(n) accordion, See Also: harmonica, mouth-organ, concertina, Unit:อัน, Thai Definition:เครื่องอัดลมทำด้วยไม้หุ้มกระดาษมีรู มีลิ้น ใช้นิ้วปิดเปิดให้เป็นเสียงเพลง

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

แอคคอร์เดียน

[aēkkhødīen] (n) EN: accordion FR: accordéon [ m ]

หีบเพลง

[hīpphlēng] (n) EN: harmonica ; accordion ; mouth-organ ; concertina FR: harmonica [ m ] ; accordéon [ m ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

accordion

I played the accordion.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

accordion

/AH0 K AO1 R D IY0 AH0 N/ /เออะ โค้ (ร) ดี่ เอิ่น/

accordions

/AH0 K AO1 R D IY0 AH0 N Z/ /เออะ โค้ (ร) ดี่ เอิ่น สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

accordion

(n,(count)) /əkˈɔːdɪən/ /เออะ ค้อ เดี่ย (ร) น/ /@1 k oo1 d i@ n/

accordions

(n,(count)) /əkˈɔːdɪənz/ /เออะ ค้อ เดี่ย (ร) น สึ/ /@1 k oo1 d i@ n z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

accordion

(n) a portable box-shaped free-reed instrument; the reeds are made to vibrate by air from the bellows controlled by the player, Syn. piano accordion, squeeze box

accordionist

(n) a musician who plays the accordion

folding door

(n) an interior door that opens by folding back in sections (rather than by swinging on hinges), Syn. accordion door

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Accordion

n. [ See Accord. ] (Mus.) A small, portable, keyed wind instrument, whose tones are generated by play of the wind upon free metallic reeds. [ 1913 Webster ]

Accordionist

n. A player on the accordion. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

手风琴