หน้าหลัก บทความ Premium

Wordlist Spell Checker

Classic version

/IH2 N F L IH1 K T//ˌɪnflˈɪkt//อิน ฟลิ ขึ ถึ/

help

practice

ฝึกออกเสียง

25 ผลลัพธ์ สำหรับ

inflict

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -inflict-, *inflict*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

(vt) สร้างความเจ็บปวด, See Also: ทำให้เสียหาย, ทำโทษ, Syn. impose, punish, Ant. alleviate

ตัวอย่างประโยค จาก Open Subtitles ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

Nothing that God or Satan could inflict would have parted us.

ไม่มีสิ่งใดที่พระเจ้า หรือซาตานทำ จะแยกเราออกจากกันได้ Wuthering Heights (1992)

Self-inflicted injury.

ตัวเองบาดเจ็บบาดแผล How I Won the War (1967)

We're fighting against men inflicted with a terrible virus.

เรากำลังต่อสู้กับผู้ชาย ลือกับไวรัสที่น่ากลัว How I Won the War (1967)

Let me make a last appeal to your reason, before we inflict more of this on you.

เราจะอธิบายเหตุผลครั้งสุดท้าย ก่อนเราจะสอบถามข่าวต่อ Beneath the Planet of the Apes (1970)

My intention was to inflict a lesson that would have an impact throughout all India.

ผมต้องการให้เกิด ความเข็ดหลาบไปทั่วอินเดีย Gandhi (1982)

And if you truly believe in your system of law you must inflict on me the severest penalty possible.

และถ้าศาลเชื่อระบบกฎหมายของท่าน ท่านต้องตัดสินด้วยโทษหนักที่สุด Gandhi (1982)

The bodies are weak and uncoordinated but are capable of inflicting damage on people and property.

'ศพพวกนี้อ่อนแอ และเคลื่อนไหวสับสน' 'แต่เป็นอันตรายต่อชีวิตและทรัพย์สิน ของประชาชนได้' Night of the Living Dead (1990)

Love is a self-inflicted pain.

ฉันแค่นั่งลงแล้วก็ร้องไห้... ...ร้องและร้องจนฉันไม่สามารถที่จะร้องต่อไปได้อีก... Il Mare (2000)

We'll inflict pain on each other.

ที่พวกเราสร้างความเจ็บปวดให้ซึ่งกันและกัน Platonic Sex (2001)

Not to mention the damage you inflicted on a Whomping Willow that's been on these grounds since before you were born.

ยังไม่รวมความเสียหาย ของต้นวิลโลว์เก่าแก่ ที่อยู่มาก่อนพวกเธอจะเกิดเสียอีก Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002)

You see these cuts? I think they're self-inflicted.

เห็นรอยนี่มั้ยล่ะ / ฉันคิดว่าเขาทำร้ายตัวเอง The Matrix Revolutions (2003)

They look like they might be self-inflicted.

ดูเหมือนว่านี่เป็นการทำร้ายตัวเอง The Matrix Revolutions (2003)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

inflict

Beavers rarely inflict damage on people.

inflict

My master inflicted hard work on me.

inflict

Was it necessary to inflict such a punishment on him?

inflict

You should not inflict any injury on others on any account.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

/IH2 N F L IH1 K T/ /อิน ฟลิ ขึ ถึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

(vt) /ˈɪnflˈɪkt/ /อิ้น ฟลิ ขึ ถึ/ /i1 n f l i1 k t/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

(v) impose something unpleasant, Syn. bring down, impose, visit, Example:The principal visited his rage on the students

(n) an act causing pain or damage

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

v. t. [ imp. & p. p. Inflicted; p. pr. & vb. n. Inflicting. ] [ L. inflictus, p. p. of infligere to strike on, to inflict; pref. in- in, on + fligere to strike. Cf. Flail. ] To give, cause, or produce by striking, or as if by striking; to apply forcibly; to lay or impose; to send; to cause to bear, feel, or suffer; as, to inflict blows; to inflict a wound with a dagger; to inflict severe pain by ingratitude; to inflict punishment on an offender; to inflict the penalty of death on a criminal. [ 1913 Webster ]

What heart could wish, what hand inflict, this dire disgrace? Drygen. [ 1913 Webster ]

The persecution and the pain
That man inflicts on all inferior kinds. Cowper. [ 1913 Webster ]

n. One who inflicts. [ 1913 Webster ]

God is the sole and immediate inflicter of such strokes. South. [ 1913 Webster ]

n. [ L. inflictio: cf. F. infliction. ] 1. The act of inflicting or imposing; as, the infliction of torment, or of punishment. [ 1913 Webster ]

2. That which is inflicted or imposed, as punishment, disgrace, calamity, etc. [ 1913 Webster ]

His severest inflictions are in themselves acts of justice and righteousness. Rogers. [ 1913 Webster ]

a. [ Cf. F. inflictif. ] Causing infliction; acting as an infliction. Whitehead. [ 1913 Webster ]

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ