chāidaēn] (n, exp) FR: ville frontalière [ f ]

จังหวัดชายแดน

[jangwat chāidaēn] (n, exp) EN: border province FR: province frontalière [ f ]

กะโหลกศีรษะส่วนหน้า

[kalōk sīsa sūan nā] (n, exp) EN: frontal bone FR: os frontal [ m ]

ข้างหน้า

[khāng-nā] (x) EN: in front ; front FR: devant ; en avant ; frontal

เขตพรมแดน

[khēt phromdaēn] (n, exp) EN: borderland ; frontier FR: zone frontalière [ f ]

กระดูกหน้าผาก

[kradūk nāphāk] (n, exp) EN: frontal bone FR: frontal [ m ] ; os frontal [ m ]

หมู่บ้านชายแดน

[mūbān chāidaēn] (n, exp) EN: border village FR: village frontalier [ m ]

ส่วนหน้า

[suan nā] (n) EN: front ; front part FR: front [ m ] ; partie frontale [ m ]

ส่วนหน้า

[suan nā] (adj) EN: front ; frontal FR: frontal

ตลาดชายแดน

[talāt chāidaēn] (n, exp) EN: border market FR: marché frontalier [ m ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

frontal

/F R AH1 N T AH0 L/ /ฟรั้น เถิ่ล/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

frontal

(adj) /frˈʌntl/ /ฟรั้น ถึ ล/ /f r uh1 n t l/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

frontal

(n) a drapery that covers the front of an altar

frontal

(adj) belonging to the front part, Example:a frontal appendage

frontal

(adj) of or relating to the front of an advancing mass of air, Example:frontal rainfall

frontal

(adj) meeting front to front, Syn. head-on, Example:a frontal attack; a head-on collision

frontal

(adj) of or adjacent to the forehead or frontal bone, Example:the frontal lobes

frontal bone

(n) the large cranial bone forming the front part of the cranium: includes the upper part of the orbits, Syn. forehead, os frontale

frontal eminence

(n) either prominence of the frontal bone above each orbit

frontal gyrus

(n) any of the convolutions of the outer surface of the frontal lobe of the cerebrum

frontal lobe

(n) that part of the cerebral cortex in either hemisphere of the brain lying directly behind the forehead, Syn. frontal cortex

frontally

(adv) in, at, or toward the front

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Frontal

a. [ Cf. F. frontal. ] Belonging to the front part; being in front; esp. (Anat.), Of or pertaining to the forehead or the anterior part of the roof of the brain case; as, the frontal bones. [ 1913 Webster ]

Frontal

n. [ F. frontal, fronteau, OF. Frontel, frontal, L. frontale an ornament for the forehead, frontlet. See Front. ] 1. Something worn on the forehead or face; a frontlet; as: (a) An ornamental band for the hair. (b) (Mil.) The metal face guard of a soldier. [ 1913 Webster ]

2. (Arch.) A little pediment over a door or window. [ 1913 Webster ]

3. (Eccl.) A movable, decorative member in metal, carved wood, or, commonly, in rich stuff or in embroidery, covering the front of the altar. Frontals are usually changed according to the different ceremonies. [ 1913 Webster ]

4. (Med.) A medicament or application for the forehead. [ Obs. ] Quincy. [ 1913 Webster ]

5. (Anat.) The frontal bone, or one of the two frontal bones, of the cranium. [ 1913 Webster ]

Frontal hammer or
Frontal helve, a forge hammer lifted by a cam, acting upon a “tongue” immediately in front of the hammer head. Raymond.