34 ผลลัพธ์ สำหรับ

%brigan%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: brigan, -brigan-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

brigand

(n) อาชญากรที่ปล้นของคนเดินทาง

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

brigand

(บริก'เกินดฺ) n. โจร, โจรผู้ร้าย, See Also: brigandage n. ดูbrigand brigandism n. ดูbrigand brigandish adj. ดูbrigand

brigantine

n. เรือใบสองเสากระโดง

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

brigand

(n) โจร, ผู้ร้าย

brigandage

(n) การโจรกรรม, การขโมย, การปล้น

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

brigandage (Fr.)

การปล้นทรัพย์ [ ดู gang robbery ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Brigands and robbers

กลุ่มโจร [TU Subject Heading]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

วายร้าย

(n) criminal, See Also: villain, evil man, bandit, brigand, gangster, Syn. คนร้าย, Ant. คนดี, Example:เขาได้รับการยกย่องจากวายร้ายทั้งหลายว่าเป็นนายกรัฐมนตรีของอาณาจักรแก๊งสเตอร์ที่แท้จริง, Unit:คน

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ขโมย

[khamōi] (n) EN: thief ; burglar ; pilferer FR: voleur [ m ] ; voleuse [ f ] ; cambrioleur [ m ] ; cambrioleuse [ f ] ; chapardeur [ m ] (fam.) ; chapardeuse [ f ] (fam.) ; larron [ m ] (litt.) ; détrousseur [ m ] (liit. - vx) ; malandrin [ m ] (litt. - vx) ; brigand [ m ] (vx)

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

brigance

/B R IH1 G AH0 N S/ /บริ้ เกิ่น สึ/

brigandi

/B R IH0 G AE1 N D IY0/ /บริ แก๊น ดี่/

brigante

/B R IY0 G AA1 N T IY0/ /บรี่ ก๊าน ถี่/

briganti

/B R IH0 G AE1 N T IY0/ /บริ แก๊น ถี่/

brigantine

/B R IH2 G AH0 N T IY1 N/ /บริ เกิ่น ที้น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

brigand

(n,(count)) /brˈɪgənd/ /บริ้ เกิ่น ดึ/ /b r i1 g @ n d/

brigands

(n,(count)) /brˈɪgəndz/ /บริ้ เกิ่น ดึ สึ/ /b r i1 g @ n d z/

brigantine

(n,(count)) /brˈɪgəntiːn/ /บริ้ เกิ่น ถี่น/ /b r i1 g @ n t ii n/

brigantines

(n,(count)) /brˈɪgəntiːnz/ /บริ้ เกิ่น ถี่น สึ/ /b r i1 g @ n t ii n z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

brigandine

(n) a medieval coat of chain mail consisting of metal rings sewn onto leather or cloth

brigantine

(n) two-masted sailing vessel square-rigged on the foremast and fore-and-aft rigged on the mainmast, Syn. hermaphrodite brig

bandit

(n) an armed thief who is (usually) a member of a band, Syn. brigand

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Brigand

n. [ F. brigand, OF. brigant light-armed soldier, fr. LL. brigans light-armed soldier (cf. It. brigante.) fr. brigare to strive, contend, fr. briga quarrel; prob. of German origin, and akin to E. break; cf. Goth. brikan to break, brakja strife. Cf. Brigue. ] 1. A light-armed, irregular foot soldier. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

2. A lawless fellow who lives by plunder; one of a band of robbers; especially, one of a gang living in mountain retreats; a highwayman; a freebooter. [ 1913 Webster ]

Giving them not a little the air of brigands or banditti. Jeffery. [ 1913 Webster ]

Brigandage

n. [ F. brigandage. ] Life and practice of brigands; highway robbery; plunder. [ 1913 Webster ]

Brigandine

n. [ F. brigandine (cf. It. brigantina), fr. OF. brigant. See Brigand. ] A coast of armor for the body, consisting of scales or plates, sometimes overlapping each other, generally of metal, and sewed to linen or other material. It was worn in the Middle Ages. [ Written also brigantine. ] Jer. xlvi. 4. [ 1913 Webster ]

Then put on all thy gorgeous arms, thy helmet,
And brigandine of brass. Milton. [ 1913 Webster ]

Brigandish

a. Like a brigand or freebooter; robberlike. [ 1913 Webster ]

Brigandism

n. Brigandage. [ 1913 Webster ]

Brigantine

n. [ F. brigantin, fr. It. brigantino, originally, a practical vessel. See Brigand, and cf. Brig ] 1. A practical vessel. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

2. A two-masted, square-rigged vessel, differing from a brig in that she does not carry a square mainsail. [ 1913 Webster ]

3. See Brigandine. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

ブリガンチン

[buriganchin] (n) brigantine

山賊

[さんぞく, sanzoku] (n, adj-no) bandit; brigand; (P)

山立ち;山立(io)

[やまだち, yamadachi] (n) (1) bandit; brigand; (2) hunter; (3) (See またぎ) ancient hunting communities in Tohoku

野盗

[やとう, yatou] (n) brigand; bandit

野伏;野臥

[のぶし, nobushi] (n) (1) hermit; mountain ascetic; itinerant priest; (2) mountain-dwelling robber; brigand

野伏せり;野臥せり

[のぶせり, nobuseri] (n) mountain-dwelling robber; brigand

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Brigant { m } | Briganten { pl }

brigand | brigands

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ปิดโฆษณา

%brigan%

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download