(v) ascend the throne, See Also: enthrone, be crowned as a king, Syn. เถลิงถวัลย์ราชสมบัติ, ขึ้นครองราชสมบัติ, ครองราชย์, Example:พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จักรีเสด็จเถลิงราชสมบัติเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ.2325

เสวยราชย์

(v) occupy the throne, See Also: succeed to the throne, be a proclaimed king, be enthroned, Syn. ครองราชย์, เสวยราชสมบัติ, Example:พระนางเจ้าของเขาเสวยราชย์มาครบ 50 ปี

เสวยราชสมบัติ

(v) occupy the throne, See Also: succeed to the throne, be a proclaimed king, be enthroned, Syn. เสวยราชย์, ครองราชย์, Example:พระองค์เสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติเมื่อยังทรงพระเยาว์

ปราบดาภิเษก

(v) be enthroned, See Also: be crowned, Syn. ขึ้นครองราชย์, Example:พระเจ้าตากสินมหาราชปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงธนบุรี, Thai Definition:พระราชพิธีอภิเษกของพระเจ้าแผ่นดินซึ่งได้ราชสมบัติมาด้วยการรบชนะข้าศึก

กินตำแหน่ง

(v) hold the position, See Also: be enthroned a position, Example:เขากินตำแหน่งเป็นถึงอธิบดีกรมทางหลวง, Thai Definition:ได้ครองตำแหน่ง

การครองราชย์

(n) enthronement, Example:การครองราชย์ของรัชการที่ 5 มีการครองราชย์ที่นานกว่าพระมหากษัตริย์ใดในราชวงศ์จักรีไทย

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

กินตำแหน่ง

[kintamnaeng] (v, exp) EN: hold the position ; be enthroned a position

เสวยราชย์

[sawoēi rāt] (v, exp) EN: occupy the throne ; succeed to the throne ; be a proclaimed king ; be enthroned FR: accèder au trône

เสวยราชสมบัติ

[sawoēi rātchāsombat] (v, exp) EN: occupy the throne ; succeed to the throne ; be a proclaimed king ; be enthroned

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

enthrone

(vt) /ˈɪnθrˈoun/ /อิ้น โตร๊ว น/ /i1 n th r ou1 n/

enthroned

(vt, vt) /ˈɪnθrˈound/ /อิ้น โตร๊ว น ดึ/ /i1 n th r ou1 n d/

enthrones

(vt) /ˈɪnθrˈounz/ /อิ้น โตร๊ว น สึ/ /i1 n th r ou1 n z/

enthroning

(vt) /ˈɪnθrˈounɪŋ/ /อิ้น โตร๊ว หนิ่ง/ /i1 n th r ou1 n i ng/

enthronement

(n,(count)) /ˈɪnθrˈounmənt/ /อิ้น โตร๊ว น เหมิ่น ถึ/ /i1 n th r ou1 n m @ n t/

enthronements

(n,(count)) /ˈɪnθrˈounmənts/ /อิ้น โตร๊ว น เหมิ่น ถึ สึ/ /i1 n th r ou1 n m @ n t s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

enthrone

(v) put a monarch on the throne, Syn. throne, Ant. dethrone, Example:The Queen was enthroned more than 50 years ago

coronation

(n) the ceremony of installing a new monarch, Syn. enthronization, enthronisation, investiture, enthronement

invest

(v) provide with power and authority, Syn. enthrone, vest, Ant. divest, Example:They vested the council with special rights

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Disenthrone

v. t. To dethrone; to depose from sovereign authority. Milton. [ 1913 Webster ]

Enthrone

v. t. [ Pref. en- + throne: cf. OF. enthroner. Cf. Inthronize. ] 1. To seat on a throne; to exalt to the seat of royalty or of high authority; hence, to invest with sovereign authority or dignity. [ 1913 Webster ]

Beneath a sculptured arch he sits enthroned. Pope. [ 1913 Webster ]

It [ mercy ] is enthroned in the hearts of kings. Shak. [ 1913 Webster ]

2. (Eccl.) To induct, as a bishop, into the powers and privileges of a vacant see. [ 1913 Webster ]

Enthronement

n. The act of enthroning, or state of being enthroned. [ Recent ] [ 1913 Webster ]

Enthronization

n. The act of enthroning; hence, the admission of a bishop to his stall or throne in his cathedral. [ 1913 Webster ]

Enthronize

v. t. [ imp. & p. p. Enthronized p. pr. & vb. n. Enthronizing ] [ See Inthronize. ] To place on a throne; hence, to induct into office, as a bishop. [ 1913 Webster ]

There openly enthronized as the very elected king. Knolles. [ 1913 Webster ]

Reenthrone

v. t. To enthrone again; to replace on a throne. [ 1913 Webster ]

Reenthronement

n. A second enthroning. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

即位

[そくい, sokui] (n, vs) enthronement; (P) #4606

王を立てる

[おうをたてる, ouwotateru] (exp, v1) to enthrone a king

即位式

[そくいしき, sokuishiki] (n) enthronement ceremony; coronation