self-suffic

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: self-suffic, *self-suffic*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

self-sufficient

(adj) พอเลี้ยงตัวเองได้, See Also: พึ่งพาตัวเองได้, แบบพอเพียง, ซึ่งไม่พึ่งพาใคร, Syn. autonomous, efficient, independent, self-suporting

self-sufficiency

(n) ความพึ่งพาตนเองได้

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

SELF-self-sufficient

(adj) พึ่งตัวเอง, อิสระ, เลี้ยงตัวเอง

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

self-sufficiency

การพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจ [ ดู autarky ] [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Self-Sufficiency Economy

ระบบเศรษฐกิจที่พึ่งตนเองได้, Example:ความสามารถของเมือง รัฐ ประเทศหรือภูมิภาคหนึ่งๆ ในการผลิตสินค้าและบริการทุกชนิดเพื่อเลี้ยงสังคมนั้นๆ ได้โดยไม่ต้องพึ่งพาสินค้านำเข้า ข้อได้เปรียบสำคัญของ ระบบเศรษฐกิจที่พึ่งตนเองได้คือ ไม่ต้องพึ่งพาสินค้าจำเป็นขั้นพื้นฐานจากประเทศอื่นที่อาจมีราคาแพงเกินไป เมื่อเกิดวิกฤตน้ำมันขึ้นราคาครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2516 ได้กระตุ้นให้มีการค้นหาและผลิตน้ำมันปิโตรเลียมในสหรัฐอเมิรกาและประเทศ ต่างๆ เพื่อให้พึ่งพาตนเองในด้านพลังงานและเชื้อเพลิงได้ ข้อเสียสำคัญของระบบเศรษฐกิจแบบนี้ คือ กระตุ้นให้มีการปกป้องผู้ผลิตในประเทศที่ด้อยประสิทธิภาพ [สิ่งแวดล้อม]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

พอแก่ความต้องการ

(adv) self-sufficiently, Example:ภิกษุเที่ยวบิณฑบาตตามบ้านจนได้อาหารอันประณีตพอแก่ความต้องการ, Thai Definition:ได้เท่าที่ต้องการ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การผลิตแบบยังชีพ

[kān phalit baēp yangchīp] (n, exp) EN: self-sufficiency

เศรษฐกิจพอเพียง

[sētthakit phøphīeng] (n, exp) EN: economic self-sufficiency ; sufficiency economy FR: économie auto-suffisante [ f ] ; auto-suffisance économique [ f ] ; économie de suffisance [ f ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

self-sufficient

/S EH2 L F S AH0 F IH1 SH AH0 N T/ /เซ็ล ฝึ เสอะ ฟิ เฉิ่น ถึ/

self-sufficient

/S EH2 L F S AH0 F IH1 SH IH0 N T/ /เซ็ล ฝึ เสอะ ฟิ ฉิ่น ถึ/

self-sufficience

/S EH2 L F S AH0 F IH1 SH AH0 N S/ /เซ็ล ฝึ เสอะ ฟิ เฉิ่น สึ/

self-sufficiency

/S EH2 L F S AH0 F IH1 SH AH0 N S IY2/ /เซ็ล ฝึ เสอะ ฟิ เฉิ่น ซี/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

self-sufficing

(adj) /sˌelf-səfˈaɪsɪŋ/ /เซ็ล ฝึ เสอะ ฟ้าย สิ่ง/ /s e2 l f - s @ f ai1 s i ng/

self-sufficient

(adj) /sˈelf-səfˈɪʃənt/ /เซ้ล ฝึ เสอะ ฟิ เฉิ่น ถึ/ /s e1 l f - s @ f i1 sh @ n t/

self-sufficiency

(n,(uncount)) /sˈelf-səfˈɪʃənsiː/ /เซ้ล ฝึ เสอะ ฟิ เฉิ่น สี่/ /s e1 l f - s @ f i1 sh @ n s ii/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

self-sufficient

(adj) able to provide for your own needs without help from others, Syn. self-sustaining, self-sufficing, Example:a self-sufficing economic unit

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Self-sufficiency

n. The quality or state of being self-sufficient. [ 1913 Webster ]

Self-sufficient

a. 1. Sufficient for one's self without external aid or cooperation. [ 1913 Webster ]

Neglect of friends can never be proved rational till we prove the person using it omnipotent and self-sufficient, and such as can never need any mortal assistance. South. [ 1913 Webster ]

2. Having an overweening confidence in one's own abilities or worth; hence, haughty; overbearing. “A rash and self-sufficient manner.” I. Watts. [ 1913 Webster ]

Self-sufficing

a. Sufficing for one's self or for itself, without needing external aid; self-sufficient. -- Self`-suf*fi"cing*ness, n. J. C. Shairp. [1913 Webster]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

自给自足