Search result for


(29 entries)
(0.0212 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -bailiff-, *bailiff*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
bailiff[N] เจ้าพนักงานที่ยึดทรัพย์สิน (ของลูกหนี้) (ทางกฎหมาย), Syn. dispossessor, sheriff

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
bailiff(เบ'ลิฟ) n. ตำรวจศาล,พนักงานส่งหมายจับกุม/ยึดทรัพย์,ผู้ดูแลผลประโยชน์ของเจ้าของที่ดิน,ปลัดอำเภอ, See also: bailiffship n.

English-Thai: Nontri Dictionary
bailiff(n) ผู้ดูแลที่ดิน,ปลัดอำเภอ,ผู้ช่วยนายอำเภอ

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
bailiff๑. ผู้ช่วยนายอำเภอ (อเมริกัน)๒. พนักงานเดินหมาย [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
bailiff๑. เจ้าพนักงานศาล๒. ผู้ช่วยนายอำเภอ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
BAILIFF:เจ้าหน้าที่ศาล : Changeling (2008)
The bailiff will read the counts. Will the defendant please rise?เจ้าหน้าที่ศาลอ่านคำฟ้อง จำเลยโปรดยืนขึ้น Eggtown (2008)
- Your honor,my- - Bailiff,please take the defendant into custody.โปรดพาจำเลยไปคุมขังได้ Eggtown (2008)
Bitch. - Bailiffนังตอแหล \ ปลัดอำเภอ Law Abiding Citizen (2009)
Bailiff:- ค่ะพ่อ Soul Mates (2009)
It'd be as if your bailiff accused you of sexual harassment and you assigned your stenographer to investigate.คงเหมือนกับเจ้าพนักงานศาล กล่าวหาท่านว่าล่วงละเมิดทางเพศ และท่านสั่งให้คนจดชวเลข Pilot (2011)
- A bailiff said ex-cons with gripes against the State is your specialty.ตำรวจศาลคนหนึ่งบอกว่า คดีที่พวกอดีตนักโทษ ถูกฝ่ายรัฐฟ้องร้อง เป็นคดีที่คุณถนัด Legacy (2012)
Bailiff, would you please remove the defendant?เจ้าพนักงานศาล,คุณได้โปรดกรุณา นำตัวจำเลยออกไป Scandal (2012)
Bailiff, take Mr. Faulkner into custody.นำตัวคุณฟอล์คเนอร์ไปขัง Give Me the Blame (2012)
Bailiff, remove Mr. Faulkner.เจ้าหน้าที่ เอาตัวคุณฟอล์คเนอร์ไป Give Me the Blame (2012)
If the bailiff comes, they'll take the TV.ถ้าศาลมา พวกเขาจะใช้ทีวี. One Chance (2013)
It was presented in court as evidence, then it was sent to the courthouse evidence room where it was checked out by the bailiff in Will's trial, Andrew Sykes,มีดนี่ถูกส่งไปเป็นหลักฐาน แล้วก็ถูกนำ ไปเก็บที่ห้องเก็บหลักฐานในศาล และถูกเบิกออกมา โดยตำรวจศาลในคดีของวิลล์ แอนดรูว์ ไซค์ Hassun (2014)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
เจ้าพนักงานบังคับคดี[n. exp.] (jaophanakngān bangkhap khadī) EN: bailiff ; marshal   
พนักงานยึดทรัพย์[n. exp.] (phanakngān yeutsap) EN: bailiff   FR: huissier [m]

CMU English Pronouncing Dictionary

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
bailiff    (n) (b ei1 l i f)
bailiffs    (n) (b ei1 l i f s)

Japanese-English: EDICT Dictionary
執行吏[しっこうり, shikkouri] (n) bailiff [Add to Longdo]
執達吏[しったつり, shittatsuri] (n) bailiff [Add to Longdo]
代官[だいかん, daikan] (n) Edo-period prefectural governor (magistrate, bailiff); (P) [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Bailiff \Bail"iff\ (b[=a]l"[i^]f), n. [OF. baillif, F. bailli,
     custodian, magistrate, fr. L. bajulus porter. See {Bail} to
     [1913 Webster]
     1. Originally, a person put in charge of something;
        especially, a chief officer, magistrate, or keeper, as of
        a county, town, hundred, or castle; one to whom powers of
        custody or care are intrusted. --Abbott.
        [1913 Webster]
              Lausanne is under the canton of Berne, governed by a
              bailiff sent every three years from the senate.
        [1913 Webster]
     2. (Eng. Law) A sheriff's deputy, appointed to make arrests,
        collect fines, summon juries, etc.
        [1913 Webster]
     Note: In American law the term bailiff is seldom used except
           sometimes to signify a sheriff's officer or constable,
           or a party liable to account to another for the rent
           and profits of real estate. --Burrill.
           [1913 Webster]
     3. An overseer or under steward of an estate, who directs
        husbandry operations, collects rents, etc. [Eng.]
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Burghmaster \Burgh"mas`ter\, n.
     1. A burgomaster.
        [1913 Webster]
     2. (Mining) An officer who directs and lays out the meres or
        boundaries for the workmen; -- called also {bailiff}, and
        {barmaster}. [Eng.]
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

      n 1: an officer of the court who is employed to execute writs
           and processes and make arrests etc.

Are you satisfied with the result?


Go to Top