main-logo
ปิดโฆษณา
mapgame
9 ผลลัพธ์ สำหรับ 

reprobation

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: reprobating, *reprobating*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ reprobation
Present Participle:reprobateingreprobating
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
reprobation
(n) การกล่าวตำหนิ, See Also: การไม่ยอมรับ, การต่อว่า, Syn. blame
  Hope Dictionary 
reprobation
(เรพระเบ'เชิน) n. การประณาม, การตำหนิ, การสาปแช่ง, การทอดทิ้ง, การปฏิเสธ, การไม่ยอมรับ, See Also: reprobationary adj.
  Nontri Dictionary 
reprobation
(n) การสาปแช่ง, การตำหนิ, การประณาม, การปฏิเสธ, การทอดทิ้ง
  WordNet (3.0) 
reprobation
(n) rejection by God; the state of being condemned to eternal misery in Hell
reprobation
(n) severe disapproval
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Reprobation

n. [ F. réprobation, or L. reprobatio. ] 1. The act of reprobating; the state of being reprobated; strong disapproval or censure. [ 1913 Webster ]

The profligate pretenses upon which he was perpetually soliciting an increase of his disgraceful stipend are mentioned with becoming reprobation. Jeffrey. [ 1913 Webster ]

Set a brand of reprobation on clipped poetry and false coin. Dryden. [ 1913 Webster ]

2. (Theol.) The predestination of a certain number of the human race as reprobates, or objects of condemnation and punishment. [ 1913 Webster ]

Reprobationer

n. (Theol.) One who believes in reprobation. See Reprobation, 2. South. [ 1913 Webster ]

เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer