/IH1 M AH0 G AH0 N//ˈɪməgən//อิ้ เหมอะ เกิ่น/

ฝึกออกเสียง

25 ผลลัพธ์ สำหรับ

%imogen%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: imogen, -imogen-

English-Thai: Longdo Dictionary Longdo Approved EN-TH

primogeniture

(n) สถานะการเป็นลูกคนโต, สิทธิที่จะได้รับมรดกจากพ่อแม่ของลูกคนโต

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

primogenitor

(n) บรรพบุรุษแรกเริ่ม, See Also: บรรพบุรุษ, Syn. ancestor

primogeninture

(n) การเป็นลูกคนแรก

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

primogenitor

(ไพรมะเจน'นิเทอะ) n. บรรพบุรุษแรกเริ่ม, บรรพบุรุษ, Syn. forefather

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

primogenitor

(n) ต้นตระกูล, บรรพบุรุษ, บรรพชน, โคตรเหง้า

primogeniture

(n) การเป็นลูกคนโต

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

primogeniture

ความเป็นลูกหัวปี [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

primogeniture

ความเป็นบุตรหัวปี, สิทธิของบุตรหัวปี [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

บรรพบุรุษ

[banphaburut] (n) EN: ancestor ; primogenitor ; forefather FR: ancêtre [ m, f ] ; ancêtres [ mpl ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

imogen

/IH1 M AH0 G AH0 N/ /อิ้ เหมอะ เกิ่น/

imogene

/IH1 M AH0 JH IY2 N/ /อิ้ เหมอะ จีน/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

primogeniture

(n,(uncount)) /prˌaɪmoudʒˈenɪtʃər/ /พราย โหม่ว เจ๊ะ หนิ เฉิ่ร/ /p r ai2 m ou jh e1 n i ch @ r/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

primogeniture

(n) right of inheritance belongs exclusively to the eldest son

coca

(n) United States comedienne who starred in early television shows with Sid Caesar (1908-2001), Syn. Imogene Coca

progenitor

(n) an ancestor in the direct line, Syn. primogenitor

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Primogenial

a. [ See Primigenial. ] First born, made, or generated; original; primary; elemental; as, primogenial light. Glanvill. [ 1913 Webster ]

Primogenitive

a. [ See Primogeniture. ] Of or pertaining to primogeniture. [ R. ] [ 1913 Webster ]

Primogenitive

n. Primogeniture. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

The primogenitive and due of birth. Shak. [ 1913 Webster ]

Primogenitor

n. [ LL., fr. L. primus first + genitor a begetter. ] The first ancestor; a forefather. [ 1913 Webster ]

Primogeniture

n. [ LL., fr. L. primus first + genitura a begetting, birth, generation, fr. genere, gignere, to beget: cf. F. primogéniture, L. primogenitus firstborn. See Prime, a., and Genus, Kin. ] 1. The state of being the firstborn of the same parents; seniority by birth among children of the same family. [ 1913 Webster ]

2. (Eng. Law) The exclusive right of inheritance which belongs to the eldest son. Thus in England the right of inheriting the estate of the father belongs to the eldest son, and in the royal family the eldest son of the sovereign is entitled to the throne by primogeniture. In exceptional cases, among the female children, the crown descends by right of primogeniture to the eldest daughter only and her issue. Blackstone. [ 1913 Webster ]

Primogenitureship

n. The state or privileges of the firstborn. Burke. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

始祖