ฮีโมโกลบิน, เฮโมโกลบิน, สารสีแดงในเม็ดเลือดเป็นโปรตีนที่มีธาตุเหล็กเป็นองค์ประกอบ ทำหน้าที่ลำเลียงออกซิเจนไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Hemoglobin E

ฮีโมโกลบินอี [การแพทย์]

Methemoglobin

เมตเฮโมโกลบิน, สาร; เมธธีโมโกลบิน; เมทฮีโมโกลบิน [การแพทย์]

Methemoglobinemia

เมตเฮโมโกลบินนีเมีย, โรค; เมคฮีโมโกลบินีเมีย; เมทฮีโมโกลบินีเมีย; เมทฮีโมโกลบินในเลือด [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เฮโมโกลบิน

(n) hemoglobin, See Also: haemoglobin, Syn. ฮีโมโกลบิน, Thai Definition:สารที่ให้สีแดงในเม็ดเลือดแดง, Notes:(อังกฤษ)

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

hemoglobin

/HH IY2 M AH0 G L OW1 B AH0 N/ /ฮี เหมอะ โกล๊ว เบิ่น/

polyhemoglobin

/P AA2 L IY2 HH AH0 M AA1 G L AH0 B IH0 N/ /พา ลี เหอะ ม้า เกลอะ บิ่น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

hemoglobin

(n,(uncount)) /hˌiːməglˈoubɪn/ /ฮี เหมอะ โกล๊ว บิ่น/ /h ii2 m @ g l ou1 b i n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

hemoglobin

(n) a hemoprotein composed of globin and heme that gives red blood cells their characteristic color; function primarily to transport oxygen from the lungs to the body tissues, Syn. Hb, haemoglobin, Example:fish have simpler hemoglobin than mammals

hemoglobinemia

(n) presence of excessive hemoglobin in the blood plasma, Syn. haemoglobinemia

hemoglobinopathy

(n) a blood disease characterized by the presence of abnormal hemoglobins in the blood, Syn. haemoglobinopathy

hemoglobinuria

(n) presence of hemoglobin in the urine, Syn. haemoglobinuria

oxyhemoglobin

(n) the bright red hemoglobin that is a combination of hemoglobin and oxygen from the lungs, Syn. oxyhaemoglobin, Example:oxyhemoglobin transports oxygen to the cells of the body

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Hemoglobin

n. [ Hemo- + globe. ] (Physiol.) The normal coloring matter of the red blood corpuscles of vertebrate animals. It is composed of hematin and globulin, and is also called haematoglobulin. In arterial blood, it is always combined with oxygen, and is then called oxyhemoglobin. It crystallizes under different forms from different animals, and when crystallized, is called haematocrystallin. See Blood crystal, under Blood. [ 1913 Webster ]

Hemoglobinometer

n. (Physiol. Chem.) Same as Haemochromometer. [ 1913 Webster ]

Oxyhemoglobin

{ } n. [ Oxy- (a) + haemoglobin, hemoglobin. ] (Physiol. Chem.) See Hemoglobin. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

血红蛋白