25 ผลลัพธ์ สำหรับ

impersonal

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: impersonal, *impersonal*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

impersonal

(adj) ซึ่งขาดบุคลิกลักษณะ, See Also: ที่ไม่มีบุคลิกภาพ

impersonal

(adj) ที่ไม่เกี่ยวกับบุคคล, Syn. unrelated, unspecified

impersonal

(adj) ที่ไม่ให้ความสำคัญ, See Also: ที่เมินเฉย, Syn. cold, indifferent

impersonality

(n) การขาดลักษณะของมนุษย์, Syn. generality

impersonalize

(vt) ทำให้ขาดลักษณะของมนุษย์, See Also: ทำให้ไม่มีลักษณะของบุคคลหรือมนุษย์, ทำให้ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้อง

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

impersonal

(อิมเพอ' ซะเนิล) adj. ไม่ใช่ส่วนตัว, ไม่มีลักษณะของมนุษย์, ไม่ใช่บุรุษสรรพนาม. -n. คำกริยาหรือคำนามที่ไม่ใช่บุรุษสรรพนาม.

impersonalise

(อิมเพอ' เซิน นะไลซ) vt. ทำให้ไม่ใช่ส่วนตัว, ทำให้ไม่มีลักษณะของบุคคลหรือมนุษย์, ทำให้ขาดบุคลิกภาพ., See Also: impersonalisation, impersonalization n.

impersonality

(อิมเพอซะแนล' ลิที) n. การขาดลักษณะของมนุษย์, การไม่มีอารมณ์เกี่ยวข้อง, การขาดความห่วงต่อความต้องการของแต่ละบุคคล, การขาดผู้ติดต่อหรือผู้จัดการ, การขาดบุคลิกภาพ

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

impersonal

(adj) ไม่มีตัวตน, ลอยๆ, ไม่เจาะจง

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

impersonal

/IH2 M P ER1 S AH0 N AH0 L/ /อิม เพ้อ (ร) เสอะ เหนิ่ล/

impersonality

/IH2 M P ER2 S AH0 N AE1 L AH0 T IY0/ /อิม เพอ (ร) เสอะ แน้ เหลอะ ถี่/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

impersonal

(adj) /ˌɪmpˈɜːsənl/ /อิม เพ้อ เสิ่น ล/ /i2 m p @@1 s @ n l/

impersonally

(adv) /ˌɪmpˈɜːsənəliː/ /อิม เพ้อ เสอะ เหนอะ หลี่/ /i2 m p @@1 s @ n @ l ii/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

impersonal

(adj) not relating to or responsive to individual persons, Ant. personal, Example:an impersonal corporation; an impersonal remark

impersonal

(adj) having no personal preference, Syn. neutral, Example:impersonal criticism; a neutral observer

impersonally

(adv) without warmth, Ant. personally, Example:he treated his patients impersonally

impersonally

(adv) in an impersonal manner, Example:when I told him about Russ I found it difficult to speak impersonally

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Impersonal

a. [ L. impersonalis; pref. im- not + personalis personal: cf. F. impersonnel. See Personal. ] Not personal; not representing a person; not having personality. [ 1913 Webster ]

An almighty but impersonal power, called Fate. Sir J. Stephen. [ 1913 Webster ]

Impersonal verb (Gram.), a verb used with an indeterminate subject, commonly, in English, with the impersonal pronoun it; as, it rains; it snows; methinks (it seems to me). Many verbs which are not strictly impersonal are often used impersonally; as, it goes well with him. [ 1913 Webster ]

Impersonal

n. That which wants personality; specifically (Gram.), an impersonal verb. [ 1913 Webster ]

Impersonality

n. The quality of being impersonal; want or absence of personality. [ 1913 Webster ]

Impersonally

adv. In an impersonal manner. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

非人間的

[ひにんげんてき, hiningenteki] (adj-na) inhuman; impersonal

没個性的

[ぼつこせいてき, botsukoseiteki] (adj-na) impersonal

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary