การสลายกัมมันตรังสี, การแปลงนิวเคลียสที่เกิดขึ้นเองของนิวไคลด์กัมมันตรังสีหนึ่งให้เป็นนิวไคลด์อีกชนิดหนึ่ง หรือชนิดเดิมที่มีสถานะพลังงานต่างกัน กระบวนการนี้ทำให้จำนวนอะตอมกัมมันตรังสีของสารตั้งต้นลดลงตามเวลาที่ผ่านไป โดยมีการปล่อยอนุภาคแอลฟา หรืออนุภาคบีตา และหรือรังสีแกมมาออกมา หรือมีการจับยึดแบบนิวเคลียร์ (nuclear capture) หรือการสลัดอิเล็กตรอนออกจากวงโคจร หรือการแบ่งแยกนิวเคลียส คำนี้มีความหมายเหมือนกับ radioactive disintegration [นิวเคลียร์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

การสลายตัว

(n) disintegration, See Also: collapse, decay, rot, spoil, decompose, Syn. การกระจัดกระจาย, Ant. การรวมกลุ่ม, การรวมตัว, Example:ดินในภาคใต้เป็นดินที่เกิดจากการสลายตัวของซากพืชซากสัตว์ ในแอ่งที่ลุ่มน้ำขังตามชายฝั่งทะเล, Thai Definition:การที่จะไม่เป็นกลุ่มอีกต่อไป

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

disintegration

/D IH0 S IH2 N T AH0 G R EY1 SH AH0 N/ /ดิ ซิน เถอะ เกร๊ เฉิ่น/

disintegration

/D IH0 S IH2 N AH0 G R EY1 SH AH0 N/ /ดิ ซิ เหนอะ เกร๊ เฉิ่น/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

disintegration

(n) a loss (or serious disruption) of organization in some system, Example:a disintegration of personality

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Disintegration

n. (a) The process by which anything is disintegrated; the condition of anything which is disintegrated. Specifically (b) (Geol.) The wearing away or falling to pieces of rocks or strata, produced by atmospheric action, frost, ice, etc. [ 1913 Webster ]

Society had need of further disintegration before it could begin to reconstruct itself locally. Motley. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

壊変

[かいへん, kaihen] (n, vs) disintegration

壊変毎分

[かいへんまいふん, kaihenmaifun] (n) disintegration per minute; dpm

核崩壊

[かくほうかい, kakuhoukai] (n) disintegration of a cell nucleus

空中分解

[くうちゅうぶんかい, kuuchuubunkai] (n, vs) mid-air breakage or disintegration

自壊

[じかい, jikai] (n, vs) (1) disintegration; (2) self-destruction